July 16, 2009
SA-506
Τα ιστορικά ορόσημα έχουν τη δική τους ιστορία, άλλα ξεχνιούνται, άλλα αναγνωρίζονται πολύ μετά από το συμβάν που τα ορίζει.
Υπάρχουν και κάποια των οποίων η αποδοχή είναι πανανθρώπινη και για τα οποία μπορεί κανείς να διακινδυνεύσει την πρόβλεψη οτι θα συνεχίσουν να θεωρούνται ως τέτοια κατά τις επόμενες φάσεις του ανθρώπινου πολιτισμού.
Σαν αυτό που θέτει η στιγμή της απώλειας επαφής του Απόλλο 11 με το έδαφος. Πριν από 40 χρόνια. (Εδώ ένα θαυμάσιο χρονικό όλης της γιγάντιας προγραμματισμένης προσπάθειας).
July 09, 2009
July 04, 2009
Αντίστροφη μέτρηση (αναδημοσίευση)
Κάπως έτσι έχει διαμορφωθεί η κατάσταση σήμερα στην Ονδούρα καθώς οι ώρες ως την επιστροφή (;) του Μανουέλ Σελάγια λιγοστεύουν. Από την επιστροφή ή όχι θα κριθούν πολλά, όχι μόνο για την Ονδούρα και την Κεντρική Αμερική αλλά και για την ευρύτερη περιοχή.
Με βάση τα δεδομένα μέχρι στιγμής τέσσερις είναι οι πιθανές εκδοχές:
1. Ο Σελάγια τελικά αποφασίζει να μην επιστρέψει –προφανώς μετά από συμφωνία με το μεγάλο αφεντικό της περιοχής—, να γίνει ένας περιπλανώμενος πρόεδρος μέχρι τη λήξη της θητείας του, το Γενάρη του 2010, και μετά να βρει καταφύγιο σε κάποια άλλη χώρα και να είναι άλλος ένας εξόριστος, πρώην, ανατραπέντας πρόεδρος, όπως ο πρώην πρόέδρος της Αϊτής Ζαν Μπερτράντ Αριστίντ, μετά την «απαγωγή» του, το Φλεβάρη του 2004. Στην περίπτωση αυτή ουδείς θα νοιάζεται για τους «τίτλους» του Σελάγια, αλλά για το λουτρό αίματος που θα ακολουθήσει. Δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι, που σχεδόν μία εβδομάδα βρίσκονται στους δρόμους, διακινδυνεύοντας τη ζωή τους και υπερασπιζόμενοι τον νόμιμα εκλεγμένο πρόεδρο και κυρίως την διαδικασία που προσπάθησε να προωθήσει, θα γίνουν βορά των πραξικοπηματιών και κυρίως του Μπίλυ Χόγια και των ταγμάτων θανάτου του… Εκατομμύρια άλλοι, οι φτωχοδιάβολοι που ίσως δεν τόλμησαν μέχρι σήμερα να αντιδράσουν, να στηρίξουν ή να πιστέψουν απλώς θα απογοητευτούν και όλα θα φτάσουν πάλι στο σημείο μηδέν. Αυτά όσον αφορά στην ίδια την Ονδούρα. Εντούτοις, η συνθηκολόγηση αυτή θα σημάνει την νομιμοποίηση των Γκοριλέτι. Συνεπώς ανοίγει η «πόρτα» και για άλλες χώρες καθώς πλέον όλοι οι νόμιμα εκλεγμένοι πρόεδροι της Λατινικής Αμερικής που «ενοχλούν» τίθενται υπό αμφισβήτηση. Ηδη η αντιπολίτευση στη Βενεζουέλα προετοιμάζεται, το σκηνικό στήνεται και στη Νικαράγουα με τις «καταγγελίες» περί νοθείας του αποτελέσματος των δημοτικών εκλογών και στη Βολιβία τα μαχαίρια βγαίνουν για τα καλά αυτομάτως…
2. Ο Σελάγια επιστρέφει και συλλαμβάνεται. Η σύλληψη θα σημάνει ουσιαστικά εμφύλιο πόλεμο στην Ονδούρα. Στην περίπτωση δε που συνοδεύεται από αρχηγούς κρατών και επικεφαλείς Κοινοβουλίων, νομπελίστες κ.ά., όπως έχει ανακοινωθεί μέχρι σήμερα ώστε να σχηματιστεί ένας “κλοιός ασφαλείας”, η σύλληψη αυτή δεν πρόκειται να είναι «εύκολη», ενδεχομένως θα είναι και αιματηρή, ενώ θα σημάνει την εμπλοκή άλλων χωρών και μάλιστα νομίμως. Σύμφωνα με πληροφορίες η Ριγκομπέρτα Μεντσού είναι ήδη στην Ονδούρα ενώ και οι Γκοριλέτι «ετοιμάζουν» όπως δηλώνουν 25.000 κόσμο –προφανώς και ενόπλους—, εκτός του στρατού της αστυνομίας, ώστε οι εισαγγελείς να μπορέσουν να εκτελέσουν το ένταλμα. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Χοσέ Μιγκέλ Ινσούλσα έφτααε την Παρασκευή με αεροσκάφος της πολεμικής αεροπορίας της Βραζιλίας στην στρατιωτική βάση της Τεγκουσιγκάλπα Ερνάν Ακόστα Μεχία όπου τον περίμενε ειδική ομάδα της αστυνομίας και εισαγγελείς με το ένταλμα σύλληψης ανά χείρας για την περίπτωση που γυρνούσε και ο Σελάγια μαζί του…
3. Ο Σελάγια να επιστρέψει και να μην συλληφθεί. Για να γίνει αυτό θα πρέπει να υπάρξει «αιφνιδιασμός». Να επιστρέψει είτε από αέρος –εξαιρετικά δύσκολο— είτε να εισέλθει στη χώρα οδικώς, από κάποια γειτονική χώρα. Αναγκαιότητα για να μην συλληφθεί, η προστασία του από χιλιάδες διαδηλωτές –κάτι που μάλλον πρέπει να θεωρείται δεδομένο— και ενδεχομένως από κάποιες μονάδες του στρατού που θα δηλώσουν πίστη στον νόμιμα εκλεγμένο πρόεδρο. Ίσως, εάν υπάρξει μεγάλη λαϊκή στήριξη, θα υπάρξει η αναγκαία ανταρσία τις τάξεις των Ενόπλων Δυνάμεων. Στην περίπτωση που ο Σελάγια κατορθώσει να μην συλληφθεί τοτε οι ώρες των «πραξικοπηματιών» θα είναι λίγες και μάλλον αυτοί, πλέον, θα ψάχνουν να βρουν πού θα καταφύγουν. Οι συνήθεις προορισμοί: Μαϊάμι και εσχάτως Περού. Η ανατροπή του πραξικοπήματος με αυτόν τον τρόπο θα είναι σημείο καμπής, παρά το γεγονός ότι η κατάσταση στην Ονδούρα θα είναι πολύ δύσκολη εσωτερικά, καθώς θα πρόκειται για νίκη όλων των χωρών που προωτοστάτησαν σε διπλωματικό επίπεδο στην καταδίκη, στην απομόνωση και στην ανατροπή τελικά του πραξικοπήματος. Θα είναι σαφές μήνυμα προς όλες τις κατευθύνσεις ότι το σκοτεινό παρελθόν είναι οριστικά παρελθόν.
4. Οι Γκοριλέτι τελικά να αποφασίσουν την τελευταία στιγμή να εγκαταλείψουν την εξουσία. Δεν πρόκειται να το κάνουν εξ αιτίας των πιέσεων του ΟΑΕ, ούτε του ΟΗΕ, ούτε οποιουδήποτε άλλου, αλλά εάν υπάρξουν ανυπέρβλητες εσωτερικές έριδες και διαφωνίες, ειδικά εάν οι ΗΠΑ τελικά εξαναγκαστούν να κάνουν την κίνηση και προχωρήσουν τελικά σε διακοπή της βοήθειας. Κλειδί σε αυτή την περίπτωση είναι ο στρατός, που ναι μεν δηλώνει «πιστός στα ιδεώδη», όμως καθώς ουδένα από τα στελέχη του προέρχεται από οικονομικές ελίτ αλλά από τη μεγάλα μάζα των φτωχών της Ονδούρας τελικά θα «υπακούσει» σε αυτούς από τους οποίους εξαρτάται η επιβίωσή του: τις ΗΠΑ.
Σε κάθε περίπτωση η κυβέρνηση των ΗΠΑ θα είναι ο μεγάλος χαμένος, όπως είναι σήμερα η διάταξη των δυνάμεων στη σκακιέρα, καθώς εάν φανεί ότι στηρίζει τους πραξικοπηματίες αυτό θα σημάνει πλήρη απομόνωσή της από τη Λατινική Αμερική, χώρο εξαιρετικά ζωτικό για την επιβίωση της χώρας ως μεγάλης δύναμης. Οικονομικά και πολιτικά.
Εκτός εάν υπάρχει ένα ευρύτερο σχέδιο για όλη τη Λατινική Αμερική, ανάλογο με αυτό της δεκαετίας ’60-’70. Φυσικά κανείς δεν μπορεί να απορρίψει αυτό το ενδεχόμενο. Εάν όντως υπάρχει ένα τέτοιο σχέδιο τότε η Ονδούρα είναι απλώς το πρώτο επεισόδιο. Όπως ήταν η Γουατεμάλα το 1954.
Πάντως, όπως δείχνουν οι εξελίξεις η «ροζ παλίρροια της Λατινικής Αμερικής» όπως την αποκαλούν μετά το πρώτο 48ωρο του πραξικοπήματος προχωρά πολύ προσεκτικά με κινήσεις συντονισμένες ακόμη και σε «πολεμικό επίπεδο» γνωρίζοντας καλά τον αντίπαλο που προφανέστατα δεν είναι οι Γκοριλέτι. Εξ ου και οι λιγοστές και σχετικά χαμηλών τόνων παρεμβάσεις του προέδρου της Βενεζουέλας Ούγο Τσάβες, οι πολύ προσεκτικές κινήσεις του πρόεδρου Έβο Μοράλες και του προέδρου της Νικαράγουας Ντανιέλ Ορτέγκα. Αποτελεί προφανώς προϊόν σοβαρού σχεδιασμού και συντονισμού, όλων σχεδόν, το ποιοι και πώς θα συνοδεύσουν τον Σελάγια. Οι κινήσεις του “Μελ” μετά τον Παναμά, όπου παρέστη στην ορκωμοσία του νέου προέδρου Ρικάρδο Μαρτινέλι, δείχνουν να αποτελούν και αυτές μέρος συντονισμένου σχεδίου, καθώς δεν ανακοινώνει πού μεταβαίνει, απλώς κάνει δηλώσεις όταν πλέον έχει φτάσει, όπως έγινε με το Ελ Σαλβαδόρ.
Η αναμέτρηση και η έκβαση της είναι εξαιρετικά κρίσιμη, ειδικά εάν τίθενται σε εφαρμογή ευρύτεροι σχεδιασμοί.
Ανέβηκε στο εξαιρετικό Διαλείψεις & Παρεμβολές. (συντάκτης: mrsbishop)
June 30, 2009
Philippina Bausch 27/07/1940 - 30/06/2009
Σύμφωνα με τη μαρτυρία του εξαιρετικού Δάφνι Κόκκινου, που δούλευε μαζί της, η μεγάλη καλλιτέχνις ήταν και υπέροχος άνθρωπος. Τα τελευταία χρόνια, η αναζήτηση ενός εισιτηρίου για τις μαγευτικές παραστάσεις του γκρουπ της κατά το καθιερωμένο ετήσιο πέρασμά του από το Théâtre de la Ville, είχε γίνει μάταιος κόπος. Αφήνοντάς μας τολμηρούς εξερευνητές της τέχνης της, φρόντισε η ίδια ώστε η απώλεια να είναι λίγο μικρότερη από το δικό της πελώριο καλλιτεχνικό μέγεθος...
June 29, 2009
Bravo?
Οι χουνταίοι επικαλούνται βέβαια κάποιον εξωτερικό, κομμουνιστικό ή περίπου, κίνδυνο.
Το πραξικοπηματάκι, έχει καταδικαστεί με διάφορες φράσεις και περιφράσεις από όλα τα κράτη της περιοχής, ορισμένες μεγάλες Δυνάμεις, ευρωπαϊκές κυβερνήσεις κτλ. Στους καταδικάζοντες συγκαταλέγεται και η κυβέρνηση Ομπάμα, σύμφωνα με την απλούστερη ερμηνεία των δηλώσεών της.
Η μόνη όμως ξεκάθαρη κι έμπρακτη καταδίκη είναι αυτή που συνίσταται στο να εξακολουθεί ν'αναγνωρίζεται η κυβέρνηση Σελάγια ως η μοναδική νόμιμη εκπροσώπηση της Ονδούρας.
Περιμένοντας να δούμε πώς θα εξελιχθεί ο αναβρασμός που ήδη επικρατεί στην πολύπαθη χώρα, ας μη βιαστούμε να δώσουμε bravo σε κανέναν (όχι και τόσο) ισχυρό, αλλά να εκφράσουμε τη συμπαράστασή μας στον αγώνα που ξεκινούν οι ονδουριανοί για να υπερασπιστούν τις έστω ισχνές δημοκρατικές ελευθερίες τους...
June 26, 2009
Αγύρτες
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Το Διοικητικό Συμβούλιο του Δ.Σ.Α. διαπιστώνει, ότι οι συμφωνίες Ε.Ε. - Η.Π.Α. για την έκδοση πολιτών και την αμοιβαία δικαστική συνδρομή, έρχονται σε αντίθεση με το νομικό μας πολιτισμό, διότι δεν διασφαλίζουν συνταγματικά κατοχυρωμένες αρχές και δικαιώματα.
Ειδικότερα στις συμφωνίες αυτές δεν ορίζεται ρητώς και σαφώς η απαγόρευση έκδοσης ημεδαπών στις Η.Π.Α., η απαγόρευση έκδοσης όταν στο αιτούν κράτος ισχύει η θανατική ποινή, η απαγόρευση έκδοσης όταν υφίσταται κίνδυνος επιβολής εξευτελιστικής μεταχείρισης και βασανιστηρίων ή όταν στο αιτούν κράτος δεν υπάρχουν εγγυήσεις για δίκαιη δίκη.
Διαπιστώνει, επιπλέον, ότι η εξαιρετικά ασαφής διατύπωση των διατάξεων των συμφωνιών, καθώς και η παράδοση του «υπόπτου» στο αιτούν κράτος χωρίς καμιά διαδικασία, σε περίπτωση που αυτός «συγκατατεθεί», εγκυμονεί σοβαρό κίνδυνο για την επιβολή τελικώς του «δικαίου» του ισχυρού.
ΑΠΟ ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ (πηγή)
Όποιος έχει χρόνο, αξίζει να ρίξει μια ματιά στα σχετικά πρακτικά της Βουλής (σελ. 3 ώς 50).
Για να λάβει υπόψη του, πού γράφουν κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση την "κοινωνία των πολιτών", ακόμα και τα τμήματά της που ελέγχουν απόλυτα.
June 22, 2009
Μπόινγκ! Μπόινγκ!
Όχι οτι είναι σπουδαία μπούρδα - μπρος στο ρεπορτάζ για την επίσκεψη Ερντογάν στο Μουσείο της Ακρόπολης (ηλ. έκδοση Έθνους, αρχική έκδοση Βήματος...)
Αφιερωμένο σε όσους πιστεύουν οτι κατά ένα μαγικό τρόπο, το πολιτικό ρεπορτάζ των καθεστωτικών φυλλάδων, είναι διαφορετικής ποιότητας και αξιοπιστίας από αυτό (για προηγούμενα κατορθώματα της Ελευθεροτυπίας, εδώ).
PS: Κλείνει ο Ελεύθερος Τύπος Γιάννας. Κάτι είναι κι αυτό...
June 12, 2009
Πού είναι το λάθος;

-οι τίτλοι είναι πλαστοί (έχει ξαναγίνει)
-οι τίτλοι είναι αυθεντικοί.
Συγκρατώ λοιπόν το εξής: κάποιοι κατείχαν, ή κάποιοι, αν πετύχαινε η δουλειά, θα ήταν βέβαιοι οτι κάποιοι κατέχουν, όλοι μαζί(*), 42,5% του εξωτερικού χρέους της Ελλάδας (στοιχεία από δώ)
ή 11 και κάτι FIAT (στοιχεία από δω -εννοώ, την επιχείρηση) ή περίπου 3 χρόνια, 5 μήνες και 18 μέρες παραγωγής κάθε πολίτη της Λεττονίας. αν δουλεύαν όπως το 2008 (σε αντιπαραβολή, βλ. αυτό).
Πολλαπλασιάστε τώρα τα ποσά αυτά με το αντίστροφο του σαξές ρέιτ των τελωνειακών της Ιταλίας.
Συμπέρασμα;
PS: Κλώθεται κι ένα νήμα επικαιρότητας με τη Β. Κορέα αυτές τις μέρες. Να υπάρχει κάποια σχέση;
(*) Δε θα πίστευαν απαραιτήτως οτι τα κατέχουν οι ίδιοι - θα μπορούσαν πχ κάποιοι να τα δεχτούν ως εγγύηση.
UPDATE 18/6 O Στέφεν Μέγιερχαρντ του Bureau of Public Debt δηλώνει οτι τα χρεώγραφα είναι σαφώς πλαστά. Σύμφωνα με το μπιλιέτο του Μπλούμπεργκ, πρόκειται για "λογικό" και όχι "πραγματολογικό" συμπέρασμα, που προκύπτει από την επίσημη εκτίμηση του γραφείου οτι τα μη παρουσιασθέντα προς εξόφληση, "ώριμα" bearer bonds που εξέδωσε (όλα πριν το 1982 εξάλλου) αναγράφουν συνολική αξία γύρω στα 105 εκ. δολλάρια - ποσό άσχετο με την υπόθεση που συζητάται.
Σημειώνουμε με την ευκαιρία οτι στις 13 Ιούνη η Die Welt είχε αναφέρει οτι οι τίτλοι είναι γνήσιοι. Παράλληλα, έχουν εκφρασθεί διάφορες εκτιμήσεις περί πλαστότητας ενός μέρους των μόνο, αλλά και η υπόθεση περί κρατικής πλαστογραφίας των ΗΠΑ - τακτική που διαπιστωμένα κατά το παρελθόν είχε ακολουθήσει η κυβέρνηση Μουσσολίνι στην Ιταλία (εκδίδοντας, ανάμεσα στα άλλα, διπλές πανομοιότυπες σειρές χαρτονομίσματος), οι φασίστες του Άξονα αλλά και οι Σύμμαχοι κατά το Β'Παγκόσμιο, ίσως και ο Τζόε Κέννεντυ, τον καιρό που ανέλαβε τα οικονομικά των ΗΠΑ στα 1934.
Με τα σχετικά που με το σταγονόμετρο παρέχει ο διεθνής Τύπος, τα αρχικά ερωτήματα του ποστ δυστυχώς αντέχουν και ενισχύονται μέχρις προκλήσεως ιλίγγου...
UPDATE 19/6 Η ύπαρξη μιας ατομικής περιουσίας 8 δις είναι επίσης λόγος να χάσει κανείς την εμπιστοσύνη του για την εκδοχή του κόσμου που παρέχει η διαμεσολάβηση της "δημοσιότητας". Χωρίς να υπάρχει κάποια ένδειξη σύνδεσης με το θέμα του μπιλιέτου, επικολλούμε προς το παρόν εδώ το ειδησάριο, αναμένοντας τα ούτως ή άλλως συγκλονιστικά αναμενόμενα νεώτερα.
UPDATE 22/6 Κάποιοι ισχυρίζονται, από το ΠαρασκευοΣ/Κ, οτι εις πείσμα των διαψεύσεων Μέγιερχαρντ, 1) Οι τίτλοι είναι αυθεντικοί 2) γνωρίζουμε από τον αριθμό σειράς τους οτι τους κατείχε το Ιαπωνικό κράτος, από τις αρχές του '80 3) οι συλληφθέντες (και προσωρινά ελεύθεροι, μετά την καταβολή εγγύησης) είναι υπάλληλοι του ιαπωνικού υπουργείου οικονομικών Αυτό το τελευταίο είναι κάτι που θα μπορούσε να διερευνηθεί. Ένα από τα πολλά παράξενα της ιστορίας αυτής, είναι οτι οι ιαπωνικές αρχές δήλωναν οτι δε γνωρίζουν καν το όνομα των συλληφθέντων κι έτσι δεν μπορούν να επιβεβαιώσουν, ή να διαψεύσουν, οποιαδήποτε πληροφορἰα γι αυτούς...
Το καινούργιο αφήγημα που προτείνεται, είναι λοιπόν ελάχιστα καθησυχαστικότερο του προηγούμενου και εμπλέκει μια υποτιθέμενη απέλπιδα προσπάθεια του ιαπωνικού δημόσιου να απαλλαγεί από το στοκ των αμερικανικών ομολόγων όσο περισσότερο, πριν την κατρακύλα του δολλάριου. Και αυτό έχει τεράστια κενά - είναι όμως σχεδόν ανατριχιαστικό και μόνο το οτι τέτοιες φήμες προβάλλονται ως αληθοφανείς...
June 06, 2009
6 γραμμές για τις ευρωεκλογές
1
June 01, 2009
"Για μια Ευρώπη ισχυρή, που να μας προστατεύει"

Όποιοι θέλετε να ενημερωθείτε για τα ευρωπαϊκά τεκταινόμενα πριν τις ευρωεκλογές του Σαββατοκύριακου, μπορείτε να διαβάσετε δύο κείμενα που συνυπογράφουν οι Μέρκελ και Σαρκοζύ: το ένα, δημοσιεύτηκε στη Μοντ της 03/02/2009 , το άλλο στη Ζουρνάλ ντε Ντιμάνς της 31/05/2009 (εμφανίστηκαν ταυτόχρονα, και μεταφράστηκαν αργότερα, σε πολλές άλλες γλώσσες, πιθανόν και στα ελληνικά. Οι σύνδεσμοι παραπέμπουν σε γαλλικά φύλλα).
Με λίγο κόπο και χρόνο που θ'αφιερώσετε, μπορείτε να βγάλετε βασικά συμπεράσματα για το τι είναι η ΕΕ και πού πάει - αξίζει πολύ, αν συνυπολογίσετε από τι εγχώρια σκάρτη παραμυθία και απομίμηση μπορείτε να γλιτώσετε αυτή τη δύσκολη εβδομάδα.
May 30, 2009
Λύματα για ένα ευρωπαϊκό λεξικό Β'
Τσιτάτα: η ποίηση των
παράφωνων.
Σύγκρινε:
Die rote Rosa nun auch verschwand. Wo sie liegt, ist unbekannt
"Η κόκκινη η Ρόζα, χάθηκε κι αυτή. Κανείς δεν ξέρει, πού το κορμί της παραχώσαν"
B. Brecht (Werke, Grosse Berliner und Frankfurter Ausgabe, Berlin/Weimar and Frankfurt am Main: Aufbau and Suhrkamp, 1988, 1991, vol 5 p.211 : Grabschrift 1919) Μτφ. παραθέματος Μ. Πλωρίτης.
Μνήμη: η συνείδηση του ίχνους
Κωμωδία [ΙΣΤ.] : ένα στάδιο πριν τη λήθη (βλέπε και κωμωδία [ΨΥΧΑΝ.] )
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
May 26, 2009
Φτωχότεροι

Λίγους μήνες μετά τον αδελφό του, τον σπάνιο Λευτέρη, έφυγε από τη ζωή και ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης.
Έδωσε πολλά στον τόπο, με τους αγώνες του για τη δημοκρατία και τη στράτευσή του στα ανθρωπιστικά ιδανικά, το χάρισμά του και το ήθος του. Η πολιτική του διαδρομή, η στάση του και ο τρόπος που την υποστήριζε, όρισαν έναν υποδειγματικό τύπο πολιτικής αντιπαλότητας. Γι αυτό και η πλειοψηφία όσων είναι με την ανατροπή του καπιταλισμού και της Ευρωπαϊκής του Ένωσης, δεν μπόρεσαν ποτέ να διαφωνήσουν εντελώς με το Μιχάλη - και ταυτόχρονα, απ'όσους δεν τα βλέπουν έτσι, μόνο μια μειοψηφία κάθε φορά θέλησε να συμφωνήσει εντελώς μαζί του.
Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάζει...
Κοτσάνα, ή εμπόριο;
«Kάποτε η Ευρωπαϊκή Ένωση έλεγε 'ποτέ πια πόλεμος', αλλά σήμερα θα μπορούσε να πει 'ποτέ πια βαρβαρότητα', που φέρνει η ανισότητα, η φτώχεια, η κλιματική αλλαγή, το εμπόριο ανθρωπιάς, η προσφυγιά, η αμάθεια και το εμπόριο όπλων μαζικής καταστροφής».
(μαύρισμα δικό μου).
Τι εννοεί όμως ο πρόεδρος με τη μπολντ έκφραση; Αν ο λόγος που στην κοινή γνώμη δεν έχει διαρεύσει τίποτα για ένα τέτοιο εμπόριο, είναι γιατί δεν υπάρχει, τότε δεν εννοεί τίποτα - γράφτε άλλη μια καλολογική κοτσάνα, στη μεγάλη παράδοση που ο ίδιος έχει δημιουργήσει.
Αν πάλι πρόκειται για καλά φυλαγμένο μυστικό, τότε πρόκειται για πρωτοπορεία της γλώσσας (του) σε σχέση με τη διάνοιά (μας) - το ζουμί είναι τι, ποιός, πότε κάνει το εμπόριο αυτό, και το αν το φέρνει η βαρβαρότητα ή φέρνει τη βαρβαρότητα είναι για τα λογοπαίγνια.

Ἂπό την άλλη μεριά, λίγες ώρες πριν να συγκεντρωθούν οι συνδαιτημόνες του εκόνομιστ, συγκεκριμένα στις 25 Μάη 2.54' το πρωί ώρα Ελλάδος, τράνταξε η γη στη Βόρεια Κορέα - αυτή τη φορά λίγοι αναλυτές διαφωνούν στην εκτίμηση οτι επρόκειτο για ίχνος πετυχημένης πυρηνικής δοκιμής.
Και από νωρίς το ξημέρωμα, με τον πρωινό καφέ, σύμπασα τα ΜΜΕ και οι πορτ παρόλ των κυβερνήσεων που μετράνε στον κόσμο, αφού καταδικάσαν την έκρηξη, και με δεδομένο οτι η ΠιονΓιάγκ δεν απειλεί κανέναν που δεν την απειλεί αυτός πρώτος, άρχισαν να πλάθουν το παραμύθι: θα την πουλήσει τη βόμβα ο παραλυμένος δυνάστης των βορειοκορεατών, σε άλλους άπλυτους και κακούς. Νάτο λοιπόν και το εμπόριο, το εμπόριο φημών - μα έτσι δεν ξεκίνησαν και τα "όπλα μαζικής καταστροφής" που δικαιολόγησαν τη μαζική καταστροφή του Ιράκ;
Αυτή είναι η τρίτη και μακρύτερη εκδοχή...
Προφανώς εκεί στο ιν κάποιος κάνει πλάκα με το Γιώργο. Η επίσημα καταχωρισμένη ομιλία κάνει λόγο, πολύ πιό κομψά και φλου, για εξάπλωση.
UPDATE 27/3 Δείτε λοιπόν (στα σχόλια εντός) τα επικίνδυνα παιχνίδια που παίζονται μέσω της κομψής αυτής διατύπωσης, και διαπιστώστε με τι (και με τι ταχύτητα) στοιχήθηκε ο Γιώργος...
May 24, 2009
Λύματα για ένα ευρωπαϊκό λεξικό Α'
Unter aufheben verstehen wir einmal soviel als hinwegräumen, negieren, und sagen demgemäß z. B., ein Gesetz, eine Einrichtung usw. seien aufgehoben. Weiter heißt dann aber auch aufheben soviel als aufbewahren, und wir sprechen in diesem Sinn
davon, daß etwas wohl aufgehoben sei. Dieser sprachgebräuchliche Doppelsinn, wonach dasselbe Wort eine negative und eine positive Bedeutung hat, darf nicht als zufällig angesehen noch etwa gar der Sprache zum Vorwurf gemacht werden, als zu Verwirrung Veranlassung gebend, sondern es ist darin der über das bloß verständige Entweder-Oder hinausschreitende spekulative Geist unserer Sprache zu erkennen.
Με το aufheben (ξεπερνώ) εννοούμε καταρχήν το ίδιο πράγμα με
το hinwegräumen (καταργώ), negieren, (αρνούμαι), όπως πχ ένας νόμος, μια διάταξη γίνονται aufgehoben. Αλλά πέρα απ' αυτό, aufheben ονομάζεται και το aufbewahren (διατηρώ), κι έτσι μ'αυτή την έννοια λέμε οτι κάτι είναι wohl aufgehoben (πλήρως διατηρημένο). Αυτή τη γλωσσική αμφισημία στη χρήση, κατά την οποία αυτή η λέξη κατέχει αρνητική και θετική σημασία, δεν μπορούμε να τη δούμε ως τυχαία ούτε, ακόμα περισσότερο, απ'αυτήν να προσάψουμε στη γλώσσα οτι ευνοεί τη σύγχιση - αντίθετα, πρέπει εδώ ν'αναγνωρίσουμε το θεωρητικό πνεύμα της που πάει πέρα από το "είτε-είτε" της απλής συνεννόησης.
G.W.F. Hegel, Enzyklopädie der philosophischen Wissenschaften im Grundrisse.
Erster Teil: Die Wissenschaft der Logik/Erste Abteilung: Die Lehre vom Sein/A:Qualität/c: Fürsichsein. § 96
(Werke, hrsg. v.E. Moldenhauer, K.M. Michel, Band 8, Frankfurt a. M. 1979, S. 203-204)
Κάτι λοιπόν σαν την αμφισημία του "περασμένες χρήσεις" της επιχείρησης... Παρελθούσες, δηλ. που δεν ισχύουν πιά, αλλά και καταχωρισμένες, διατηρημένες.Αν ανατρέχουμε στο ευρωπαϊκό κεκτημένο που αποτελεί το (ψίχουλο από το) έργο του μέγιστου στοχαστή, είναι γιατί, ανεξάρτητα από τη θεμελιώδη σημασία του για ολόκληρη τη μοντέρνα σκέψη, εκφωνεί από μόνο του το όποιο διακύβευμα όλων των εκλογών που έγιναν στην Ευρώπη τα τελευταία χρόνια, και σίγουρα και όποιων άλλων θα γίνουν τα αμέσως επόμενα:
Aufheben, (να καταγραφούν και να ξεπεραστούν, να ανατραπούν με την- και στην- αποτύπωσή τους) οι συσχετισμοί δύναμης στις ευρωπαϊκές κοινωνίες.
Η πραγματικότητα της τρέχουσας κρίσης του καπιταλισμού μας απαλλάσσει από την ανιαρή επανάληψη της τεκμηρίωσης της πραγματικότητας, οτι δηλαδή μια μεγάλη σύγκρουση συμφερόντων διαπερνά όλη την ευρωπαϊκή ήπειρο και λίγο-πολύ κυριαρχεί σε όλη την ανθρωπότητα: από τη μια, ο,τι χρειάζεται η επιβίωση του κεφαλαίου και της τάξης που το κατέχει, από την άλλη, ο,τι χρειάζεται και θέλει για να ζήσει το κοινωνικό σύνολο ανάλογα με τις δυνατότητες της εργασίας του.
Κάθε πολιτική πλατφόρμα που προβάλλεται, κάθε πολιτική που υλοποιείται ή ακυρώνεται, αποτελεί επεισόδιο ή/και προβολή, αποκάλυψη ή ομολογία αυτής της σύγκρουσης. Πέρα από αυτήν την αναλλοίωτη, η προσπάθεια εξαντλητικής καταγραφής τους και συνθετικής απεικόνισής τους, ισοδυναμεί ουσιαστικά με το ιδεώδες της πλήρους και αντικειμενικής ενημέρωσης - κάτι που στην Ευρώπη και στον κόσμο μόνο ο στενότερος κύκλος της κυρίαρχης τάξης και των κρατικών (της) ελίτ έχουν πραγματικά τα μέσα να το κάνουν, όπως έτυχε να μας θυμίσει με κωμικό τρόπο, η ομερτά των συνέδρων της Μπίλντερμπεργκ . Σε κάθε περίπτωση, το έργο ξεπερνά τον απλό πολίτη, που πρέπει να βολευτεί με όσα μπορεί να προσπελάσει με την ενημέρωση/δημοσιογραφία που του παρέχεται, την κρίση του στην αξιολόγησή της και γενικά το κριτικό του πνεύμα - με όση ενέργεια του επιτρέπεται να διαθέσει για όλα αυτά.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
May 07, 2009
April 20, 2009
April 17, 2009
April 13, 2009
Ίσες αποστάσεις...
April 11, 2009
Συγκρατημένη αισιοδοξία
-Σωβρακολογείτε; που λέγαμε και στο δημοτικό.
Κάπως πιό σοβαρός, ο γερμανός υπουργός Στάινμπρουκ αναφέρεται στο παγκόσμιο κύμα πληθωρισμού που περιμένει τις οικονομίες στη γωνία, μόλις γεμίσουν οι αβυσσαλέες τρύπες με το φρεσκοτυπωμένο δολλάριο που πέφτει μέσα τους (έχουμε εν καιρώ αναφερθεί στο ζήτημα).
Να σημειώσουμε επίσης οτι σε κάθε περίπτωση, όπως είναι φυσικό, η περιβόητη "ντιφλέισον" δεν αναφέρεται στα καταναλωτικά είδη πρώτης ανάγκης, τα οποία είναι παντού σε αυξητική τροχιά.

Παράλληλα, στη Γαλλία - όλο και περισσότεροι το λένε, όλο και περισσότερα το δείχνουν - διαμορφώνονται συνθήκες κοινωνικής έκρηξης. Πολλοί προειδοποιούν έγκαιρα για ένα τέτοιο ενδεχόμενο σε διεθνές επίπεδο.
Ένα γκάλοπ βγάζει το 20% των αμερικανών κοινωνικώς επικίνδυνους. Το κακό έχει φτάσει ως τις κεφαλές του έθνους, καταγγέλλει κάποιος Σπένσερ Μπάκους (σημειώστε αυτό το όνομα...)
Στον αντεστραμμένο κόσμο της Λατινικής Αμερικής, λαμβάνουν χώρα εξίσου ενδιαφέρουσες εξελίξεις.
Και στην Ελλάδα; Ο Καραμανλής στο Σαρκοζύ για "προστασία" έναντι των νατοϊκώς αναβαθμισμένων κουμπάρων, ο "μεγάλος τραγουδιστής" στο μεροκάματο, οι πέτσινες επιταγές βουνό, και η απάντηση αργοπορεί.
April 07, 2009
Перспективная Пилотируемая Транспортная Система

Παράλληλα, προχωρούν και οι αμερικανοί με το Orion - ήδη έχουν αρχίσει τα πρώτα τεστ!
Τι κάνουν άραγε οι υπόλοιπες αναπτυσσόμενες διαστημικές δυνάμεις, στη συναρπαστική συνέχεια της διαστημικής περιπέτειας;

