June 12, 2006

Η εξέγερση των πιγκουίνων

Αν κρίνει κανείς από τα λίγα νέα που φτάνουν στον ευρωπαϊκό Τύπο για τις πρόσφατες μαθητικές κινητοποιήσεις που τράνταξαν τη Χιλή, μάλλον τα έχει βρει σκούρα η σοσιαλιστικής ετικέτας πρόεδρος κ. Bachelet.

Σύμφωνα με τα σχετικά δημοσιεύματα λοιπόν, οι μαθητές διεκδικούσαν αρχικά τη δωρεάν πρόσβαση στις δημόσιες συγκοινωνίες - σύντομα όμως, μετά την άγρια καταστολή, το ξυλοκόπημα και τα δακρυγόνα σε όσους κατέβηκαν στους δρόμους, το κίνημα απλώθηκε στο σύνολο του μαθητικού κόσμου και ζητούσε πλέον τη μεταρρύθμιση του Οργανικού Συνταγματικού Νόμου της Εκπαίδευσης (LOCE), που είχε εγκρίνει ο αιμοσταγής δικτάτορας Αουγκούστο Πινοτσέτ μία μέρα πριν εγκαταλείψει την εξουσία, το 1989. Ο εν λόγω νόμος παρέχει στον ιδιωτικό τομέα, έναν καθοριστικό, πρωταρχικό ρόλο στην εκπαίδευση, σε βάρος κοινωνικών στρωμάτων με χαμηλότερα εισοδήματα. Για παράδειγμα, το δικαίωμα συμμετοχής σε εισαγωγικές εξετάσεις για πανεπιστήμια πληρώνεται, και μάλιστα σε τιμή δυσβάσταχτη για τους φτωχότερους.

(Είναι πάντως δύσκολο να έχει κανείς μια λεπτομερή εικόνα αν δεν έχει πρόσβαση τουλάχιστο στον ισπανόφωνο Τύπο, ιδιαίτερα σε πηγές από την ίδια τη χώρα)




Εν τω μεταξύ, τουλάχιστο δύο ικανότατες και ταλαντούχες εκπρόσωποι των μαθητών φαίνεται να αναδεικνύονται από το κίνημα αυτό - η Καρίνα Ντελφίνο και η Μαρία Χουέρτα. Ποιός είπε οτι στη Χιλή, με το θάνατο της Γκλάντυς Μαρίν, τέλειωσαν οι ριζοσπαστικές γυναικείες πολιτικές μορφές και απέμειναν λίγο-πολύ συμβιβασμένες καθεστωτικές φιγούρες; Το μέλλον συνεχίζει να είναι γυναικείο, σε πείσμα της κ. προέδρου ...

4 comments:

exiled said...

Πολύ ενδιαφέρον και αυτό σου το ποστ, μαύρο πρόβατο. Πραγματικά, δεν το γνώριζα. Δεν ξέρω αν είναι τυχαίο ότι όλες οι τελευταίες μεγάλες κινητοποιήσεις προέρχονται από τους νέους, τους μέχρι πρότινως "απολιτίκ". Ενδεχομένως να ενδιαφέρεσαι και γι'άλλα τέτοια σχετικά. Παρακαλείστε σε τέτοια περίπτωση όπως αποστείλετε mail.

Διπλωματικός Λαθρεπιβάτης said...

Σωστές οι παρατηρήσεις σου Μαύρο Πρόβατο. Να σημειώσω, πάντως, πως η Μπατσελέτ την επομένη επέκρινε την αντίδραση της αστυνομίας και διέταξε μεταθέσεις μιας σειράς ανώτερων στελεχών των σχετικών δυνάμεων ασφαλείας.

Η Μπατσελέτ ανήκει στην αριστερή και με κοινωνικό προσανατολισμό πτέρυγα των σοσιαλιστών και έχει αποδείξει στην πράξη τις ευαισθησίες της και το πού βρίσκονται οι προτιμήσεις της.

Το πρόβλημα είναι πως έχει να αντιμετωπίσει μιαν απελπιστικά «απελευθερωμένη» οικονομία η οποία προσλαμβάνεται, κυρίως από μια διογκωμένη μεσαία τάξη (δημιούργημα του Πινοτσέτ), ως η πιο επιτυχημένη στη Νότια Αμερική.

Είναι γεγονός πως ως άτομο, πέρα από εξαιρετικά χαρισματική, φαίνεται και ειλικρινής και στη μια φορά που είχα την τύχη να βρεθώ μαζί της (σε κοινωνική συνάντηση) έμεινα εντυπωσιασμένος.

Τώρα, περιμένω κι εγώ με αγωνία να δω αν θα μείνει πιστή στα όσα πιστεύει και για τα οποία έχει αγωνιστεί και τι θα υποχρεωθεί να εγκαταλείψει χάριν του «ρεαλισμού» που απαιτεί το προεδρικό της αξίωμα.

Δεν έχω ψευδαισθήσεις για τα όρια του ριζοσπαστισμού της, αλλά ελπίζω...

Μαύρο πρόβατο said...

Καλημέρα,
αγαπητέ "λαθρεπιβάτη", ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο και την εκτίμηση με δεδομένα "από πρώτο χέρι".

Η "διάταξη δυνάμεων" της αντίδρασης όπως την καταγράφεις, παρουσιάζει ίσως αναλογίες με αυτήν που είδαμε την εποχή του Αλλιέντε (και τότε είχαμε το στρατό - δυνάμεις καταστολής, και τα μεσαία στρώματα με τις διαδηλώσεις κατασαρόλας).
Βέβαια μια τέτοια αναλογία δεν πάει μακριά - άλλη η κατάσταση τότε, άλλη τώρα. Το κράτος έχει διαποτιστεί με τα χουντικά "σταγονίδια" που πέρασαν χωρίς πρόβλημα όλη τη διαδικασία μετάβασης στη δημοκρατία, η σοσιαλιστική κυβέρνηση δεν έχει επ ουδενί το σοσιαλιστικό πρόγραμμα του Αλλιέντε... Μόνο η "μεσαία τάξις" φαίνεται απαράλλακτη. Για να δούμε.

Anonymous said...

Best regards from NY! » »