December 22, 2016

Merry Christmas

President al-Assad: Liberation of Aleppo is a relapse for terrorism-backing countries


Damascus 22/12/2016, SANA – President Bashar al-Assad stressed on Thursday that the liberation of Aleppo from terrorism is a victory not just for Syria but for all those who are effectively contributing to the fight against terrorism, particularly Iran and Russia.
“It is also a relapse for all the countries that are hostile towards the Syrian people and that have used terrorism as a means to realize their interests,” said the President during a meeting with the Iranian Assistant Foreign Minister for Arab and African Affairs Jaberi Ansari and the accompanying delegation.



Talks focused on the latest developments in Syria and on the regional and international levels, with Ansari presenting to President al-Assad a review of the diplomatic efforts put towards ending the terrorist war waged on the Syrian people, especially with regard to the recent tripartite meeting in Moscow, which brought together the foreign ministers of Russia, Iran and Turkey.

Stress was placed on the significance of the recent victory in Aleppo, which was regarded by both sides as a major step towards the full elimination of terrorism all over the Syrian territory and towards creating the favorable conditions to find a solution that brings the war to an end.
The Iranian diplomat noted that the strategic relations binding Syria and Iran for decades have contributed to fortifying the two countries, and the countries of the region in general, in the face of the external plots, stressing that Tehran will continue developing its relations with Damascus and providing all that is necessary to help consolidate the Syrian people’s steadfastness in confronting
terrorism.

Later, Deputy Prime Minister, Foreign and Expatriates Minister Walid al-Maollem met Ansari and listened to a detailed review of the results of the Moscow meeting between Iran, Russia and Turkey.
They also discussed the developments in Syria and the region, with the viewpoints of both sides matching on various issues.

Manar/Manal/ H. Said

December 19, 2016

And the Winer is...

Αντίποινα;

...η δολοφονία του Ρώσσου πρέσβυ στην Άγκυρα αποδίδεται, από τις τουρκικές αρχές, σε δάκτυλο Γκιουλέν. Μήπως είναι (και) κάποιο μηνυμα για αντίποινα, αν πληχθούν δυτικά assets που ανακαλύφθηκαν στο Χαλέπι;
Εύλογο ερώτημα προς διερεύνησιν.

December 06, 2016

Melanesia mourn their Fidel

By Godwin Ligo

Former Prime Minister and First Vanuatu Roving Ambassador, Barak Sopé, yesterday expressed his personal tribute to the late Fidel Castro of Cuba who died late last week.
Speaking from his home on Ifira in a telephone interview with the Daily Post, Barak Sopé, who was one of the young political activists for the Vanuatu independence during the New Hebrides era, related how Cuba was the first country in the world to support the then New Hebrides for a political freedom from the two colonial powers, Britain and France.
“In 1977 Father Walter Lini (late) and I were present during a UN Committee of 24th on Decolonization in New York.
“This was the first time that the Vanuatu cry for political independence was heard by the UN Committee of the 24th on Decolonization.
“It was through the Cuban President Fidel Castro, at the time that Cuba became the first country in the world to sponsor the then New Hebrides application to the UN 24th Committee on Decolonization in 1977.
“So, Father Walter Lini (late) who was the President of the Vanua’aku Party and I made a trip to New York to be present during the UN Committee of 24th on Decolonization to listen to the debate for our freedom,” Barak Sope recalled.
“It was timely too because Cuba did not only sponsor Vanuatu’s application to the UN Committee of 24th on Decolonization, but it so happened that at the time, Cuba chaired the UN Committee of 24th on Decolonization, and so we knew, with hope that our political freedom was eminent, with Cuba Ambassador appointed by President Fidel Castro to Chair the UN Committee of 24th on Decolonization,” Sopé recalled.
He said it was through the two roles that Cuba played at the time that the UN Committee of 24th on Decolonization shepherded Vanuatu’s application through.
Sopé said other countries that supported the then New Hebrides in its initial stages for political freedom through the UN were Algeria and Tanzania.
“After Independence in 1980, I was appointed by Vanuatu’s first Prime Minister Father Walter Lini (late) as Vanuatu’s first Roving Ambassador and Secretary for Foreign Affairs, because the Foreign Affairs at the time were under the Prime Minister’s portfolio.
“In August 1981 Prime Minister Father Walter Lini appointed me as a Special Envoy to travel to Havana, Cuba, to deliver Vanuatu’s Special Message of “thank you and appreciation” to Cuban President Fidel Castro, and at the same time formalized diplomatic relations with Cuba that saw Vanuatu flag raised in Havana.
“I could not travel through the US at the time, so I had to make a long trip via UK and Canada and then to Havana, Cuba where I was accorded a high level welcome and personally me President Fidel Castro, in his Presidential Palace.
“I extended to him on behalf of the Government and the people of Vanuatu, deep appreciation for the support that President Fidel Castro and his country that paved the way from Havana to the corridors of the United Nations and finally to the Committee of the 24th on Decolonization that released our colonized country and people from Britain and France to become the Independent state and the new Republic of Vanuatu,” Sopé said.
“Port Vila tied diplomatic relations with Havana in August 1981 before becoming a full member of the United Nations (UN) in September of 1981-the same year, but we recognized Cuba first because without Cuba and President Fidel Castro, it may have taken longer or never for this country to become an Independent State from Britain and France,” Barak Sope recalled.
“In 1977 Father Walter Lini and I attended the UN Decolonization Committee in informal clothing but in 1981 we attended the UN General Assembly for the first time after Independence where Father Walter Lini the first Vanuatu Prime Minister addressed the UN General Assembly for the first time as an Independent State and as the UN welcomed Vanuatu as its full member.
“Today, I am sad to say that Vanuatu has lost its first political pillar of our political freedom, the late President Fidel Castro. Personally, and of course the country has lost a man that stood up for the right of the political freedom of our nation and people in international forum and the United Nations. We truly miss him,” Sopé noted of the passing away of Cuba’s former President, Fidel Castro.
The former Cuban President Fidel Castro handed his responsibilities in 2006 to Raul Castor.
He died at the age of 90 on November 25, 2016.
The relations with Cuba was enhanced further when the country provided scholarships for ni-Vanuatu to attend medical school there to become doctors.

December 04, 2016

Fidel - In memoriam


Bisognava lasciar latrare i cani. È ancora notte, ma presto taceranno.
Possiamo cominciare a dire.
Fidel è morto.

Nel 5 Maggio Alessandro Manzoni, leva la sua voce « allo  sparir di tanto raggio ». Napoleone, nei Budenbrook anticipa i tratti hitleriani, imasscratore di un milione di egiziani, isepellitore del sogno della fratellanza democratica della Rivoluzione.
Ma Manzoni leva la sua voce, si interroga sulla più profonda orma che il creator suo spirito volle in lui stampare.
Sant Elena, il lungo autunno del l’Imperatore, i flutti oscuri del ricordo.
All’orma divina tanto profonda si accompagna mesta la veglia divina, posando accanto alla sua morte.

Il rumore dei media  adesso confonde le anime, nessuna voce si leva alta. Schiamazzo democratico.
Ma porgiamo l’orecchio al passare della generazioni. Allora sentiremo una voce. Parla.
Fidel viene dal peccato originario dell’America, latina nella strage degli indios. Viene dall’ultima resistenza di Netzauiacotl  in Tenochitan, viene dagli uomini di mais, dai maratoneti montanani del peyote, da Tupac Amaru, dai popoli delle foreste e delle montagne che neppure ebbero città. Fidel viene dai criollos divisi tra dominio e sogno, Fidel vide in sogno la Malinche, Malitzin, e comprese. Fidel viene da Mariategui, Recabarren, dai Montoneros dalle loro lance spezzate.
Fidel.
Fidel ed Ernesto Guevara.

Si dissero addio, così naturalmente, come si erano incontrati a Mexico nella casa di Antonia.
A Fidel restò la gestione della rivoluzione in Cuba, il Che sfuggì nel eternità del mito.
Noi non ci perderemo a ricercare errori e debolezze.

Fidel ebbe uno stato da mandare avanti e questa fu la sua banale grandezza; ma quel nodo dello statodalla Comune all’Ottobre resta irrisolto.
Fidel aveva letto l’Autunno del patriarca del suo amico Garcia Marquez.
È morto quando comincia l’inverno.


Orfeo Rosso

Quand la bravitude entraîne la solitude

«Grâce à Fidel Castro, les Cubains ont récupéré leur territoire, leur vie, leur destin. Ils se sont inspirés de la Révolution française sans pour autant connaître la terreur»

Ségolène Royal

...et aussi


___________________________________________________________________________________________


«Quelle honte de faire l'apologie sans nuances d'un dictateur!»


Marion Maréchal-Lepen


...et aussi:
Philippot (FN)
Retailleau (LR)
Karouchi (LR)
Larrivé (LR)
Mariani (LR)
Bayrou (MoDem)
Cambadélis (PS)
Méadel (PS)




December 01, 2016

November 26, 2016

Statement by Dominica's Prime Minister Skerrit on the passing of Fidel Castro

Office of The Prime Minister - Saturday, November 26th, 2016 at 3:26 PM (UTC-4)


It was with sadness that I received the news of the passing of Comrade Fidel Castro, the former President and the Revolutionary Leader of the Cuban Revolution, the Cuban people. Fidel Castro was somebody who had a very long and positive impact on the entire world having served for several decades. 
But it is not only about his long-standing leadership of Cuba that is of note, but his generosity to the world and the impact which Cuba made on Freedom for many countries. In South Africa, Cuba was very instrumental with the ANC in fighting for the equal rights of people of colour. Also in many African countries, Cuba played a very critical role in the freedom of black people, African people. 
In terms of health care and education, I believe that every country in this world would have been impacted upon by the generosity of the Cuban leader, Fidel Castro. He was a well respected world leader. In Dominica, in every sphere of our society has been impacted by the generosity of Fidel Castro.
We will certainly miss him a lot and miss his presence in the world. We wish to extend our sincere condolences from the Government and people of Dominica, and my own behalf and that of my family, to the Government, his brother Raul, and to the Cuban people, and the Cuban Ambassador resident here in Dominica – our sincere and deepest condolences on the passing of Fidel.
I have had the occasion over an extended period of time to interact with him. I consider him to be a mentor, I consider him to be a friend. I have learned quite a bit from him in terms of his leadership and how he views world issues.
In recognition of his life and his contribution to Dominica and the Caribbean region, our flags in Dominica will be flown at half staff until the day after his burial as a sign of our respect, admiration, and appreciation for his contribution to Dominica.
Fortunately for us, we had the opportunity to bestow upon him a few years ago, the highest national award of our country in recognition of not only his contribution to Dominica but his contribution to the region.

The tribute text


Salutations
• H. E Raul Castro, President of the Republic of Cuba
• Heads of State and Government
• Excellencies
• Ladies and Gentlemen
• The Great Cuban People
The pages of history record that in every century, there has emerged at least one larger-than-life personality who captures the attention of the world if only for their unique boldness in pursuing the extraordinary and for the shockwaves they generate in confronting oppression and the established order.
Fidel Castro, the acknowledged leader of the Cuban revolution, was one such person. I feel privileged to have been able to call him a friend and mentor.
Inspired by the great Cuban independence hero Jose Marti, who had the vision of a Cuba free of U.S interference, a Cuba “for all Cubans and the good of all Cubans”; he liberated Cubans from the brutal Batista dictatorship, leading his country along the socialist path of self-determination.
For over fifty years, and with the support of friends, the Cuban revolution survived a harsh, western engineered economic and trade embargo that cost you, the Cuban people, billions of dollars. The Caribbean Community, CARICOM, recalls with pride that it was four of our Member States who rallied together in 1972 to break the diplomatic isolation of Cuba in this hemisphere.
Under the indomitable leadership of Fidel, Cuba did not only survive, but went on to develop a public health care system second to none, an education system that left no one behind, a capacity for scientific research and for innovation in the pharmaceutical industry that has placed Cuba among global leaders, and an athletics and sports infrastructure renowned for producing world champions.
Comrade Fidel’s zeal to untangle the grip of colonisation and oppression went beyond the shores of his beloved Cuba.
His interventions in Mozambique and the Angolan War changed the course of history in these two former Portuguese colonies and played a defining role in the struggle to free South Africa and the continent from the scourge of apartheid.
He was a true friend, reaching out to newly independent countries across Latin America and the Caribbean to assist in areas where Cuba was relatively strong. This was especially evident in the training of medical doctors and other health care workers and the granting of scholarships in other disciplines.
CARICOM will be forever grateful to Fidel and to you, the Cuban people for the great sacrifices you have made, against great adversity, in annually sustaining the training of our professionals for decades on both a bilateral and multilateral basis.
It is difficult to identify a sector in any of our economies that Cuba and Comrade Fidel have not impacted for the better. I can say, without fear of being contradicted, that our health services would be the poorer, but for the generous hand of Fidel at critical times in our development. We have recognised that contribution, by awarding him our highest honour, the Order of the Caribbean Community, in 2008, the only non-CARICOM citizen to whom it has been accorded.
Comrade Fidel was undoubtedly, one of the iconic political giants of the second half of the twentieth century. He joins a distinguished brotherhood of freedom fighters such as Yasser Arafat and Nelson Mandela, whose resilience and determination were a source of strength for their people.
Cuba now mourns the loss of a great leader, teacher and father; we share the pain and emptiness that you feel, for we have lost a faithful and valued friend.
His memory lives on in our mission to provide for our people and to build a world in which justice, fairness and peace prevail.
Fidel Castro was a man of his time and used the tools available to deal with the realities faced by Cuba, in the fight against injustice and oppression.
As for me, I have lost a friend and a great teacher. A man who had a genuine interest in the peculiar challenges besetting small island states and who readily assisted, not only in thought and talk, but in deed.
The Commonwealth of Dominica shall, at the appropriate time, act decisively to ensure that his contribution to our island and region, and indeed to humanity, is memorialized, for the enlightenment of future generations.
Rest, My Brother, Rest Peacefully.

November 24, 2016

Τζάμπα ο σαματάς;

Θα διαπιστώσει όποιος διατρέξει αυτήν την (απλουστευτική, αλλά όχι και τόσο) κωδικοποίηση  των προγραμμάτων Ζυπέ και Φιγιόν, οτι κατά 95% είναι ίδια.
Γιατί λοιπόν τόση φασαρία;
-Είναι πλαστός ο σαματάς;
-Αποκρύπτεται η ουσία της διαφοροποίησής των, και πού βρίσκεται αυτή;
Παρόμοια πράγματα θ᾽«ανακαλύψει» κανείς αν κατά τον ίδιο τρόπο κωδικοποιήσει τις εξαγγελίες Κλίντον και Τραμπ.
-Μήπως είναι το στυλ και το ύφος που έχουν σημασία;
-Μήπως το διαφορετικό 5% είναι ποιοτικά ανάλογο της διαφοράς ας πούμε του γονιδιώματος χόμο σάπιενς και λοιπών πρωτευόντων;

Επαρκείς απαντήσεις για τα παραπάνω, μπορούν να διαφωτίσουν το κεντρικό ερώτημα της ιστορικής στιγμής όπου ζούμε. Μπορούν να εμπνεύσουν και τη σκέψη που θα διερμήνευε τα τεκταινόμενα στη Μέση Ανατολή, ή στο κυπριακό.
Αλλά χρειάζεται μεθοδολογία.
Ξεκινώντας από την εμβάθυνση στη φύση και τη συγκυρία της καπιταλιστικής κρίσης, ώστε να προκύψουν μη αυθαίρετες ερμηνείες για τις επιδιώξεις και τις συγκρούσεις στο εσωτερικό της άρχουσας τάξης, καθώς και των κοινωνικών συμμαχιών τους.
Έτσι έκανε ο Λένιν στον καιρό του, στηριζόμενος με τόλμη σε ώμους αστών (πριν απ᾽όλα) αναλυτών, του Χόμπσον και του Χίλφερντινγκ,  καθαρίζοντας το πεδίο βέβαια με αμείλικτη κριτική, για την οποία χρειάστηκε να φτάσει σε κοσμοθεωρητικά ζητήματα θεμελιώδη και βαθύτατα (δείτε το «μάτωμα» του Λ. στο Χέγκελ).
Επαγρυπνείτε και ματώστε σύντροφοι της υπόθεσης της κοινωνικής απελευθέρωσης. Πολλά δεν είναι όπως φαίνονται.
Σε τέτοια μπιλιετάκια σαν αυτό, τίποτα δεν μπορεί να γραφτεί που να καλύπτει το «χρήσιμο φάσμα» μεταξύ χρησμοειδούς παρλάτας και συγκεκριμένων σημείων προς σκέψιν. Μόνον αυτά τα δύο άκρα θα βρείτε εδώ, για τα υπόλοιπα κόπος και συ-ζήτηση από συντροφική αφετηρία.

October 18, 2016

Ο μεσοπόλεμος, τελειώνει (Σταυρίδης)

Ο Τζιμ Σταυρίδης, ναύαρχος εν αποστρατείᾳ, πρώην ανώτατος διοικητής των Νατοϊκών δυνάμεων και νυν κοσμήτωρ της σχολής Φλέτσερ του Τάφτς (στην έδρα Charles Francis Adams/Raytheon), αναφέρεται στις τελευταίες εξελίξεις στον πόλεμο της Υεμένης και γιατί το επόμενο βήμα θα είναι το πολεμικό από θαλάσσης χτύπημα των ΗΠΑ στους Ιρανούς, που πρόκειται να λάβει χώρα άμεσα ή μόλις μετά τις αμερικανικές εκλογές - όποιος και αν εκλεγεί.


 Από εδώ:
http://radio.foxnews.com/2016/10/14/admiral-james-stavridis-ret-a-deadly-confrontation-is-coming-with-iran-if-not-immediately-then-after-the-election/

October 09, 2016

Κοινωφελές μήνυμα

September 06, 2016

Κλαυσίγελως

Εν τῳ μεταξύ, στις ΗΠΑ έκλεισε μια μεγάλη reverse auction of spectrum  με σκοπό να παραδοθεί φάσμα από τηλεοπτικούς εκπομπούς στις κινητές τηλεπικοινωνίες που έχουν γεμίσει σμαρτφονς που ζητάνε περισκόπ, γιουριούμπ και άλλα ευροζωνοβόρα. Η auction μάζεψε πάνω από 86 ΔΙΣ δολλάρια και πολλοί ανησυχούν οτι πάνω από 70, το ποσό είναι υπερβολικά μεγάλο για την ισορροπία της αγοράς...

-Ο Ποτάμης κατηγορεί την κυβέρνηση οτι «στήνει λοταρία», όταν η... λοταρία είναι απόλυτα καθιερωμένη πρακτική εκχώρησης φάσματος στην ανεπτυγμένη καπιταλιστική οικονομία.
-Η ΝΔ τη μια λέει οτι οι άδειες θα έπρεπε να ήταν περισσότερες, την άλλη οτι οι διεκδικητές θα έπρεπε να είναι λιγότεροι (να εφαρμοστούν και μη οικονομικά κριτήρια για τη δυνατότητα υποψηφιότητας), την τρίτη οτι τα λεφτά που μαζεύτηκαν είναι υπερβολικά πολλά (246 εκ για μια πίττα 200 δις), την τέταρτη οτι θα επέμβει το σεβαστό συμβούλιο της επικρατείας (που είναι παλαβό όμως όταν αποφασίζει για αναδρομικές ακυρώσεις μειώσεων συντάξεων) ενώ το Ποτάμι πολλαπλασιάζει την πίττα επί τη δεκαετή διάρκεια της άδειας και βρίσκει το τίμημα λίγο.
-Ο Βενιζέλος συσκευάζει τα παραπάνω της ΝΔ με δικά του λόγια και συνταγματικές παραπομπές (παρουσιάζοντας στο κοινό, έχει πλάκα αυτό, και το επιχείρημα στο οποίο μπορεί να στηριχθεί η απόρριψη των προσφυγών στη Δικαιοσύνη, αυτό της «εκτάκτου ανάγκης»).
-Ο Σύριζα που δεν έχει εξαρτήσεις άλλες από τους αμερικάνους και την ΕΕ, καμαρώνει που θα παραδώσει ποσό που έχει μια σχέση με αυτό που είχε κάποτε υποσχεθεί στους δανειστές, από ραδιοτηλεοπτικές άδειες.
-Οι μενουμευρώπηδες καμαρώνουν τον ποκερίστα Αλαφούζο (δια του παίκτη Κιμπουρόπουλου) και τον λευκό άρχοντα Μαρινάκη, οι συριζόπληκτοι καμαρώνουν που δε θα ξαναδούν Πρετεντέρη και Τρέμη.
-Ο Κοντομηνάς καταγγέλλει το Σαββίδη οτι κατέβηκε στη δημοπρασία για να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα, και τον παρέσυρε να υπερθεματίσει στα bids ώστε να ψοφήσει ο Σαββίδης
- Ο Βαρδινογιάννης που κατέβηκε με δύο σχήματα βροντοφωνάζει οτι ώς 20 εκ είναι λογικό, παραπάνω δεν πάει γιατί τα δικά του τα λεφτά «είναι δουλεμένα».
-Το θἐμα απασχολεί αποκλειστικά τα μέσα ενημέρωσης εδώ και 2 βδομάδες. Πριν, απασχολούσε στον ίδιο βαθμό αν ο Σταθάκης βρισκόταν στο ταχύπλοο.

Αυτός λοιπόν είναι ο δρόμος του καπιταλιστικού εκσυγχρονισμού για την Ελλάδα. Αυτή είναι η κυβέρνηση που εκτελεί με μπρίο τα συμφωνηθέντα - ετοιμάζεται για την εξαέρωση των εργασιακών σχέσεων. Αυτή είναι η αντιπολίτευση, που πρέπει ν᾽ανεβάζει κάποιο ψυχαγωγικό πρόγραμμα, αφού για τα βασικά έχει απόλυτη ομόνοια και συστράτευση με την κυβέρνηση. Έτσι θα πηγαίνει. Εσύ πόση περισσότερη ηλιθιότητα θ᾽αντέξεις;



ΥΓ: Έχεις διαφορές; Φέρτες κι αυτές μαζί, στην κοινή πορεία προς τη μόνη δυνατή διέξοδο.

August 17, 2016

Για επιδόρπιο

...προτείνουμε χαλβά σιμιγδαλένιο, με παγωτό (sorbet) βασιλικό. Διαβάστε τη συνταγή και αν σας ενδιαφέρει σημειώστε τα υλικά, που τα εμφανίζω μέσα στο κείμενο καθώς προχωράει η εξήγηση της παρασκευής.

  • Ο χαλβάς δεν παρουσιάζει καμμιά ιδιαίτερη δυσκολία στην παρασκευή του: για περίπου 8 μερίδες του επιδόρπιου, θα χρειαστείτε, κατά την κλασσική συνταγή, 
    1. 1 ποτήρι (των 200 ml) σπορέλαιο που ν᾽αντέχει στις υψηλές θερμοκρασίες (πχ αραχιδέλαιο - αλλά κάνει και το ηλιέλαιο και το καλαμποκέλαιο). Μια καταπληκτική παραλλαγή είναι με τσικουδέλαιο, αλλά εκτός από ελάχιστους μυημένους Χιώτες, οι υπόλοιποι μπορούμε να βρούμε μὀνο τούρκικο συσκευασμένο σε τσουχτερή τιμή
    2. 2 ποτήρια σιμιγδάλι χοντρό: οι γάλλοι έχουν τρείς «αλέσεις» για το σιμιγδάλι του λιανεμπόριου, εκεί θα προτιμήσουμε το μεσαίο, με διάμετρο κόκκου περί τα 500μm 
    3. 3 ποτήρια ζάχαρη κοινή (λευκή) κρυσταλλική, 
    4. 4 ποτήρια νερό
    5. ένα κουταλάκι του γλυκού κοφτό ανθό μοσχοκάρυδου (μασίς), αλλιώς, ένα κανελόξυλο
    (Σε μια κατσαρόλα, ζεσταίνουμε το λάδι όσο όταν πρόκειται να τηγανίσουμε πατάτες, ρίχνουμε το σιμιγδάλι και ανακατεύουμε συνεχώς με ξύλινη σπάτουλα ώς να καβουρντιστεί (θα μας πάρει 5᾽ περίπου), ρίχνουμε το μπαχαρικό και τη ζάχαρη και ανακατεύουμε 1 λεπτό. κατεβάζουμε από τη φωτιά, ρίχνουμε με προσοχή το νερό ανακατεύοντας διαρκώς, και ξαναβάζουμε σε χαμηλωμένη φωτιά ανακατεύοντας μέχρι να δέσει (να ξεκολλάει σαν ενιαία μάζα από τα τοιχώματα). Κατεβάζουμε από τη φωτιά και σκεπάζουμε με μία πετσέτα το άνοιγμα της κατσαρόλας)

  • Αντιθέτως,  το παγωτό βασιλικός θέλει προσοχή και εξοπλισμό: μια παγωτομηχανή έστω ερασιτεχνική είναι απαραίτητη,  εναλλακτικά χρειάζεται μπωλ μεταλλικό μέσα σε μπωλ με παγάκια (που θα χρειαστεί ν᾽αλλάξουν μια φορά) και αρκετή υπομονή στο σταθερό αργό ανακάτεμα με κάποιο κατάλληλο εργαλείο (πχ ξύλινη σπάτουλα για ριζότο, αυτήν με την τρύπα) για κανένα μισάωρο. Υποθέτω λοιπόν οτι διαθέτουμε παγωτομηχανή έτοιμη για χρήση, όπως και μούλτι (πάλι εναλλακτικά, γουδί και μπόλικη χειρωνακτική εργασία και προσοχή). 
    Για 8 μερίδες πάλι, θα χρειαστούμε: 800ml νερό, 200 γρ ζάχαρη κοινή (λευκή) κρυσταλλική, 3 κουταλιές της σούπας χυμό λεμονιού ή 1 κουταλάκι του γλυκού γεμάτο κρεμόριο (όξινο τρυγικό κάλιο γνωστό και ως Ε336, θέλουμε 4 γρ)
    Αυτά τα συστατικά θα γίνουν ελαφρύ σιρόπι, τα βάζουμε μαζί σε κατσαρόλα στη φωτιά, ανακατεύουμε λίγο στην αρχή, να πάρει μια βράση σε μέτρια φωτιά
    Παράλληλα, ζυγίζουμε 100 γρ από την ίδια ζάχαρη συν 60 γρ γλυκόζη σκόνη - αν δεν έχετε πρόσβαση (άκρη σε ζαχαροπλάστη ή ντελικατέσσεν ή έστω ένα μικροβιολογικό έργαστήριο που να κάνει καμπύλες γλυκόζης),  αντικαταστηστε την με 40 γρ ζάχαρη ακόμη. Χρειαζόματε επίσης και έναν σταθεροποιητή. Ο καλύτερος για την παρασκευή μας φαινεται να είναι το κόμμι χαρουπιού (γνωστό και ως Ε410),  δηλ. κατά βάση αλεύρι σπόρου χαρουπιού. Από αυτό χρειαζόμαστε 4 γρ.  Αν έχουμε χαρουπιά κοντά μας, μπορούμε να επιχειρήσουμε να αλέσουμε τους σπόρους από 2-3 χαρούπια  (είναι όμως σκληροί,  ένας μύλος του καφέ μάλλον μπορεί να τα καταφέρει, πάντως σε μικρό γουδί ξεφεύγουν), να κοσκινίσουμε το αλεύρι και να βάλουμε από αυτό 7 γρ.  Άλλη εναλλακτική αποτελούν άλλοι σταθεροποιητές (πολυσακχαρίτες κυρίως), προσοχή όμως στη δοσολογία και στη θερμοκρασία του σιροπιού· κάθε τέτοια ουσία θέλει τη δική της μεταχείριση και δίνει κολλοειδή με διαφορετικές ιδιότητες! Στην περίπτωση του χαρουπιού,  θα το ανακατέψουμε με την έξτρα γλυκόζη (ή ζάχαρη) και θα τα ρίξουμε στο σιροπι που ήδη έχει πάρει βράση πριν από 5᾽. Θα ανακατέψουμε με αυγοδάρτη αρκετά και σε λίγο θα δούμε το σιρόπι να θολώνει. Είναι ώρα να κατεβάσουμε από τη φωτιά.  
    Έχουμε επίσης ετοιμάσει ένα γεναίο ματσάκι (διαστάσεων οικιακού αγιασμού) βασιλικό,  όποιον μας μυρίζει καλύτερα (προσωπικά προτιμώ κάποιον μικρόφυλλο), έχουμε μαδήσει τα φύλλα και τα έχουμε χοντροκόψει (καλύτερα με ψαλίδι - δε θέλουμε να πολτοποιηθεί το φύλλο στον αέρα, εκτός σιροπιού!), κι έχουμε κρατήσει τα κοτσάνια, τα οποία ρίχνουμε στο ζεστό σιρόπι που έχει σταματήσει όμως να βράζει.
    Θα περιμένουμε 20᾽ μέχρι να κρυώσει εντελώς το σιρόπι, θα αφαιρέσουμε τα κοτσάνια (φιλτράροντας) και θα το ρίξουμε στο μουλτι μαζί με τα χοντροκομμένα φύλλα (προφανώς αν δε χωράει όλο, βάζουμε τα φύλλα με όσο σιρόπι μπορούμε και μετά το μιξάρισμα ανακατεύουμε το μίγμα με το υπόλοιπο σιρόπι)  
    Έχουμε πλέον το παρασκεύασμα που θα τροφοδοτήσει την παγωτομηχανή (θα χρειαστεί γύρω στα 30᾽ για μια οικιακή παγωτομηχανή χωρητικότητας 1 lt., αλλά σε αυτήν την τελευταία φάση απλώς ακολουθούμε τις οδηγίες χρήσης της μηχανής). 
    Τοποθετούμε στην κατάψυξη και καταναλώνουμε από την επόμενη.
    Η δυσκολία την οποία επικαλέστηκα στην αρχή, έγκειται στη διατήρηση του λεπτού αρώματος του βασιλικού, που πρέπει να προστατευθεί από υψηλές θερμοκρασίες (αλλιώς αντικαθίσταται από μια χορταρίλα) και από την οξείδωση στον αέρα. Υπάρχουν και άλλα παγωτά των οποίων τα «αρωματογόνα» είναι εξίσου ντελικάτα (εν αντιθέσει προς αυτά που παραμένουν υπέροχα ο,τι κι αν υποστούν,  πχ η φράουλα). 


  • Η σωστή σειρά λοιπόν είναι: 
    1. ετοιμασία του παγωτού την προηγουμένη. 
    2. Ετοιμασία του χαλβά καμμιά ώρα πριν καταναλωθεί. 
    3. Σερβίρισμα: 1 στρώση χαλβά με τις ανάλογες σπατουλιές παγωτού από πάνω.    

August 02, 2016

Καλές διακοπές!

Σε τούτους τους καταθλιπτικούς καιρούς, μην ξεχνάτε τη δύναμη της εργασίας - τον ανθρώπινο παράγοντα.
Δείτε την, στην πιό απογυμνωμένη μορφή της: το επιδέξιο χέρι.



July 19, 2016

Παραγωγικά ερωτήματα


Υποστηρίζω οτι το πρώτο που πρέπει να σκεφτεί κανείς μετά τα πρόσφατα γεγονότα στην Τουρκία, είναι «παραγωγικά ερωτήματα».
Γνωρίζουμε ήδη αρκετά ώστε να θέσουμε τα πρώτα:

  • Πώς ο αμερικάνικος/ευρωπαϊκός ιμπεριαλισμός θα επιχειρήσει να αποτρέψει την ωριμάζουσα απώλεια της Τουρκίας εφεξής, μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα που κατηύθυνε;
    Με οικονομικό πόλεμο; Με υποκίνηση πολέμου στο Νότο;  Διαμελισμό και μετακινήσεις συνόρων; Φυσική εξάλειψη του προέδρου; Ή, αντίθετα, εκ νέου συναλλαγή μαζί του - και με τι απαιτούμενα/προσφερόμενα και ποιούς μηχανισμούς σταθερότητας της εφαρμογής της;
  • Σε ποιό τμήμα της τουρκικής άρχουσας τάξης θα στηριχθεί ο αμερικάνικος/ευρωπαϊκός  ιμπεριαλισμός στην προσπάθεια αυτή;
  • Ποιά η συναρμογή των αναταραχών (που  δεν έχουν εξολοκλήρου τερματιστεί - βλ. «χαμένα» πτητικά και πλωτά μέσα, ένοπλοι που δεν παρουσιάζονται στη βάση τους, μη επιστροφή του Ερντογάν στην Άγκυρα...) με τα χτυπήματα σε Αρμενία και Καζαχστάν;   
Μερικά από τα παραπάνω είναι βαθειά και στρατηγικής φύσης, άλλα τακτικής και συγκυρίας, ορισμένα δε είναι ρητορικά. Παρακινώντας τον αναγνώστη να θέσει τα δικά του, υποδεικνύεται εδώ εμμέσως, δια της μη θέσης τους, μια σειρά ερωτημάτων που κινούνται μεταξύ μη-παραγωγικότητας και πλάνης, αγνής ή υποβολιμαίας.