100 χρόνια Oscar Niemeyer

Τα σχέδια του συντρόφου Oscar για το μέλλον περιλαμβάνουν αρκετή μνημειακή γλυπτική.

Να τον χαίρονται τα τρισέγγονά του!

Exiled for ever, let me mourn

Karlheinz Stockhausen (22/8/1928-7/12/2007)

Σύντομα, θα ζούμε στην εποχή του...



Αποχαιρετισμός: Πέμπτη 13, 10:00-13:00, στο παρεκκλήσι Waldfriedhof του Kürten (Kastanienstraße).

Παιχνίδια με το μέσο όρο

Παιχνίδι πρώτο: ένα απλό μηχάνημα τύπου "μονόχειρα ληστή" έχει δύο μόνο αποτελέσματα: "φρουτάκι" (κέρδισες) και "GAME OVER". Καθένα τους έρχεται με ίση πιθανότητα. Για να παίξεις βάζεις 2€ στον κερματοδέκτη. Όποτε κερδίζεις, κερδίζεις από 2€. Αλλά μπορείς να πάρεις τα όποια κέρδη και να φύγεις, μόνον όταν πετύχεις "GAME OVER". Για παράδειγμα: παίζεις κι έρχεται φρουτάκι. Έχεις 2€. Ξαναπαίζεις κι έρχεται πάλι φρουτάκι. Έχεις 4€. Τρίτη φορά, γκέημ όβερ. Πέφτουν από το μηχάνημα τέσσερα ευρώ, δύο έχεις ήδη βάλει, άρα κέρδισες δύο.

Πόσα κερδίζει κανείς κατά μέσο όρο από το παιχνίδι αυτό; Δηλαδή αν παίξεις Ν φορές το παιχνίδι, και κερδίσεις Κ_1, Κ_2,...Κ_Ν ποσά (όποτε χάνεις το δίευρο με τη μία, βάζεις -2 ως κέρδος), πόσο γίνεται το Κ_1+ Κ_2+...+Κ_Ν διά Ν, για Ν όλο και μεγαλύτερο;

Παιχνίδι δεύτερο: το ίδιο απλό μηχάνημα, όπου όμως την πρώτη φορά που θα έρθει φρουτάκι κερδίζεις δύο ευρώ, κάθε άλλη φορά (κατά τη διάρκεια της ίδιας παρτίδας) διπλασιάζεις τα κέρδη που έχεις ήδη.

Θέτουμε το ίδιο ερώτημα: πόσα κερδίζει κανείς κατά μέσο όρο από το παιχνίδι αυτό;

Η απάντηση - που αφήνεται ως άσκηση και για τα δύο παιχνίδια - μπορεί να εκπλήξει τους πολίτες της χώρας μας, η μαθητιώσα νεολαία της οποίας δεν τα πάει φαίνεται τόσο καλά με τα τεστ δεξιοτήτων που ορίζει ο ΟΟΣΑ για να μετρήσει τη χρησιμότητα της παρεχόμενης δευτεροβάθμιας μόρφωσης για την "αγορά εργασίας" (το κεφάλαιο ντε!)
Ίσως γι αυτό μας κοροϊδεύουν τόσο συστηματικά με τους μέσους όρους.

BONUS PROBLEM: Έστω μια ομάδα εργαζόμενων Α με μέσο μισθό Μ(Α) και μια άλλη ομάδα Β με μέσο μισθό Μ(Β). Έστω Μ(Α) < Μ(Β). Είναι άραγε δυνατό, σε ορισμένες περιπτώσεις (αν ναι, σε ποιές;) να μετακινήσουμε ένα μέρος α της ομάδας Α στην ομάδα Β, έτσι ώστε οι μέσοι όροι μισθού καθεμιάς νέας ομάδας (Α χωρίς α και Β μαζί με α) να πέσουν σε σχέση με την τιμή που είχαν πριν τη μετακίνηση των α από την Α στη Β;

(Ο ευρών κερδίζει θέση συμβούλου του κ.Γκαργκάνα - του διοικητού).

La-voilà!!

UPDATE 19/12:



UPDATE 14/1/2008
Παντρεύτηκαν 10/1, σύμφωνα με ορισμένες εξιδεικευμένες στο σήριαλ φυλλάδες...
UPDATE 2/2/2006
Τώρα μας λένε οτι παντρεύτηκαν 2/2 το πρωί... αηδία κατάντησε...

Post-flight analysis

Τα τηλεμετρικά δεδομένα έδειξαν οτι ο πύραυλος απογειώθηκε ομαλά, με απόκλιση λιγότερο των 0,3 μοιρών από την τροχιά αναφοράς. Εν τω μεταξύ, η στροφή των κατευθυντήριων προωθητήρων δεν ξεπέρασε τις 3,6 μοίρες.

Ωστόσο, όπως φάνηκε, η κύρια μηχανή του παράπλευρου Block G του πυραύλου άργησε ν’αναπτύξει την αναμενόμενη προωθητική ισχύ. Ως αποτέλεσμα, 6,5 δευτερόλεπτα μετά την εκτόξευση, ο πύραυλος άρχισε να αποκλίνει, φτάνοντας σχεδόν την 1 μοίρα από την τροχιά αναφοράς, 8 δευτερόλεπτα μετά την εκτόξευση. Στην προσπάθεια διόρθωσης της αυξανόμενης γωνίας απόκλισης, οι κατευθυντήριες μηχανές Νο 2 και 4 του κεντρικού τμήματος περιστράφηκαν ως και 8 μοίρες: οι αντίστοιχες μηχανές στους παράπλευρους προωθητήρες των Block V και D περιστράφηκαν ως και 17-18 μοίρες, ενώ τα ουραία πτερύγια στράφηκαν κατά 10 μοίρες.

Μόνο ένα δευτερόλεπτο απέμενε, μετά το οποίο το σύστημα ελέγχου πτήσης θα τερμάτιζε την πτήση του πυραύλου που βρισκόταν σε κατάσταση υποκρίσιμης προώθησης. Ευτυχώς, η μηχανή τελικά έφτασε στις κανονικές επιδόσεις και ο πύραυλος επέστρεψε πλήρως στην τροχιά αναφοράς 18-20 δευτερόλεπτα μετά την εκτόξευση.

Εν τω μεταξύ, τη στιγμή Τ+16 δεύτερα, το σύστημα ρύθμισης της κατανάλωσης καυσίμου αστόχησε, με αποτέλεσμα την υπερβολική κατανάλωση κηροζίνης. Σχεδόν καθόλη τη διάρκεια της πτήσης με προώθηση, η πίεση του θαλάμου καύσης παρέμενε περίπου 4% υψηλότερη της προϋπολογισμένης.

Το ενδιάμεσο τμήμα της πτήσης με προώθηση ήταν λιγότερο δραματικό: από το 60° ως το 70° δευτερόλεπτο της επιχείρησης, η απόκλιση από την ομαλή γωνία πτήσης έφτανε τις 0,75 μοίρες, ενώ η απόκλιση πορείας ήταν περίπου 1 μοίρα. Στο 100° δευτερόλεπτο της πτήσης, η γωνία απόκλισης αυξήθηκε κατά 1 μοίρα της ονομαστικής. Οι μέγιστες γωνίες περιστροφής για τις κατευθυντήριες μηχανές του κεντρικού τμήματος παρέμεινε στα όρια των 3-3,5 μοιρών, ενώ για τους περιφερειακούς προωθητήρες οι δείκτες αυτοί παρέμειναν στις 6-8 μοίρες και για τα πτερύγια οι αντίστοιχες τιμές ήταν 2-3 μοίρες.

Ο αποχωρισμός του πρώτου ορόφου έλαβε χώρα στα 116,38 δευτερόλεπτα πτήσης. Μόλις 0,33 αργότερα, εκπέμφθηκε η εντολή σβησίματος των μηχανών του πρώτου ορόφου. Τα τηλεμετρικά έδειξαν τη μείωση της ισχύος αυτών των μηχανών, εντός των ορίων αποδεκτών παραμέτρων. Στο πέρας της διαδικασίας, η πορεία του κεντρικού ορόφου, που πυροδοτήθηκε, δεν άλλαξε πάνω από 0,5 μοίρες. Οι κατευθυντήριες μηχανές δε χρειάστηκε να στραφούν πάνω από 6-7 μοίρες, τιμές που βρίσκονταν εντός των διατημάτων τιμών των ονομαστικών παραμέτρων.

Ο δεύτερος όροφος κινήθηκε στην ονομαστική τροχιά με μικρές γωνιακές αποκλίσεις (pitch=0,3, bank=0,3, course=0,6). Οι κατευθυντήριες μηχανές Νο 1 και 3 στράφηκαν ως και 4 μοίρες και οι μηχανές Νο 2 και 4 ώς και 6 μοίρες.

Κατά τη συνέχεια της πτήσης του 2ου ορόφου, τα τηλεμετρικά κατέγραψαν ταλαντώσεις των κατευθυντήριων μηχανών, συχνότητας 6,5 Hz φτάνοντας τα 7,5 Hz στο 280ο δευτερόλεπτο πτήσης. Το πλάτος της ταλάντωσης έφτασε τις 2,3 μοίρες. Οι ταλαντώσεις σταμάτησαν μετά το 280° δευτερόλεπτο. Το φαινόμενο αποδόθηκε στην ελαστική κάμψη του σώματος του πυραύλου.

Στο Τ+285 δευτερόλεπτα, νέο κύμα ταλαντώσεων ταράζει τις μηχανές, αυτή τη φορά με συχνότητα 1,5-1,6 Hz και πλάτος 2 μοίρες. Αυτή τη φορά, η επικρατέστερη υπόθεση είναι οτι το φαινόμενο οφειλόταν στις ταλαντώσεις του υγρού καυσίμου εντός του πυραύλου.
Ως αποτέλεσμα της αστοχίας του συστήματος ρύθμισης πίεσης καυσίμου, το σύστημα προώθησης έμεινε από καύσιμα ακριβώς ένα δευτερόλεπτο πριν τον ονομαστικό χρόνο εκπομπής εντολής από τον χρονιστή για σβήσιμο των μηχανών, που ήταν προγραμματισμένη να σταλεί στο Τ+296,4 δεύτερα. Αντί γι αυτό, η μηχανή απενεργοποιήθηκε στο Τ+295,4 από τον αισθητήρα διακόπτη στροβίλου (ΑΚΤ), που ανίχνευσε την αυξημένη στροφορμή του στροβίλου αντλίας καυσίμου, καθώς δεν εμποδιζόταν πλέον από τη ροή καυσίμου. Τη στιγμή εκείνη, έμεναν 375 κιλά υγρού οξυγόνου (οξειδωτικού υλικού) στον πύραυλο.

Τη στιγμή που έσβησαν οι μηχανές, ο πύραυλος πετούσε με την ταχύτητα των 7780 μέτρων ανά δευτερόλεπτο, σε ύψος 228,6 χλμ πάνω από την επιφάνεια της γης, με γωνία 0 μοίρες 21 (24) λεπτά ως προς τον τοπικό ορίζοντα.

Ο δεύτερος όροφος του πύραυλου και ο δορυφόρος τέθηκαν σε τροχιά 228 επί 947 χλμ, με κλίση 65,1 μοίρες ως προς τον ισημερινό. Η θέση σε τροχιά ολοκληρώθηκε σε 96,2 λεπτά
(άλλες πηγές αναφέρουν τροχιά 223 επί 950 χλμ). Σε κάθε περίπτωση, το πρόωρο σταμάτημα της μηχανής άφησε το δορυφόρο σε τροχιά 80-90 χλμ κάτω της ονομαστικής.
Ο δορυφόρος PS-1 αποχωρίσθηκε 314,5 δευτερόλεπτα μετά την εκτόξευση, ή 19,9 δεύτερα μετά το σβήσιμο των μηχανών (η προϋπολογισμένη καθυστέρηση για τον αποχωρισμό ήταν 18-20 δεύτερα).

Το σήμα ανάπτυξης του γωνιακού ανακλαστήρα που είχε συναρμολογηθεί στο σώμα του κεντρικού ορόφου στάλθηκε στα 325,44 δευτερόλεπτα. Η συσκευή επέτρεπε την ακριβή παρακολούθηση των παραμέτρων πτήσης του πυραύλου.

Όλες οι πληροφορίες από το πληρέστατο αφιέρωμα εδώ.

D. comme départ

Ο φιλόσοφος με την αγαπημένη του D., ταλαιπωρημένοι πολύ από το χρόνο, επέσπευσαν κάπως την αναχώρησή τους από τον κόσμο αυτό. Ο Βιεννέζος Gerhard Hirsch (κατ'άλλους, Horst), γιός ενός εβραίου εμπόρου γραμματοσήμων (κατ'άλλους, εμπόρου ξύλου) και μιας καθολικής γραμματέως, γεννήθηκε το 1923 (κατ'άλλους, το 1924) - πρόλαβε λοιπόν να δει, μεγάλο μέρος από το δράμα (και τις ελπίδες) του 20ου αιώνα.

Δημιουργικός, πρωτότυπος και ανήσυχο πνεύμα, πλανήθηκε ουκ ολίγες φορές στις εκτιμήσεις του και τις κρίσεις του, όπως έχουμε την πολυτέλεια να διαπιστώσουμε εκ των υστέρων - σίγουρα όμως το έργο του αξίζει, και θα έχει, μια δεύτερη ανάγνωση, τελικά πιό σύμφωνη με την ουσία της κριτικής ματιάς του στα πράγματα.

(Εδώ κι εδώ δύο παλιότερα σχετικά κείμενα του Μιχάλη Μητσού στη στήλη του "Διαστάσεις".)

Βαβυλ-ιωτικές λαλ-ιές

Και τώρα;

Ειρηναίος ή Θεόφιλος;

Τι θέλουν οι ισραηλινοί;

Τι λένε οι Μεγάλοι Ευεργέτες;

Και πάλι εδώ θα είμαστε...

...από τις 17. Όλοι όμως κάτι θα κάνουμε στις 16 - θα ψηφίσουμε ένα κόμμα, λευκό ή άκυρο ή πάλι δε θα πλησιάσουμε στις κάλπες. Θα ήθελα να γράψω στο μπλογκ αυτό τι θα κάνω εγώ και γιατί. Ο Γιώργος Ρούσσης, εκλεκτός δάσκαλος του κατά τα άλλα αμαρτωλού Παντείου, τα λέει καλύτερα για λογαριασμό μου:

Στηρίζω την πιο μαζική δύναμη αντίστασης

Στις προσεχείς βουλευτικές εκλογές, των οποίων η σημασία για την πορεία προς την κατώτερη φάση της κομμουνιστικής κοινωνίας, το σοσιαλισμό που είναι και το ζητούμενο για τους κομμουνιστές, δε θα πρέπει να υπερτιμάται, στηρίζω το ΚΚΕ ως την πιο μαζική δύναμη αντίστασης στη νεοφιλελεύθερη λαίλαπα, ως την πιο μαζική αριστερή αντιιμπεριαλιστική - αντικαπιταλιστική δύναμη της πατρίδας μας, ως μια από τις λιγοστές δυνάμεις της παραδοσιακής δυτικοευρωπαϊκής κομμουνιστικής αριστεράς που δεν υπέκυψε στις σειρήνες της ενσωμάτωσης, ως τη μοναδική κοινοβουλευτική δύναμη που με σαφήνεια τοποθετείται κατά της όποιας κυβερνητικής συνεργασίας τόσο με τη γαλάζια όσο και με την πράσινη δεξιά.

Ως τη δύναμη εκείνη που δεν περιορίζεται να διεκδικεί ένα ανέφικτο στην εποχή μας κοινωνικό κράτος στα πλαίσια του καπιταλισμού, αλλά αγωνίζεται για την ανατροπή του.
Ταυτόχρονα, θα ήθελα να επισημάνω ότι τέτοιες δηλώσεις στήριξης του Κόμματος, η παρουσία σε εκδηλώσεις του, οι δημόσιες τοποθετήσεις υπέρ επιμέρους θέσεών του, η οικονομική του ενίσχυση, θα πρέπει να αντιμετωπίζονται σαν δευτερεύουσες πτυχές μιας μόνιμης, οργανωμένης, ουσιαστικής συνεργασίας, ιδιαίτερα στον τομέα της θεωρητικής αναζήτησης που το Κόμμα στα πλαίσια μιας αντιιμπεριαλιστικής - αντικαπιταλιστικής μετωπικής στρατηγικής και τακτικής θα έπρεπε να επιδιώκει να σφυρηλατεί με εκτός Κόμματος διανοούμενους.

Στηρίζω, λοιπόν, και σε αυτές τις εκλογές το ΚΚΕ, με την ελπίδα η όποια ευκταία εκλογική του ενδυνάμωση να συμβάλει στην υλοποίηση της διακηρυγμένης άλλωστε και από το 17ο Συνέδριό του μετωπικής αντισεχταριστικής πολιτικής του, της μόνης ικανής να προωθήσει τόσο το λαϊκό κίνημα όσο και το Κόμμα.

Γ. Ρούσσης (από το Ριζοσπάστη 12/9/2007)

Για παράδειγμα

Είχε πολύ κέφι εκείνη η παρέα των τριών φίλων στο Παρίσι. Όλο χαβαλές και ανέκδοτα. Ο ένας, ο νεότερος, ήταν ο ευγενής οικοδεσπότης - γύριζε τις παρέες, μιλώντας τους σε τρεις-τέσσερεις γλώσσες, και φρόντιζε για τα στοιχειώδη - κρασί, σαλάτες, κάρβουνα. Ο δεύτερος, δεν έκανε τίποτε άλλο εκτός από το να διηγειται πλάκες στα ελληνικά τη μια μετά την άλλη, και να κατεβάζει το κρασί σε σταθερούς ρυθμούς.
Ο τρίτος, φίλος προ αμνημονεύτων ετών του προηγούμενου, είχε πάρει ψηλά τον αμανέ: ισχυριζόταν οτι φτιάχνει το καλύτερο κοκορέτσι στο Παρίσι, αλλά για την πικρίλα έφταιγαν τα έντερα που του τα πουλήσανε αλατισμένα.

Κάποια στιγμή, ο πλακατζής παίρνει ανάσα και με ρωτάει με νόημα κάτι που αφορούσε κανονικούς διαιρέτες μιας δομής - κάτι εξεζητημένο, στο οποίο απάντησα "ναι, νομίζω" χωρίς να το καλοσκεφτώ. Είδατε; λέει με νόημα στους άλλους δύο, και ξεσπάει σε γέλια.
Την έπεσα στο πικρό κοκορέτσι, χωρίς πολλά άλλα - μετά από βδομάδες, όταν το είχα ξεχάσει, ανακάλυψα τουλάχιστο οτι δεν είχα πει μπούρδα :-)

Η παρέα των τριων, όπως και πολλοί άλλοι συνδαιτημόνες, ήταν - είναι ακόμα - ένα τμήμα από το εκλεκτό επιστημονικό δυναμικό που έχουν παράξει μεν, δεν κράτησαν δε, τα ελληνικά σχολεία. Ο... αρχιψήστης, τιμήθηκε πρόσφατα μαζί με άλλον συνάδελφό του με το μετάλλιο Ντιράκ για τη συμβολή του στην πρόοδο της σύγχρονης φυσικής, η σπουδαιότερη συνιστώσα της οποίας είναι ίσως η θεωρητική πρόβλεψη για το κουαρκ "γοητεία" στα πλαίσια του λεγόμενου "καθιερωμένου μοντέλου".

Είναι ο Γιάννης Ηλιόπουλος, που εργάστηκε και διέπρεψε για πολλά χρόνια σε αυτό το κορυφαίο ερευνητικό εργαστήριο της εκόλ νορμάλ ως διευθυντής. Είθε και το Νόμπελ!

Αναμνήσεις από το μέλλον

...υπάρχουν και μπορεί να είναι πολιτικά χρήσιμες σε όποιον έχει μνήμη και κρίση:

Τη στήριξή του στο ΠΑΣΟΚ εξέφρασε ο δημοτικός σύμβουλος Γιάννης Μπουτάρης,
επικεφαλής της παράταξης «Πρωτοβουλία για τη Θεσσαλονίκη». Σε τηλεφωνική
επικοινωνία που είχε με τον επικεφαλής της Εκλογικής Επιτροπής Α' Θεσσαλονίκης
του ΠΑΣΟΚ Ν. Ακριτίδη, τόνισε ότι σε αυτή «την κρίσιμη αναμέτρηση είναι
συστρατευμένος στον αγώνα του ΠΑΣΟΚ για τη νέα μεγάλη δημοκρατική νίκη και τη νέα αλλαγή».

«Ποτέ δεν είπα ότι δεν είμαι ΠΑΣΟΚ. Εγώ ΠΑΣΟΚ είμαι και επιπλέον
στηρίζω τον Ευάγγελο Βενιζέλο, για τον οποίο οργανώνω εκδήλωση στις 9 απόψε στην
Αίγλη», δήλωσε στην «Ε» [7/9/2007] ο Γ. Μπουτάρης.

Μια τέτοια (οιονεί) δήλωση επικαλέστηκαν ορισμένοι πριν τις περυσινές δημοτικές εκλογές - και κατηγορήθηκαν από άλλους αριστερούς οτι δεν νομιμοποιούνταν να το κάνουν.

Εύχομαι η τωρινή κρίση των τελευταίων να βοηθηθεί από τη μνήμη τους - και να μη χρειαστεί, η μελλοντική μνήμη τους να ενισχύσει την κρίση τους...

Πολιτικές ανορθογραφίες

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ, πρόεδρος της οποίας είναι ο δικηγόρος και υποψήφιος βουλευτής Αντώνης Βγόντζας και γενικός γραμματέας ο γ.γ. του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών Δημ. Βερβεσός, καταγγέλλει την απόφαση του Αρείου Πάγου για κάψιμο της υποψηφιότητας της Φώφης (Γεννηματά) με αίολες ερμηνείες του Συντάγματος.
(από τα Νέα 3/9/2007)

Έλεως!!

Indices d'incendies

Χάρτης από το EFFIS, 24/8/2007 (ενσωματώνονται και στοιχεία μέχρι τις 27/8).

Το φύλαγα, αυτό το 100° μπιλιέτο, για να γράψω δυό λόγια για τον Парвус και γιατί το μπλογκ τούτο ονομάζεται έτσι. Δεν πειράζει, άλλη φορά, όταν σβήσουν τ'αποκαΐδια...

Η μεγάλη εικόνα των πυρκαγιών της νοτιοανατολικής Ευρώπης φαίνεται στον παραπάνω χάρτη. Πρέπει να συμπληρωθούν εκεί πολύ περισσότερα συμβάντα στη Σικελία και τη βόρεια Βουλγαρία, που έλαβαν χώρα νωρίτερα το καλοκαίρι. Μια μεγαλύτερη εικόνα θα περιλάμβανε καταστροφικές πυρκαγιές στο ευρωπαϊκό τμήμα της Ρωσσίας, την Πορτογαλία και τις Κανάριες νήσους.

Το ερώτημα που "καίει" σε σύμπασες τις ψησταριές της πατρίδας μας, είναι αν το πρόσφατο κύμα πυρκαγιών οφείλεται σε εμπρησμούς.

Νομίζω οτι η απάντηση μπορεί να δοθεί μόνο από το "log file" των αναφλέξεων - και αυτό δεν ταιριάζει με οποιοδήποτε πρότυπο τυχαίων ή/και ανεξάρτητων μεταξύ τους γεγονότων.

Μια επιπλέον (πρόχειρη και προς διακρίβωση) παρατήρηση, στα δεδομένα που απεικονίζονται στο χάρτη και σε λοιπά στοιχεία της EFFIS, είναι οτι ενώ το fitness μεταξύ εκτιμώμενου κινδύνου και εστιών πυρκαγιών στις ίδιες ημερομηνίες είναι καλό για την περίπτωση της Ιταλίας, είναι κακό για τα ενδότερα της Αλβανίας και τη δυτική Πελοπόννησο (προσοχή, ο παραπάνω χάρτης αναφέρεται σε κίνδυνο μετά τις πυρκαγιές και όχι σε προβλέψεις πριν τις πυρκαγιές για τις ημερομηνίες που ξέσπασαν).

Μ'άλλα λόγια και απλοποιώντας, μάλλον προκύπτει οτι στην Ελλάδα και την Αλβανία, αλλού είχαμε ιδιαίτερα σημαντικό λόγο να περιμένουμε τις πυρκαγιές κι αλλού εκδηλώθηκαν.

Απαιτώντας λοιπόν μια τεκμηριωμένη απάντηση από το κράτος, ας μη βιαστούμε εν τω μεταξύ να βγάλουμε συμπεράσματα.

-Τίποτα δεν επιτρέπει προς το παρόν να συμπεράνουμε οτι υπήρξε ένα και μοναδικό σχέδιο εμπρησμών. Πολύ περισσότερο, τίποτα δεν επιτρέπει να κάνουμε επιπλέον υποθέσεις για την ύπαρξη περισσότερων του ενός σχεδίων, την ιεράρχησή τους ως προς την επιτελικότητα (από μικροτοπικά ώς εθνικά και υπερεθνικά) και την εμπλοκή τους με τις υπαρκτές περιπτώσεις εμπρησμών εξ αμελείας.

-Τίποτα επίσης δεν επιτρέπει να δεχτούμε άκριτα την υπόθεση οτι σκοπός των εμπρηστών ήταν η ιστορική καταστροφή που συνέβηκε - δηλαδή οι σπουδαιότερες πυρκαγιές στον ελλαδικό χώρο από τα τέλη του 19ου αιώνα, με ίσως παραπάνω από 80 67 νεκρούς (που ίσως μετρήσουμε όταν κοπάσει η πυρκαγιά, δεν έχουμε κι άλλα νέα θύματα και μάθουμε την τύχη των αγνοουμένων μετρήσαμε τελικά).

Ας τα αφήσουμε λοιπόν αυτά, για να επανέλθουμε αργότερα και με περισσότερα στοιχεία, για τα οποία οι μηχανισμοί του κράτους έχουν χρέος να δουλέψουν.

Υπάρχουν όμως πράγματα που γνωρίζουμε, και πράγματα που πρέπει να κάνουμε:

-Γνωρίζουμε οτι οι συνθήκες ακραίου κινδύνου ανάφλεξης και ανεξέλεγκτης διάδωσης πυρκαγιάς θα παράγονται όλο και συχνότερα στην περιοχή μας. Η αλλαγή του κλίματος δε σημαίνει οτι ο "θερμοστάτης" θα ρυθμιστεί κάπου πιό ψηλά. Σημαίνει κορύφωση κινδύνου για πολύ πιό συγκεκριμένες και τρομακτικές καταστροφές.

-Γνωρίζουμε οτι η Νέα Δημοκρατία άφησε τις δυνάμεις κατάσβεσης και τον αντιπυρικό σχεδιασμό στα ίδια, ίσως και σε χειρότερα σημεία, που τις είχε αφήσει η προηγούμενη άθλια κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ. Και μαζί μ'αυτό, άφησε άθικτο, βλέπε εξέλιξε προς το χειρότερο το νομικό πλαίσιο που επιτρέπει να αντλείται όφελος από πυρκαγιά.

* Η καταδίκη αυτών των πολιτικών και των φορέων τους είναι το πρώτο σαφές συμπέρασμα από την τραγωδία αυτή. Ακόμα όμως και όσοι δε συμφωνούν με το πόσο χάλια υπήρξε για το λαό και τον τόπο η πολιτική της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, έχουν το καθήκον να πιέσουν τους εκπροσώπους τους ώστε:

1) Να καταργηθούν οι δασοκτόνοι νόμοι.
2) Να αναχθεί σε θέμα ύψιστης προτεραιότητας η πολιτική προστασίας από τις φωτιές, σε όλες τις διαστάσεις της, μακροπρόθεσμες, μεσοπρόθεσμες και άμεσες:
- δραστικά, ριζικά μέτρα για το γενικό πρόβλημα των κλιματικών αλλαγών. Τίποτα δε μας εγγυάται οτι θα φέρουν αποτέλεσμα, ωστόσο αν συνεχίσουμε έτσι οδηγούμαστε σε επίγεια κόλαση.
- προληπτικά μέτρα (καθαρισμοί δασικών εκτάσεων, πολιτική άμυνα κι εκπαίδευση...)
- μέτρα εντατικής επιτήρησης των δασών
- μέτρα ενίσχυσης της δύναμης κατάσβεσης (οργανωτικού σχεδιασμού, πυροσβεστικών μέσων, προσλήψεων, βελτίωσης όρων εργασίας, εκπαίδευσης προσωπικού...)
-μέτρα υποστήριξης της αποκατάστασης των καμμένων, αποτροπής των παράπλευρων φυσικών καταστροφών (πλημμύρες,...), ασφάλισης/αποζημίωσης των πληγέντων, υποστήριξης της ανάκαμψης της αγροτικής παραγωγής,
-μέτρα ενίσχυσης της έρευνας και τεχνολογίας για όλα τα παραπάνω

Η απροθυμία των δύο κομμάτων που κυβέρνησαν τη χώρα να δεσμευτούν για τα παραπάνω και, πάνω απ'όλα, η αντιπαραβολή με τα πεπραγμένα των κυβερνήσεων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, ίσως πείσει τον κόσμο που τα ακολουθεί, να αποδεσμευθεί από αυτά...

* Το δεύτερο καθήκον που χρεώνεται ο καθένας μας, είναι η ενεργή συμμετοχή στην προστασία και όσο γίνεται στην κατάσβεση των πυρκαγιών. Ανεξάρτητα από την αναποτελεσματικότητα του κρατικού μηχανισμού και τα επικοινωνιακά τεχνάσματα, κανείς δεν μπορεί πλέον να παραμένει αμέτοχος.

Αυτή τη στιγμή η αυξημένη λαϊκή επαγρύπνηση και κινητοποίηση είναι ο παράγοντας αποφασιστικής σημασίας για να προληφθούν νέες πυρκαγιές.
Το χέρι των εμπρηστών, αποθρασυμένο από την πολιτική του δικομματισμού, τα διάφορα συμφέροντα και τις τεράστιες ελλείψεις του κρατικού μηχανισμού, μόνο η λαϊκή κινητοποίηση μπορεί να το εξουδετερώσει.

όπως αναφέρεται και στην ανακοίνωση της ηγεσίας του ΚΚΕ, 25/8/2007.

Είναι ώρα, όλοι μας, να δώσουμε τη δική μας, ασύμμετρη απάντηση στην τραγωδία που μας έπληξε, σε ο,τι/όσους την προκάλεσαν, και σε όσους αναλαμβάνουν την εξασφάλιση του ανοχύρωτου της Ελλάδας απέναντι σε τέτοιες καταστροφές. Ας σκεφτούμε με τέτοιον τρόπο και ας κάνουμε ο,τι μας φωτίσει, προσθέτω εγώ.


UPDATE 1: Πολύ ενδιαφέρουσες σκέψεις για το ζήτημα παρατίθενται από τον Κωστή Γκορτζή, εδώ. Στο ποστ ενσωματώνεται κείμενο του δρ. Κακαρά, μια παρέμβαση - ανελέητος καταπέλτης ενάντια στις δασοκτόνες πολιτικές των κυβερνήσεων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ των τελευταίων 30 χρόνων.
UPDATE 2: Εξαιρετικά ενδιαφέρον και αυτό το κείμενο, σταλμένο στο indymedia. Ωστόσο, ο εμφανής συσχετισμός της χάραξης της Ιονίας οδού με το χώρο των πυρκαγιών στη δυτική Πελοπόννησο δεν ανακηρύσσει σε εμπρηστές τα μεγάλα συμφέροντα που ορέγονται την περιοχή - αντιθέτως, τα καθιστά πρώτους υπόπτους για μια μελλοντική επέλαση στα καμμένα...
UPDATE 3: Ο τρόπος εξέτασης της υπόθεσης περί εμπρησμών που προτείναμε, εμπνέει και άρθρο στο "Ποντίκι" της 6/9/2007 :-) Βέβαια στο κείμενο δεν υπάρχουν συμπεράσματα, μόνο επιχειρήματα - τα οποία δεν έχουν καμμία τεκμηρίωση ώστε να πείσουν. Να το έψαχνε κανείς σοβαρά λοιπόν, σ'αυτήν την κατεύθυνση;

Eclisse

Τελευταία κατάδυση...

Erdoğan, Bouvard et Pécuchet

Η (ισχυρότερη από τα αναμενόμενα) επικράτηση του Ερντογάν στις σημερινές εκλογές στη γείτονα, προσθέτει οπωσδήποτε νέα δεδομένα στις εμπλοκές της Τουρκίας στη διεθνή πολιτική - καταρχήν, σε ο,τι αφορά την ανάμειξή της στο Ιράκ και γενικότερα στη σχέση της με τις αμερικανικές κινήσεις σε Ιράκ και Ιράν, κι έπειτα, σε ο,τι αφορά τις ευρωτουρκικές σχέσεις.

Ωστόσο, στα μεγάλα διεθνή και τα μικρότερα εγχώρια ΜΜΕ διαβάζουμε σχεδόν αποκλειστικά παραφράσεις της προηγούμενης παραγράφου, στη θέση αναλύσεων για τα δεδομένα αυτά. Θυμίζουν τον Ιονέσκο, που σ'ένα φιλμάκι επαναλάμβανε διαρκώς "έχω να κάνω την εξής ανακοίνωση, που θ'αλλάξει την πορεία του κόσμου".

...

Είναι της μόδας η συνομωσιολογία, όπως και το κράξιμό της. Το πραγματικό ερώτημα όμως είναι:

μπορούμε να μιλήσουμε για ζητήματα τόσο φανερά αλλά και τόσο κρυμμένα όπως φερειπείν τα γαλλο-ολλανδικά σύνορα, ή είμαστε καταδικασμένοι στο ρόλο των Bouvard και Pécuchet?

Παράνομο το CNE

Στο νέο πολιτικό σκηνικό που διαμορφώνεται στη Γαλλία μετά τη νίκη Σαρκοζύ, "σοσιαλιστές" (Κουσνέρ κι άλλοι 6, ετοιμάζεται και ο Βεντρίν...) εφαρμόζουν στην πράξη την ευέλικτη απασχόληση, αλλάζοντας εργοδότες κατά το δοκούν, και
τα δικαστήρια αντικαθιστούν την... ταξική πάλη: το εφετείο Παρισιού κήρυξε παράνομο το "συμβόλαιο νέας πρόσληψης" (CNE) ως αντιβαίνον τις διατάξεις της σύμβασης 158 του Διεθνούς Οργανισμού Εργασίας , στο σημείο όπου προβλέπεται η δυνατότητα απόλυσης χωρίς αιτιολόγηση αν δεν έχουν συμπληρωθεί 2 έτη από την πρόσληψη (ρεπορτάζ εδώ).

Automedication

Θεωρία
Οι πρώτες στήλες «ιατρικών συμβουλών» που θυμάμαι, υπήρχαν ήδη στον ημερήσιο Τύπο στη δεκαετία του ’70 – μαζί με μια εκπομπή στην (κρατική τότε) τηλεόραση. Τα θέματα παρουσιάζονταν από γιατρούς, και η μόνιμη κατακλείδα των άρθρων και των μονολόγων ήταν «απευθυνθείτε στο γιατρό σας», ή «για το σχετικό πρόβλημα, είναι απαραίτητο να συμβουλευτείτε έναν ειδικό».

Στην πορεία, καθώς γερνάμε ως έθνος, ανεβαίνει – τουλάχιστο φαινομενικά – το επίπεδο διαβίωσης, και ενθαρρύνεται παντιοτρόπως η ιδιώτευση των συμπολιτών μας, οι στήλες έγιναν σελίδες, ένθετα και προσφορές βιβλίων ιατρικής εκλαΐκευσης, η γραφική εκπομπή εξελίχθηκε σε διάφορες χλιδάτες παραγωγές (χωρίς να ξεχνάμε και τη διείσδυση της θεματολογίας από τα διάφορα «παράθυρα») και τα πάλαι ποτε «ιατρικά θέματα» περιβλήθηκαν με μυριάδες άλλα ζητήματα ευεξίας, ομορφιάς, φυσικής επίδοσης και λάιφστάιλ.

Ωστόσο εκείνο το ντροπαλό «ρωτήστε ένα γιατρό» επιβίωσε ως φύλλο συκής στο σχετικό discours, σε μια χώρα με όλο και περισσότερους γιατρούς και με πάντα έντονο το χούι όλων των αυτοχθόνων να εκφέρουν γνώμη επί παντός του ιατρικώς επιστητού.

Μέσα σε αυτό το κλίμα, ήρθε και το ίντερνετ. Που έδωσε άλλα μέσα στο εθνικό μας χούι, με φόρα ομοιοπαθών, πύλες που υποστηρίζονται διακριτικά ή απροκάλυπτα από φαρμακευτικές εταιρείες, και γενικά υπεράφθονη πληροφόρηση για θέματα υγείας, η αξιοπιστία και η relevance της οποίας εξαρτάται παραδόξως από αυτόν που τη χρειάζεται (αυτός που μπορεί να την κρίνει, είναι ο ήδη γνώστης).

Κάτι όμως η χαμηλή διάδοση του ίντερνετ, ιδιαίτερα στα στρώματα του πληθυσμού με περισσότερα προβλήματα υγείας (ηλικιωμένοι), κάτι η γενική άνοδος του μορφωτικού επιπέδου του πληθυσμού, κάτι η βελτίωση της προσφοράς ιατρικών υπηρεσιών και των διαγνωστικών μέσων, κάνουν τη συμπεριφορά αυτή της «αυτοδιάγνωσης» να υποχωρεί αισθητά σε σχέση με παλαιότερες εποχές. Ο έλληνας σήμερα απευθύνεται σε γιατρό πιό εύκολα, κάνει λιγότερο οτι τα ξέρει όλα, είναι πιό υπάκουος στην τήρηση των όρων θεραπείας, αν το πρόβλημά του είναι σοβαρό και επείγον ζητά μια δεύτερη, ή και μια τρίτη γνώμη ειδικού. Με όλα αυτά, παρά τις ελλείψεις ή/και την απίστευτη κακοδιαχείριση της δημόσιας υποδομής υγείας, παρά την ανθυγειινή διαβίωση (μόλυνση των πόλεων, κάπνισμα, κακή διατροφή, απουσία άσκησης, στρες), παρά τη διαφθορά (φακελλάκια, γιατροί-πλασιέ φαρμακευτικών εταιρειών, γιατροί άσχετοι ή αδιάφοροι, γραφειοκρατία) παρά την ακρίβεια (μέσω του πειθαναγκασμού ή της υποχρέωσης να καταφεύγει ο ασθενής στον ιδιωτικό τομέα), η υγεία των ελλήνων συνολικά δε χειροτερεύει, αλλά αντιθέτως, βελτιώνεται τα τελευταία χρόνια.

Κάθε πολιτική βούληση βελτίωσης της υγείας του πληθυσμού θα έπρεπε λοιπόν να λαμβάνει θετικά υπόψη την πρόοδο που σημειώνεται, την πληρέστερη χρήση των υπηρεσιών περίθαλψης, την υποχώρηση της αρχαϊκής νοοτροπίας να παριστάνει ο καθείς το γιατρό, για να επιτεθεί στα πάμπολλα κακώς κείμενα, με στόχο τη διασφάλιση του ανθρώπινου δικαιώματος που βρίσκεται στα θεμέλια όλων των άλλων, του δικαιώματος στην (με υγεία) ζωή.

Φαίνονται αυτονόητα τα παραπάνω; Ε, δεν είναι... Ένα εντυπωσιακό συνοθύλευμα από φαρμακευτικές εταιρείες, ασφαλιστικούς οργανισμούς, και αρρωστημένους οπαδούς των με κάθε μέσο περικοπών στις δημόσιες δαπάνες, καλούν το «ελληνικό δαιμόνιο» να διαπρέψει, αυτή τη φορά πανευρωπαϊκά. Το παρακάνουν, λένε, οι ευρωπαίοι με το σύστημα υγείας. Κάθε λίγο και λιγάκι στο γιατρό για ψύλλου πήδημα. Ενώ το 40% των ραντεβού θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί, αφού είναι για αιτίες που οι ίδιοι οι ασθενείς είχαν διαγνώσει στους εαυτούς τους. Αφού πάνε μόνο για τη συνταγή, γιατί να μη θέσουμε περισσότερα φάρμακα στο ελεύθερο εμπόριο ώστε να μπορούν να τ’αγοράσουν απευθείας, χωρίς ιατρική συμβουλή; Γιατί να μην εξαιρέσουμε από τη χρηματοδότηση τα πρώτα 100 ας πούμε ευρώ δαπανών σε φάρμακα/γιατρούς ανά έτος; Κι έπειτα, οι καλομαθημένοι, ζητούν κατευθείαν σπεσιαλίστες ή παρουσιάζονται απευθείας στα νοσοκομεία. Μα τις περισσότερες φορές, ένας γενικός γιατρός είναι αρκετός. Γιατί να μην τους υποχρεώσουμε (με οικονομικά μέτρα) να πηγαίνουν πρώτα στο γενικό γιατρό; Με τέτοια μέτρα θα αποθαρρύνουμε τις «ανεύθυνες» συμπεριφορές υπερβολικής χρήσης των υπηρεσιών υγείας, και θα αποφορτίσουμε το σύστημα υγείας, εξοικονομώντας χρήματα.

Εφαρμογή
Ο γράφων πρέπει να θεωρείται πρότυπο υποκείμενο μιας τέτοιας πολιτικής – ως πιστός εκπρόσωπος/φορέας του «ελληνικού ιδιώματος» που κοροϊδεύει παραπάνω.
Ειλικρινά, δε θυμάμαι την (προ-)τελευταία φορά που επισκέφθηκα γιατρό – εννοώ για πρόβλημα υγείας, όχι για ούζα στο σπίτι ή στα μπαρ και τις ταβέρνες. Πρέπει να ήταν για κάποια αμυγδαλίτιδα στις αρχές της δεκαετίας του ’80. Τα χρόνια περνούσαν από τότε με τις κλασσικές (μια ή δύο) ιώσεις του χειμώνα, καμμιά ηλίαση το καλοκαίρι. Το φαρμακείο μου περιείχε οινόπνευμα, «κόκκινο», βικς, λευκοπλαστ και ασπιρίνες μη αναβράζουσες, ενώ μια φορά που χτύπησε το ανήψι μου εισέπραξα τη γενική χλεύη, καθώς έψαχνα για... σουλφαμιδόσκονη (που απ’ο,τι μου εξήγησαν αργότερα, είναι ελαφρώς ντεμοντέ...)
Πριν από δέκα μέρες λοιπόν, ένιωσα ένα κάψιμο στον δεξιό πήχη. Στην αρχή υπέθεσα οτι κάηκα από τον ατμό της κατσαρόλας, σύντομα όμως είχα μια πληρέστερη διάγνωση: είναι η γνωστή τενοντίτιδα, από το ποντίκι του υπολογιστή. Μου συνέστησα επάλειψη με βικς, μασάζ και βολικές «πόζες» στο κρεβάτι. Χρειάστηκαν τρεις μέρες για να μετατραπεί η «τενοντίτιδα» σε μια διάχυτη αίσθηση εγκαύματος, με τα πρώτα σπυράκια να κάνουν την εμφάνισή τους στον αντίχειρα και τον παράμεσο. «Τι διάολο κόλλησα;» αναρωτήθηκα, και πέρασα το ποντίκι με οινόπνευμα. «Αν χειροτερέψει, θα πάω στο γιατρό».
Και όντως, χειροτέρεψε. Δευτέρα πρωί μια αποκρουστική ροζ συστάδα από φλύκταινες διακοσμούσε τον καρπό μου. «Πανάγο, γουι χεβ α πρόμπλεμ», λέω του γιατρού στο τηλέφωνο. «Έχω βγάλει έρπη» - ήταν η νέα μου διάγνωση. «Έλα τώρα αμέσως», απαντάει ο γιατρός. «Άργησες ένα τριήμερο», μου είπε από κοντά, «έχεις έρπη ζωστήρα που βγαίνει δεν ξέρουμε ακριβώς πότε, συνήθως όποτε είσαι ΄πεσμένος’ και εφόσον έχεις περάσει ανεμοβλογιά μικρός. Θα πλακωθείς στα αντιιικά (!) για μια βδομάδα και θα υποχωρήσει. Αλλά μπορεί να σου φέρουν ύπνο. Πάρε και κάτι για τους πόνους. Θα πάρει πάντως βδομάδες να εξαφανιστεί. Έπρεπε να είχες έρθει νωρίτερα, δεν το προλάβαμε».
Κι έτσι κι έγινε, υποχώρησε η λέπρα, αλλά κοιμόμουν δεκαπέντε ώρες τη μέρα.

Είμαι καλύτερα τώρα, έχοντας πάρει και το μάθημά μου – που θα έτριβα ευχαρίστως στα μούτρα των ιθυνόντων της automedication και της διάλυσης, με κάθε μέσον, του συστήματος περίθαλψης. Με μερικά πράγματα δεν παίζουν.

Απορίες

Άραγε επισκέπτονται αυτό το μπλογκ έλληνες φοιτητές;
Αν ναι, πήγαν να ψηφίσουν σήμερα;

Πιστεύουν οτι η Ανώτατη Παιδεία στη χώρα πρέπει να ανασυσταθεί στη βάση μιας συμφωνίας όπου

-οι νέοι διαθέτουν την ενέργεια, την περιέργεια, το κριτικό πνεύμα, τη σκληρή δουλειά για κατάκτηση των βάσεων της επιστήμης,
-η κοινωνία βάζει τις δαπάνες για υποδομές της προκοπής, καταρτισμένο και παραγωγικό επιστημονικό/ερευνητικό προσωπικό, και
-η πολιτεία εγγυάται τις ίσες δυνατότητες πρόσβασης, τη στήριξη όσων αξίζουν να προχωρήσουν, τη σύνδεση όλης της δραστηριότητας με τις κοινωνικές ανάγκες, τις ευκαιρίες αξιοποίησης της μόρφωσης των αποφοίτων σε όφελος δικό τους και όλης της χώρας;

Πιστεύουν λοιπόν στην ανάγκη ύπαρξης ουσιαστικής και ισχυρής δημόσιας δωρεάν παιδείας;
Βλέπουν οτι το καθεστώς στην Ελλάδα, και κάθε διαχειριστική πολιτική του, είναι ανίκανοι και απρόθυμοι να στηρίξουν μια τέτοια Ανώτατη Παιδεία; Οτι αντίθετα είναι πρόθυμοι και ικανοί να συνεχίσουν την πορεία απεμπόλησης του δημοκρατικού χαρακτήρα αλλά και του ανώτατου χαρακτήρα των πανεπιστημίων, μετατρέποντας ολοκληρωτικά την Ανώτατη Παιδεία σε προνόμιο και εμπόρευμα; Οτι λίγο-πολύ η ίδια απειλή βαραίνει παντού στην Ευρώπη; (*) Οτι η ΕΕ είναι μέρος του προβλήματος και όχι της λύσης;

Συνειδητοποιούν την ευθύνη που βαραίνει τη γενιά τους, να αντισταθεί σε αυτήν την προοπτική;
Έχουν εμπιστοσύνη στο δρόμο του αγώνα, βλέπουν τη σημασία που έχει η δημοκρατία, η συλλογικότητα, η ενωμένη δράση και η μαχητικότητα στην καθημερινή τους ζωή και στο δικό τους μέλλον;
Έμαθαν να ξεχωρίζουν όσους συναδέλφους τους κάνουν πρακτική εξάσκηση στ’αυτιά τους για να γίνουν αύριο οι νέοι τηλεκήρυκες του συστήματος;

Για να δούμε...

(*)Σχετικό: Λίγο βιαστική μου φαίνεται η κατάληψη, αλλά εντελώς ενδεικτική της έντασης που προκαλεί στους Γάλλους φοιτητές η εξαγγελθείσα πολιτική του νέου προέδρου...

Η επίσημη πρόβλεψη Αποτελέσματα

20.00, TF1:

Nicolas Sarkozy 53,2%
Ségolène Royal 46,8%


Σχεδόν οριστικά (εκτός Γάλλων εξωτερικού):

Nicolas Sarkozy 53,06%
Ségolène Royal 46,94%

Αποχή 16,03%
Ακυρα-λευκά 3,53% των εγγεγραμμένων (δηλ. σύνολο αποχή+λευκά=19,56% - αντίστοιχο α'γύρου: 17,43%)

(Μέχρι αργά το βράδυ: 30 αυτοκίνητα καμμένα στο Παρίσι-έπεσαν "ψιλές" στη Βαστίλλη)

Sainte Prudence

Πάλι τζογοσυζήτηση, αντί πολιτικού περιεχομένου ποστ. (Είναι και λίγο από επαγγελματική διαστροφή :-))

Ενώ ο δεύτερος γύρος έχει ήδη ξεκινήσει, οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δινουν 55% στο Σαρκοζύ και οι συζητήσεις για την επόμενη μέρα έχουν φουντώσει για τα καλά, να παρατηρήσουμε οτι
α) οι προβλέψεις συγκλίνουν στο οτι το ποσοστό της αποχής θα κυμανθεί τελικά στα χαμηλά όρια του α'γύρου
β) σε ένα από τα τελευταία γκάλοπ, 17% όσων επιβεβαίωναν οτι θα πάνε να ψηφίσουν την Κυριακή, δήλωναν οτι θ'αποφασίσουν τελικά σήμερα ή αύριο, τελευταία στιγμή.

Η Ρουαγιάλ θα χρειαζόνταν τα 3/4 των αναποφάσιστων για να νικήσει, ακόμα κι αν οι "αποφασισμένοι" της έδιναν (μόλις) 45%.

Έτσι πάντως εξηγείται και η προχτεσινή ιδιωτική εξομολόγηση του προέδρου της IPSOS στο φιλικό του περιβάλλον, οτι "θεωρητικά, το προβάδισμα Σαρκοζύ παραμένει αναστρέψιμο" - εκτός κι αν ήταν επρόκειτο για τάμα στην "αγία επιφύλαξη" (sainte Prudence), που σύμφωνα με το εορτολόγιο των καθολικών, γιορτάζεται στις 6 Μάη ;-)

Φυσικά το σύνολο του Τύπου, ΜΜΕ, κι όσων εκφράζονται δημόσια για τα πολιτικά, εκτιμούν οτι ο Σαρκοζύ θα είναι ο επόμενος πρόεδρος της γαλλικής δημοκρατίας.
Όπως και νάχει, μια νίκη παραμένει νίκη, και με ένα "μικρό" 51,5-48,5 και με ένα θριαμβευτικό 55-45. Άλλη Δευτέρα υπόσχεται όμως το ένα αποτέλεσμα, και άλλη το άλλο.

UPDATE:

Άλλο γκάλοπ πάλι, από τα "απαγορευμένα", δημοσιευμένο στην Tribune de Genève, δίνει αυξημένη αποχή από 18 ώς 20%, και 9% προβάδισμα στο Σαρκοζύ

UPDATE 15.00:

Εδώ και ώρα έχουν κυκλοφορήσει οι εκτιμήσεις για τη συμμετοχή. Πάνω από 34% μέχρι τις 12, ενώ η αντίστοιχη στον πρώτο γύρο ήταν 31% περίπου. Η extrapolation βγάζει τη μικρότερη αποχή από το '74...
Φαίνεται επίσης οτι ο Σαρκοζύ ανακηρύσσεται... υπερπόντιος πρόεδρος, καθώς σύμφωνα με πληροφορίες οι τοπικές κάλπες του έδωσαν 54%. Να σημειωθεί οτι συνολικά τα υπερπόντια δίνουν παραδοσιακά μεγαλύτερο ποσοστό στη δεξιά από τον πανεθνικό μέσο όρο...

UPDATE 17.40:

Exit polls Σαρκοζύ 53-55% (Tribune de Genève). Επιβεβαιώνεται η μέγιστη συμμετοχή (17.00/75% - η αποχή εκτιμάται σε 14-15% από IFOP/CSA). Στις ίδιες εκτιμήσεις και το βελγικό κανάλι RTBF (αναφορά: Spiegel).

UPDATE 19.00:

Θα το έχετε δει ήδη υποθέτω. Exit poll CSA Σαρκοζύ 53,5%. Περιμένουμε απλώς την επιβεβαίωση από τις κάλπες...