November 03, 2009

Ο σοφός Κλαύδιος

Το ωμό, το μαγειρεμένο, το σάπιο



(Σχεδόν) ο,τι είπε είναι (σχεδόν) λάθος. Αλλά οι θεωρίες του σημάδεψαν την εξέλιξη της θεωρητικής σκέψης (σχεδόν) σε κάθε επιστημονικό πεδίο -καθώς και στη φιλοσοφία, την πολιτική...


Ο σοφός Claude Lévi-Strauss κλείνει αισίως τα εκατό.

- Πρώτη δημοσίευση, 28/11/08 08:07' UTC+1

                                                                                                          



UPDATE Έφυγε την προηγούμενη Παρασκευή 30/10/2009, πλήρης ημερών όπως είθισται να λένε. Να ξαναδούμε τον πυρήνα του έργου του, πηγή τόσης έμπνευσης!

11 comments:

@ithaca said...

"Σχεδόν) ο,τι είπε είναι (σχεδόν) λάθος."

Εάν είναι σχεδόν λάθος πάω πάσο. Είναι σημείο αναφοράς ο Levi - Strauss (όχι αυτός με τα jean). :D

maurochali said...

Είναι λίγο δύσκολο στις ανθρωπιστικές επιστήμες να μιλάς για «λάθη» και «σωστά». Εμείς θα το διατυπώναμε λοιπόν αλλιώς: «σχεδόν ό,τι είπε άνοιξε (σχεδόν) νέους δρόμους.»

Μαύρο πρόβατο said...

Τι να πεις σε δυό γραμμές και πώς να το πεις ώστε να "τσιγκλίσεις"τους φίλους περαστικούς να σχολιάσουν ;-)
Συμφωνώ και με τους δυό σας!

nik-athenian said...

Σου αρέσουν πραγματικά τα εικαστικά της ΟΖ, ή είναι γνωστή σου; ;-)

Anonymous said...

Η ΟΖ μας άφησε χρόνους!

Μαύρο πρόβατο said...

Σε μια πολύ μακρινή εποχή, όταν είχα την ηλικία που μας ξυπνούν οι πρώτες πνευματικές ανησυχίες και διατυπώνουμε τις πρώτες περιέργειες, τα γεωμετρικά της Ο.Ζ. με έβαλαν σε τότε άγνωστους, συναρπαστικούς κόσμους... Είχα μεγάλο "κόλλημα" με τα εικαστικά, μαθητής στο Λύκειο, αρχές του '80, με είχαν μαγέψει οι αφηρημένες μορφές, ο Κλέε, το Καντίνσκιο "σημείο-γραμμή-επίπεδο", ο Ζενέτος, ο Κωνσταντινίδης και το Μοντυλόρ του Λεκορμπυζιέ, γύριζα τις γκαλερί κτλ κτλ. Εκεί κόλλαγε η Ο.Ζ., μέχρι και ο Καρράς! Τελικά αποφάσισα οτι τα μαθηματικά μου άρεσαν περισσότερο από την αρχιτεκτονική για σπουδές, και τα ξέχασα σιγά-σιγά όλα αυτά. Διάβασα σήμερα οτι η Όπυ ολοκλήρωσε τη διαδρομή της στον κόσμο, και λυπήθηκα πολύ...

Velazquez said...

Χμμ, το καλυτερο με την αφηρημενη τεχνη ειναι πως χαλαρα μπορει να την εχεις στο σαλονι γιατι δεν εχει απαιτησεις για την κατανοηση της.Αρκει ο αλλος να χαζευει χρωματα και σχηματα.Ενω πχ ιμπρεσσιονισμος ή αναγεννησιακη τεχνη ειναι λιγο περισσοτερο ζορι.

ALEX said...

Ο Velazquez δέν έχει καθόλου μά καθόλου δίκιο.

Καί πέραν τούτου,η Όπυ Ζούνη ήταν σπουδαία καλλιτέχνις-κι'ας ήταν κρύα σάν παγοκολώνα,πιθανώς απόκλειστή ιδιοσυγκρασία

HearNothing said...

μια ερώτηση αν και θα συμφωνήσω με τo δεύτερο σχόλιοκ το δικό σου...
αναφέρεις ότι είναι σχεδόν γιατί δεν έχουν αποδειχθεί με κάποιο αυτιστικό επιστημονικό τρόπο ή απλά έχουν απορριφθεί οι θεωρίες του? (προφανώς και δεν το κατέχω το θέμα καλά, μονό απο έξω έχω περάσει :))
(Ημουν στο τσαφ να αγοράσω το "Ανθρωπολογία & Μύθοι (ή κάπως έτσι) κ ο μπαγάσας πέθανε, αν δεν ήταν τόσο μεγάλος θα το έπαιρνα βαριά)

Velazquez said...

Και γιατι οτι ειπε ειναι λαθοε;

Μαύρο πρόβατο said...

Καλησπέρα,

χιαρνάθινγκ, όχι - εξάλλου ο ίδιος ο Λεβί Στρως ήταν ο απαιτητικότερος όλων σε θέματα μεθοδολογίας και μια από τις κύριες κριτικές στο έργο του ήταν οτι οι απαιτήσεις του αυτές κατάληγαν να φτωχαίνουν το ίδιο το αντικείμενο της έρευνας!


Βελ, πολύ μεγάλο θέμα - θα επανέλθω μόλις βρω λίγο χρόνο. Άμα θες για αρχή, ψάξε το ντεμπά του Λ - Σ με το Godelier...