February 20, 2017

Τα «πέδιλα»

Ποιός φταίει για την κρίση που μαστίζει τόσα χρόνια τη χώρα;
  • Καταρχήν η άθλια διαχείριση του Κράτους για σειρά ετών, που το κατέστησε υδροκέφαλο, διαφθορέα και διεφθαρμένο, σπάταλο και αναποτελεσματικό. Οι πολιτικοί, λοιπόν, που εκλέγαμε. Άρα, εμείς που τους εκλέγαμε. Έπειτα, το παραγωγικό μοντέλο που επικράτησε, αυτό μιας αδύναμης στην ανταγωνιστικότητα, ελλειματικής οικονομίας.
Γιατί όσοι έκαναν έγκαιρα τη διαπίστωση οτι βαδίζουμε προς το αδιέξοδο, αν υπήρξαν, δεν εισακούστηκαν από το λαό;
  • Δεν ήταν λίγοι οι πολιτικοί που διακήρυτταν την ανάγκη για βαθειές αλλαγές. Ας θυμηθεί κανείς οτι ο Κώστας Καραμανλής εξελέγη με σύνθημα την επανίδρυση του κράτους! Ο λαός λοιπόν επιβράβευε τις διακηρύξεις, αλλά σε κάθε αναγκαία σύγκρουση με την υπάρχουσα κατάσταση αφαιρούσε την υποστήριξή του σε όσους είχαν προθέσεις αλλαγής. Όσοι δημόσιοι παράγοντες δεν εξαρτόνταν από εκλογές, διατύπωναν σταθερά και από πολύ καιρό και τις ανησυχίες και τις αναγκαίες λύσεις, πχ oi εκάστοτε διοικητές της Τράπεζας της Ελλάδος στις  ετήσιες εκθέσεις τους. Οι πολιτικοί όμως, για να εκλεγούν, έκαναν πίσω, και αντιθέτως, συνέχιζαν την πελατειακή στήριξη της εκλογικής τους βάσης. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, το ασφαλιστικό και οι μεταρρυθμίσεις Γιαννίτση. Η κυβέρνηση τότε υποχώρησε στις αντιδράσεις. Γιατί αυτή η αντίσταση;
  • Ακριβώς γιατί ο λαός είχε διαφθαρεί με ρουσφέτια και συντεχνιακά προνόμια. Η ευδαιμονία, ο καταναλωτισμός έκαναν τις αλλαγές να φαίνονται επαχθείς και την απειλή μακρυνή. Επίσης οι στρεβλώσεις της ευνομούμενης πολιτείας όπως η πολυνομία, η ανοχή στην παρανομία – πρωτ᾽απ᾽όλα στη φοροδιαφυγή, αλλά και στην καταστρατηγηση των νόμων από τη συνδικαλιστική «οικογένεια» – και η καθυστέρηση στην απονομή δικαιοσύνης έφτιαχναν ένα καθεστώς που βόλευε την πλειοψηφία. Εξ᾽ού και η συναίνεση σε αυτό.
Ναι αλλά γιατί αυτές οι στεβλές καταστάσεις οδηγούν στην κρίση;
  • Διότι η διαφθορά, η αναξιοκρατία που συνεπάγεται και την εντείνει, και η κακοδιαχείριση ως συνέπεια/αιτία και των δύο, κοστίζουν. Υπό την έννοια οτι οδηγούν τελικά σε χρήση των κοινωνικών πόρων που απέχει πολύ από τη βέλτιστη ως προς την ανάπτυξη.
Και τώρα τι πρέπει και τι μπορούμε να κάνουμε;
  • Πρέπει να καταρτίσουμε ένα εθνικό σχέδιο ανάπτυξης. Τι πρέπει να κάνει ο καθένας και πώς. Έπειτα, πρέπει ν᾽αλλάξουμε όλες τις δομές που μας απομακρύνουν από την υλοποίηση αυτού του σχεδίου. Άρα ο,τι μπλόκαρε τη βέλτιστη αξιοποίηση πόρων. Αξιοκρατία, χρηστή διοίκηση, μείωση της δημοσιοϋπαλληλίας και του κρατικού οικονομικού τομέα, πάταξη της διαφθοράς άρα εξάλειψη των συνθηκών που τη συντηρούν και που αναφέρθηκαν παραπάνω: πολυνομία, ανοχή στην καταπάτηση των νόμων, καθυστέρηση στην απονομή δικαιοσύνης, κυριαρχία των μερικών συμφερόντων σε βάρος του γενικού καλού.
Αν τα καταφέρουμε να συμφωνήσουμε, πού θα μας οδηγήσει αυτό το σχέδιο; Πώς θα το καταστρώσουμε και πώς θα το εφαρμόσουμε;
  • Ένα τέτοιο σχέδιο θα μας έβγαζε από την κρίση, με πολλές θυσίες βέβαια, σαν αυτές που έχουμε ήδη κάνει χωρίς να φαίνεται το ποθητό αποτέλεσμα. Και θα μας έβγαζε όχι προσωρινά, αλλά μόνιμα, υπό την έννοια οτι κάθε επόμενη κρίση θα μπορούσε να είναι διαχειρίσιμη και από θέσεις πιό ισχυρές. Σαν τις ανεπτυγμένες κοινωνίες, πολιτειες και οικονομίες της Ευρώπης. Ο στόχος είναι να συγκαταλεγόμαστε κι εμείς με τις καλύτερες από αυτές.
  • Για να προχωρήσουμε σε αυτά τα απαραίτητα, χρειάζεται βέβαια αλλαγή νοοτροπίας. Νοοτροπία είναι αυτό το σύνολο των χαρακτηριστικών της δημόσιας (αλλά και ιδιωτικής) συμπεριφοράς μας που είναι ιστορικό προϊόν της καθυστέρησής μας σε σχἐση με την Ευρώπη, οι στρατηγικές προσαρμογής στην καθημερινή πραγματικότητα. Για να την αλλάξουμε, χρειάζεται Παιδεία· αλλά έτσι καταλήγουμε σε φαύλο κύκλο, γιατί και για να έχουμε Παιδεία που ν᾽αλλάζει τη νοοτροπία, αλλαγή νοοτροπίας χρειαζόμαστε! Ο κύκλος σπάει ακριβώς λόγῳ της κρισιμότητας των περιστάσων, που ξυπνούν την εθνική συνείδηση του Έλληνα, το ένστικτο της εθνικής του αυτοσυντήρησης. Είναι αυτή που θα κινητοποιήσει τη συνείδηση ευθύνης του, και τη σύγκρουση με τη σημερινή παγιωμένη νοοτροπία.
  • Με τη νοοτροπία της αναζήτησης συναίνεσης και της αξιοκρατίας θα βρεθεί και το δυναμικό να καταστρώσει ένα εθνικό σχέδιο και η δύναμη να το εφαρμόσουμε. Ο τόπος μας είναι πλούσιος σε ειδικούς υψηλής ποιότητας, απ᾽όλους τους πολιτικούς χώρους. Μας υπεραρκεί να κατανοήσουν οτι δεν πρέπει μόνον να συγκρούονται, αλλά και (κυρίως) να συνεργάζονται.
Και τα μνημόνια;
  • Τα μνημόνια περιείχαν πολλά λάθη, αλλά κι εμείς δεν εφαρμόσαμε γρήγορα και πλήρως όλες τις σωστές συστάσεις. Χάσαμε έτσι χρόνο στη δύσκολη κούρσα μας προς την έξοδο από την κρίση. Η εμπειρία δε, έχει αποδείξει οτι η πλήρης, ταχεία και επεξεργασμένη εφαρμογή των απαραιτήτων μέτρων των μνημονίων, όπως οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και η μείωση του Κράτους, θα μας έδινε συμπληρωματικά περιθώρια να διαπραγματευθούμε ώστε να ελαφρύνουμε κατά το δυνατόν τις πιό δυσβάσταχτες και τις πιό λάθος πλευρές των, κυρίως σε ο,τι αφορά την υπερβολική φορολογία. Σε κάθε περίπτωση, τα μνημόνια δεν υποκαθιστούν το εθνικό σχέδιο ανάπτυξης που αναφέρθηκε πιό πάνω. Είναι απλώς ένα σύνολο υποχρεώσεων -που, εκπληρούμενες, άλλες μας ωφελούν άμεσα κι άλλες μας ζορίζουν (και πολύ) - προκειμένου να επιβιώσει η Ελλάδα βραχυπρόθεσμα, να πάρει τις ανάσες που χρειάζεται, ως μέλος της ευρωπαϊκής οικογένειας. Γιατί όποιος φαντάζεται μέλλον μιας σύγχρονης και ισχυρής Ελλάδας έξω από την Ευρώπη, αναλαμβάνει το βάρος της απόδειξης της ύπαρξης ενός τέτοιου μέλλοντος, σε πείσμα της Ιστορίας και ορισμένων εκ των ελαχίστων σημείων συμφωνίας της συντριπτικής πλειοψηφίας των Ελλήνων σε σχέση με το τι χαρακτηριστικά θα θέλαμε να διαθέτει η Ελλάδα των απογόνων μας.
_________________________________

Τα σημεία του παραπάνω κειμένου σε μορφή ερωταποκρίσεων,  συμπυκνώνουν τη θεώρηση της κρίσης την οποία διακινεί η αστική προπαγάνδα από το 2009 ώς σήμερα (με κόκκινο προσθήκες στο αρχικώς αναρτημένο). Ατόφια ή με παραλλαγές στην «ένδυση» θα τα βρείτε να συγκροτούν το συνδετικό ιστό της επιχειρηματολογίας κάθε αστικού  κόμματος, ανεξαρτήτως θέσης στο πολιτικό φάσμα, όπως και τελικά να ορίζουν το αντιληπτικο σχήμα κάθε δεξιού οπορτουνιστικού φορέα.
Κάθε δύναμη κατά της αστικής τάξης και της εξουσίας της, αναμετράται με αυτά - και δεν κερδίζει παρά μόνο στο βαθμό που τα συντρίβει στη λαϊκή συνείδηση. Μακριά από την δράση, την καθημερινή πάλη και κινητοποίηση, κάτι τέτοιο είναι αδύνατο. Ωστόσο, η λογική αποδόμησή τους δεν είναι χωρίς αξία: είναι γνωστό οτι χρειάζεται και αυτή, δίπλα στην πράξη και συμπληρωματικά σε επαναστατικά προγράμματα και θέσεις. 
Θα το επιχειρήσουμε.

February 08, 2017

:D

Σύντομα, νέο μπιλιέτο για τα γαλλικά. Απολαύστε εδώ το ξεκαρδιστικό βιντεάκι




Δημοσιεύτηκε αρχικά από την ομάδα του Brut που διατηρεί παρουσία στα γνωστά μεγάλα «σόσιαλ μήντια». Η σύγκριση αφορά την προχτεσινή συνέντευξη Τύπου του Φιγιόν (σε απευθείας μετάδοση από μια σειρά ΜΜΕ) και του λόγου/ραδιοτηλεοπτικής απεύθυνσης στο κοινό 23/9/1952, του τότε γερουσιαστή και υποψήφιου αντιπροέδρου με τους Ρεπουμπλικάνους, Νίξον. Πιό συγκεκριμένα, πρόκειται για το λεγόμενο Checkers Speech.

January 19, 2017

Απορίες αφελούς

Διαβάζουμε στον Τύπο οτι ο κ. Μουλόπουλος, Συριζαίος πολιτευτής και πάλαι ποτέ στέλεχος του πάλαι ποτ᾽αλκίμου Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη, εκλήθη από τον κ. Ψυχάρη να συμβάλει στην προσπάθεια επιβίωσης του Ομίλου που τελεί υπό καθεστώς ουσιαστικής χρεωκοπίας.

 1)Τι έχει να κερδίσει ο πολίτης/αναγνώστης; Το μενού του Ερντογάν ή διαφωτιστικούς υπολογισμούς σαν του παρακάτω αποσπάσματος;

2) Πώς διάολο θα βοηθήσει ο κ. Μουλόπουλος το ΔΟΛ; Διαθέτοντας τη σύνταξή του, το μισθό του ή τα προσωπικά του κεφάλαια; Ή μήπως δια της πειθούς του σε κεφαλαιούχους, να ανακεφαλαιοποιήσουν το εναπομείναν τσόφλι, επειδή θα είναι αυτός τώρα που θα βοηθάει;

...και στοιχεία απαντήσεων

 

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ - ΑΣΤΙΚΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ
«Λασπομαχίες» γύρω από την ανάμειξη Μουλόπουλου στον ΔΟΛ
Σχόλιο του Γραφείου Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ για τις εξελίξεις
Συνεχίστηκε και χτες - με δηλώσεις και αναφορές κατά τη διάρκεια της προ ημερήσιας διάταξης συζήτησης στη Βουλή - το «γαϊτανάκι» των αντεγκλήσεων ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και τα υπόλοιπα αστικά κόμματα, με αφορμή την ανάμειξη του Βασίλη Μουλόπουλου στη διοίκηση του ΔΟΛ. Ο Β. Μουλόπουλος ήταν μέχρι προχτές πρόεδρος του ΔΣ της εφημερίδας του ΣΥΡΙΖΑ «Αυγή».
Σε σχόλιο για τις εξελίξεις, το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ σημειώνει:
«Ορισμένοι εμφανίζονται σαν να ανακάλυψαν την Αμερική, ενώ είναι πασίγνωστο ότι όλα τα αστικά κόμματα συνδέονται και επιχειρούν να συνδεθούν με πολλούς τρόπους με τα ΜΜΕ, παρά τα όσα ισχυρίζονται δημόσια».
Ο Αλ. Τσίπρας, από τη Βουλή, επικαλούμενος προκλητικά τη «διάσωση» των εργαζομένων, εξέφρασε την πρόθεση της κυβέρνησης να στηρίξει τον «Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη», «αν συμφωνήσουν και άλλα κόμματα», με νομοθετική ρύθμιση που θα αφορά το σύνολο των ΜΜΕ.
«Αν βρεθούν επενδυτές, θα συμβάλουμε στα πλαίσια του νόμου», είπε χαρακτηριστικά, σημειώνοντας ότι «δεν θα γίνει κάτω από το τραπέζι» και δεν θα είναι «φωτογραφικά για ένα μόνο συγκρότημα». Εθεσε μάλιστα ως προϋπόθεση να συμφωνήσουν τα περισσότερα κόμματα, λέγοντας «να τα συζητήσουμε, όλα στο φως και μόνο με συναίνεση».
Παράλληλα, επιτέθηκε στα άλλα αστικά κόμματα, με το χαρακτηριστικό της αντιπαράθεσης επιχείρημα ότι «όταν το κάνουν δικά σας στελέχη είναι αγορά, κι όταν το κάνουν δικοί μας είναι Βόρεια Κορέα»!
Συνολικά η κυβέρνηση προσπαθούσε χτες να παρουσιάσει την κίνηση του Β. Μουλόπουλου ως «προσωπική επιλογή» του ίδιου του πρώην διευθυντή του ΔΣ της «Αυγής», αλλά κυρίως ως ενδεικτική της «αγωνίας της» για τους εργαζόμενους και «συνολικά για τον Τύπο, γιατί είναι θέμα δημοκρατίας», όπως έλεγε και ο πρόεδρος της Βουλής, Ν. Βούτσης.
Ταυτόχρονα, απαντώντας στις κατηγορίες των υπόλοιπων αστικών κομμάτων, που χαρακτήρισαν την κίνηση αυτή ένδειξη διαπλοκής και προσπάθειας ελέγχου των ΜΜΕ, θυμίζοντας και τις παλιότερες μυστικές συναντήσεις Ψυχάρη - Τσίπρα, προσπαθούσε να κάνει έναν συμψηφισμό με αντίστοιχες περιπτώσεις, που αφορούσαν την ανάδειξη στελεχών άλλων αστικών κομμάτων σε ΜΜΕ, ή την ανάδειξη δημοσιογράφων σε κυβερνητικές θέσεις προηγούμενων κυβερνήσεων, αλλά και πολιτικές παρεμβάσεις προηγούμενων κυβερνήσεων για δάνεια σε ΜΜΕ.
Χαρακτηριστικά, σε ανακοίνωσή του το Γραφείο Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ έγραφε ανάμεσα σε άλλα: «Ξαφνικά ο ΔΟΛ έγινε διαπλεκόμενος ενώ μέχρι προχθές ήταν το υπόδειγμα της δημοσιογραφικής δεοντολογίας και της αντικειμενικής ενημέρωσης, που πρέπει οπωσδήποτε να σωθεί από τη χρεοκοπία. Οσκαρ γραφικότητας, υποκρισίας και ψευτιάς. Ας μας πουν, για παράδειγμα, οι κατά τα άλλα λαλίστατοι εκπρόσωποι της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, κάτι για το δάνειο ύψους 96 και πλέον εκατομμυρίων ευρώ που πήρε ο ΔΟΛ λίγο πριν πέσει η κυβέρνηση Σαμαρά. Υπήρξε ή όχι πολιτική παρέμβαση για το συγκεκριμένο δάνειο;»,
Η «Αυγή», στο μεταξύ, διέψευδε χτες δημοσιεύματα που αφορούσαν την παραμονή του Μουλόπουλου στη θέση του προέδρου του ΔΣ της, σημειώνοντας ότι «έχει παραιτηθεί από πρόεδρος και μέλος του ΔΣ της εταιρείας πριν από την απόφασή του να ασχοληθεί με τον ΔΟΛ».
Ο ίδιος ο Β. Μουλόπουλος δήλωσε χτες: «Η τριαντάχρονη θητεία μου στον ΔΟΛ και η φιλία μου με τους συναδέλφους με ώθησαν να αναμειχθώ στην προσπάθεια διάσωσης του Οργανισμού και των ιστορικών του εφημερίδων».
Πάντως, για την προϊστορία της υπόθεσης αυτής, θυμίζουμε ότι την Πρωτοχρονιά ο Β. Μουλόπουλος είχε επισκεφτεί τον ΔΟΛ, με τον ίδιο να δηλώνει ότι βρέθηκε εκεί για να... ευχηθεί στους πρώην συναδέλφους του και την «Αυγή» να «σκίζει τα ρούχα της» ότι η επίσκεψη δε συνδέεται με τα προβλήματα του ΔΟΛ.

 



December 22, 2016

Merry Christmas

President al-Assad: Liberation of Aleppo is a relapse for terrorism-backing countries


Damascus 22/12/2016, SANA – President Bashar al-Assad stressed on Thursday that the liberation of Aleppo from terrorism is a victory not just for Syria but for all those who are effectively contributing to the fight against terrorism, particularly Iran and Russia.
“It is also a relapse for all the countries that are hostile towards the Syrian people and that have used terrorism as a means to realize their interests,” said the President during a meeting with the Iranian Assistant Foreign Minister for Arab and African Affairs Jaberi Ansari and the accompanying delegation.



Talks focused on the latest developments in Syria and on the regional and international levels, with Ansari presenting to President al-Assad a review of the diplomatic efforts put towards ending the terrorist war waged on the Syrian people, especially with regard to the recent tripartite meeting in Moscow, which brought together the foreign ministers of Russia, Iran and Turkey.

Stress was placed on the significance of the recent victory in Aleppo, which was regarded by both sides as a major step towards the full elimination of terrorism all over the Syrian territory and towards creating the favorable conditions to find a solution that brings the war to an end.
The Iranian diplomat noted that the strategic relations binding Syria and Iran for decades have contributed to fortifying the two countries, and the countries of the region in general, in the face of the external plots, stressing that Tehran will continue developing its relations with Damascus and providing all that is necessary to help consolidate the Syrian people’s steadfastness in confronting
terrorism.

Later, Deputy Prime Minister, Foreign and Expatriates Minister Walid al-Maollem met Ansari and listened to a detailed review of the results of the Moscow meeting between Iran, Russia and Turkey.
They also discussed the developments in Syria and the region, with the viewpoints of both sides matching on various issues.

Manar/Manal/ H. Said

December 19, 2016

And the Winer is...

Αντίποινα;

...η δολοφονία του Ρώσσου πρέσβυ στην Άγκυρα αποδίδεται, από τις τουρκικές αρχές, σε δάκτυλο Γκιουλέν. Μήπως είναι (και) κάποιο μηνυμα για αντίποινα, αν πληχθούν δυτικά assets που ανακαλύφθηκαν στο Χαλέπι;
Εύλογο ερώτημα προς διερεύνησιν.

December 06, 2016

Melanesia mourn their Fidel

By Godwin Ligo

Former Prime Minister and First Vanuatu Roving Ambassador, Barak Sopé, yesterday expressed his personal tribute to the late Fidel Castro of Cuba who died late last week.
Speaking from his home on Ifira in a telephone interview with the Daily Post, Barak Sopé, who was one of the young political activists for the Vanuatu independence during the New Hebrides era, related how Cuba was the first country in the world to support the then New Hebrides for a political freedom from the two colonial powers, Britain and France.
“In 1977 Father Walter Lini (late) and I were present during a UN Committee of 24th on Decolonization in New York.
“This was the first time that the Vanuatu cry for political independence was heard by the UN Committee of the 24th on Decolonization.
“It was through the Cuban President Fidel Castro, at the time that Cuba became the first country in the world to sponsor the then New Hebrides application to the UN 24th Committee on Decolonization in 1977.
“So, Father Walter Lini (late) who was the President of the Vanua’aku Party and I made a trip to New York to be present during the UN Committee of 24th on Decolonization to listen to the debate for our freedom,” Barak Sope recalled.
“It was timely too because Cuba did not only sponsor Vanuatu’s application to the UN Committee of 24th on Decolonization, but it so happened that at the time, Cuba chaired the UN Committee of 24th on Decolonization, and so we knew, with hope that our political freedom was eminent, with Cuba Ambassador appointed by President Fidel Castro to Chair the UN Committee of 24th on Decolonization,” Sopé recalled.
He said it was through the two roles that Cuba played at the time that the UN Committee of 24th on Decolonization shepherded Vanuatu’s application through.
Sopé said other countries that supported the then New Hebrides in its initial stages for political freedom through the UN were Algeria and Tanzania.
“After Independence in 1980, I was appointed by Vanuatu’s first Prime Minister Father Walter Lini (late) as Vanuatu’s first Roving Ambassador and Secretary for Foreign Affairs, because the Foreign Affairs at the time were under the Prime Minister’s portfolio.
“In August 1981 Prime Minister Father Walter Lini appointed me as a Special Envoy to travel to Havana, Cuba, to deliver Vanuatu’s Special Message of “thank you and appreciation” to Cuban President Fidel Castro, and at the same time formalized diplomatic relations with Cuba that saw Vanuatu flag raised in Havana.
“I could not travel through the US at the time, so I had to make a long trip via UK and Canada and then to Havana, Cuba where I was accorded a high level welcome and personally me President Fidel Castro, in his Presidential Palace.
“I extended to him on behalf of the Government and the people of Vanuatu, deep appreciation for the support that President Fidel Castro and his country that paved the way from Havana to the corridors of the United Nations and finally to the Committee of the 24th on Decolonization that released our colonized country and people from Britain and France to become the Independent state and the new Republic of Vanuatu,” Sopé said.
“Port Vila tied diplomatic relations with Havana in August 1981 before becoming a full member of the United Nations (UN) in September of 1981-the same year, but we recognized Cuba first because without Cuba and President Fidel Castro, it may have taken longer or never for this country to become an Independent State from Britain and France,” Barak Sope recalled.
“In 1977 Father Walter Lini and I attended the UN Decolonization Committee in informal clothing but in 1981 we attended the UN General Assembly for the first time after Independence where Father Walter Lini the first Vanuatu Prime Minister addressed the UN General Assembly for the first time as an Independent State and as the UN welcomed Vanuatu as its full member.
“Today, I am sad to say that Vanuatu has lost its first political pillar of our political freedom, the late President Fidel Castro. Personally, and of course the country has lost a man that stood up for the right of the political freedom of our nation and people in international forum and the United Nations. We truly miss him,” Sopé noted of the passing away of Cuba’s former President, Fidel Castro.
The former Cuban President Fidel Castro handed his responsibilities in 2006 to Raul Castor.
He died at the age of 90 on November 25, 2016.
The relations with Cuba was enhanced further when the country provided scholarships for ni-Vanuatu to attend medical school there to become doctors.

December 04, 2016

Fidel - In memoriam


Bisognava lasciar latrare i cani. È ancora notte, ma presto taceranno.
Possiamo cominciare a dire.
Fidel è morto.

Nel 5 Maggio Alessandro Manzoni, leva la sua voce « allo  sparir di tanto raggio ». Napoleone, nei Budenbrook anticipa i tratti hitleriani, imasscratore di un milione di egiziani, isepellitore del sogno della fratellanza democratica della Rivoluzione.
Ma Manzoni leva la sua voce, si interroga sulla più profonda orma che il creator suo spirito volle in lui stampare.
Sant Elena, il lungo autunno del l’Imperatore, i flutti oscuri del ricordo.
All’orma divina tanto profonda si accompagna mesta la veglia divina, posando accanto alla sua morte.

Il rumore dei media  adesso confonde le anime, nessuna voce si leva alta. Schiamazzo democratico.
Ma porgiamo l’orecchio al passare della generazioni. Allora sentiremo una voce. Parla.
Fidel viene dal peccato originario dell’America, latina nella strage degli indios. Viene dall’ultima resistenza di Netzauiacotl  in Tenochitan, viene dagli uomini di mais, dai maratoneti montanani del peyote, da Tupac Amaru, dai popoli delle foreste e delle montagne che neppure ebbero città. Fidel viene dai criollos divisi tra dominio e sogno, Fidel vide in sogno la Malinche, Malitzin, e comprese. Fidel viene da Mariategui, Recabarren, dai Montoneros dalle loro lance spezzate.
Fidel.
Fidel ed Ernesto Guevara.

Si dissero addio, così naturalmente, come si erano incontrati a Mexico nella casa di Antonia.
A Fidel restò la gestione della rivoluzione in Cuba, il Che sfuggì nel eternità del mito.
Noi non ci perderemo a ricercare errori e debolezze.

Fidel ebbe uno stato da mandare avanti e questa fu la sua banale grandezza; ma quel nodo dello statodalla Comune all’Ottobre resta irrisolto.
Fidel aveva letto l’Autunno del patriarca del suo amico Garcia Marquez.
È morto quando comincia l’inverno.


Orfeo Rosso

Quand la bravitude entraîne la solitude

«Grâce à Fidel Castro, les Cubains ont récupéré leur territoire, leur vie, leur destin. Ils se sont inspirés de la Révolution française sans pour autant connaître la terreur»

Ségolène Royal

...et aussi


___________________________________________________________________________________________


«Quelle honte de faire l'apologie sans nuances d'un dictateur!»


Marion Maréchal-Lepen


...et aussi:
Philippot (FN)
Retailleau (LR)
Karouchi (LR)
Larrivé (LR)
Mariani (LR)
Bayrou (MoDem)
Cambadélis (PS)
Méadel (PS)