Θερινά αναγνώσματα: χρώματα και αριθμοί

Ο Λένιν επαναλάμβανε συχνά, στους ταραγμένους καιρούς που έδρασε, οτι χρειάζεται όλη η εικόνα για να κατανοήσει κανείς σωστά τις εξελίξεις στον καπιταλισμό.

Δε θα διακινδύνευα (ακόμα) να ισχυριστώ οτι οι δικοί μας καιροί είναι τόσο ταραγμένοι· το κάνει όμως ο κ. Βεργόπουλος, που δείχνει τόσο πανικόβλητος, ώστε να καταφεύγει στο Λένιν για να επενδύσει τελικά (αμετανόητος...) τις ελπίδες του στους "ακηδεμόνευτους αγανακτισμένους" έλληνες και ευρωπαίους πολίτες.

Κινούμενος κι εγώ κατά τη διδασκαλία του μεγάλου και ξανά ευρύτατα δημοφιλούς στη σοσιαλδημοκρατία επαναστάτη, μεταφέρω εδώ κάποια στοιχεία που αφορούν τους κατόχους, από το χρηματοπιστωτικό τομέα (τράπεζες/ασφάλειες), του δημόσιου χρέους μιας λίστας σημαντικών για το ζήτημα χωρών.

Τα στοιχεία παρουσιάζονται καταρχήν σε θέσεις πίνακα διπλής εισόδου, και η σημασία του αριθμού z σειράς x και στήλης y (x≠y) είναι οτι σε χρηματοπιστωτικά ιδρύματα της χώρας x βρίσκονται z δισεκατομμύρια δολάρια δημόσιου χρέους που εξέδωσε η χώρα y. Στα κουτάκια γραμμής x και στήλης x δε βρίσκονται ποσά, αλλά ποσοστά του δημόσιου χρέους που εκτιμάται οτι παραμένουν εντός της χώρας x. 

Τα στοιχεία τα πήρα από την ηλεκτρονική έκδοση της Φιγκαρό 5/8/2011, όπου παρουσιάζονται σε εξαιρετικά εύχρηστο ιντεράκτιβ γράφημα. Τα δεδομένα δεν είναι πλήρη εφόσον δεν ανακοινώνονται επίσημα αλλά προκύπτουν ως εκτιμήσεις, από διασταύρωση πολλών πηγών. Αφήνουν επίσης εκτός πεδίου σημαντικούς παράγοντες στα δημόσια χρέη, όπως η ΕΚΤ ή διάφορα sovereign funds κτλ. Είναι όμως συνεπή μεταξύ τους, και προσφέρουν μια εικόνα καθαρότερη από τις διάφορες που διακινούνται την παραμονή κάθε νέας ληστείας των λαϊκών εισοδημάτων. Αναφέρονται περίπου στον Ιούνιο/Ιούλιο 2011.

Στο τέλος κάθε στήλης και στο τέλος κάθε γραμμής, αναγράφεται το άθροισμα των αντίστοιχων ποσών.
 Η "καθαρή θέση" μιας χώρας ως προς το "εξωτερικό" λοιπόν, προκύπτει ως διαφορἀ του σωρευτικού ποσού της γραμμής της (τι της χρωστούν οι άλλες) μείον το σωρευτικό ποσό της στήλης της (τι χρωστά η ίδια στους υπόλοιπους).  Υπενθυμίζουμε εδώ, οτι εξορισμού τα δεδομένα του πίνακα είναι ελλιπή. Το παρακάτω γράφημα, από το Σπήγκελ (ηλ. έκδοση 8/8/2011), δίνει μια ένδειξη των ελλείψεων σε σχέση με πληρέστερα στοιχεία για τις ΗΠΑ:

Σε κάθε περίπτωση, τα στοιχεία ενός τέτοιου πίνακα, ελλειπέστατα ή πληρέστερα, δίνουν λαβή για πολλούς συνθετικούς δείκτες. Ο απλούστερος που μόλις παραπάνω ορίστηκε, η "καθαρή θέση", δίνει την ακόλουθη κατάταξη, από τον μεγαλύτερο ανηγμένο χρεώστη στο μεγαλύτερο ανηγμένο πιστωτή:

Ωστόσο η κατάταξη αυτή συσκοτίζει το καταπόσο η καθαρή θέση προκύπτει στα πλαίσια μιας μεγάλης, σχετικά ισορροπημένης αλληλεξάρτησης ή στα πλαίσια μια μικρότερης αλλά σαφώς πιό ανισόρροπης. Εννοώ οτι για παράδειγμα δεν είναι ίδια η θέση σου αν χρωστάς ένα εκατομμύριο και δε σου χρωστά κανείς τίποτα, με το να χρωστάς 1501, ενώ σου χρωστούν 1500.
Αν διαιρέσουμε την "καθαρή θέση" με το συνολικό "δούναι και λαβείν" κάθε χώρας, παίρνουμε ένα "διαφορικό συντελεστή χρέωσης" που μπορεί να πάρει τιμές από -1 ώς 1 και αντικατοπτρίζει καλύτερα την ισορροπία αυτή:

Ο δεύτερος αυτός δείκτης παρουσιάζει τώρα ένα άλλο μειονέκτημα: είναι αναλοίωτος στην κλιμάκωση. Δηλαδή, δίνει την ίδια θέση σε κάποιον που χρωστάει 6 και του χρωστούν 4, με εκείνον πχ που χρωστάει 12 και του χρωστούν 8.

Επιχειρούμε λοιπόν μια σύνθεση των δύο, που προκύπτει από την απόλυτη τιμή της καθαρής θέσης επί το διαφορικό συντελεστή χρέωσης, και εκτός από μια επικινδύνως αυξανόμενη συλλογή από βαρύγδουπες ονομασίες, πετυχαίνουμε μια κατάταξη που εκφράζει κάπως καλύτερα την (απόλυτη, όχι σε σχέση με το μέγεθός της) πίεση που δέχεται μια χώρα από το χρέος της:

Μια εικόνα της σχετικής κρισιμότητας που δημιουργεί η πίεση χρέους, δίνεται αν διαιρέσουμε την τιμή του προηγούμενου δείκτη με το ΑΕΠ κάθε χώρας. Χρησιμοποιώντας τα στοιχεία της Διεθνούς Τράπεζας για το 2010, παράγουμε την παρακάτω κατάταξη:

Τέλος, η εικόνα είναι ακόμα ακριβέστερη αν η διαίρεση γίνει με το τετράγωνο (γενικότερα: μια κατάλληλη δύναμη) της τιμής του ΑΕΠ (με μια τεχνική διόρθωση scale up 1000000). Ας ονομάσουμε αυτόν τον τελικό δείκτη πομπωδεστάτως, "πίεση χρέους ανά επιφάνεια ΑΕΠ"(διάστασης, 1/$):

Πάμπολα άλλα παιχνίδια με χρώματα και αριθμούς μπορούν να στηθούν στη βἀση των αρχικών στοιχείων, παράγοντας διάφορες κατατάξεις (ένα που αξίζει να δοκιμαστεί, είναι να υπολογιστεί η κατάταξη στη βάση του pagerank στο γράφο του "δούναι/λαβείν" με βάρη στις ακμές τα ποσά - ύστερα από την κατάλληλη κανονικοποίηση).

Ελπίζω ο αναγνώστης να εμπνευστεί για τα δικά του συμπεράσματα (δεδομένου οτι όλη αυτή η φλυαρία περί στατικών θέσεων χωρών λίγα λέει για τη δυναμική, που προκύπτει από την εξέλιξη του ΑΕΠ και κυρίως τις αλληλεπιδράσεις τύπου ντόμινο). Σε κάθε περίπτωση, οφείλει να θυμάται πάντα πόσο φτηνό κόλπο είναι η εξίσωση των εννοιών "χώρα", "εθνική οικονομία" κτλ, με κάθε φορά άλλο ταξικό υποκείμενο, με τον ίδιο πάντα όμως στόχο, στον ίδιο ταξικό πόλεμο.

ΤΑΞΙ(ΔΙ) ΣΤΟ ΠΑΡΙΣΙ

Παρατηρώ οτι η χύδην καλούμενη «απελευθέρωση των ταξί» είναι το νέο ψυχόδραμα που ανεβάζει ο δικομματικός θίασος στα πλαίσια αυτού που χαρακτηρίσαμε ως το σαδιστικό παιχνίδι της συλλογικής υστερίας, δηλ. του πολιτικού/ψυχολογικού πλαισίου της ανηλεούς επίθεσης στο λαό και την πατρίδα.

Ας δούμε λοιπόν πώς έχουν τα πράγματα με τα ταξί στο Παρίσι, μια μητρόπολη ενός όσο νάναι μοντέρνου και όσο δεν παίρνει καπιταλιστικού κράτους – ένα υπόδειγμα για την εξέλιξή μας λοιπόν, σύμφωνα με το ΠΑΣΟΚ, τη ΝΔ, τους φασίστες φίλους τους, τα σχετικά οφσπρινγκς,  την ευρωλατρική συνασπισμένη αριστερά (ελπίζω να μην ξέχασα κανέναν).

ΕΝΑ ΣΥΝΟΛΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

Οι κύριες συνιστώσες του συστήματος μαζικής μεταφοράς για το γενικό κοινό στο ευρύτερο Παρίσι είναι:

-λεωφορεία

-μετρό/προαστιακός (εξπρές και απλός)/τραμ

-ταξί

-ποδήλατα

-ποταμόπλοια

Αφήνουμε έξω ορισμένα ανεκδοτολογικά (μοτοταξί και ποδηλατοταξί, άμαξες, ελικόπτερα) τα ειδικού ρόλου (τουριστικά λεωφορεία γραμμής, τουριστικά πλοιάρια, λιμουζίνες, αερόστατα)  τα ειδικού κοινού (ασθενοφόρα ή ιατρικώς εξοπλισμένα οχήματα, κηδευτικές πομπές, πετ-ταξί κτλ)  ειδικού τόπου (τελεφερίκ, περάματα καναλιών, ταινιόδρομοι/σκάλες/ασανσέρ, λεωφορεία και μετρό εντός αεροδρομίων) και ειδικού χρόνου (πχ νυχτερινά/κυριακάτικα λεωφορεία):  η  προσπάθεια εξαντλητικής αναφοράς αποσκοπεί στο να γίνει κατανοητό οτι τα ταξί είναι ένα κομμάτι, θα έλεγα μη στρατηγικό, του συστήματος μεταφοράς μιας πόλης 2,2 εκατομμυρίων μονίμων κατοίκων στο κέντρο ενός αστικού συμπλέγματος 10,2 εκατομμυρίων, μαζί με καθημερινά γύρω στις διακόσιες χιλιάδες περαστικών από την πόλη που βρίσκονται εκεί για τουρισμό ή δουλειές.

Για μια πιό ολοκληρωμένη ιδέα των μεγεθών, να σημειώσουμε οτι το ακαθάριστο τοπικό προϊόν του συμπλέγματος είναι περίπου 552 δις €/έτος (2009), οτι στην έκταση αυτή εργάζονται 5 εκατομμύρια και  άλλο 1 εκατομμύριο αναζητούν εργασία, οτι στους εργαζόμενους μισό εκατομμύριο απασχολείται στην κρατική διοίκηση και άμυνα (μετρώντας υγεία και εκπαίδευση, οι υπάλληλοι του δημοσίου είναι πάνω από ένα εκ. τριακόσιες χιλιάδες) .

ΤΑ  ΜΕΓΕΘΗ

Γύρω στις τριακόσιες πενήντα χιλιάδες εργάζονται στον κλάδο των μεταφορών κάθε είδους.

Ο κόσμος αυτός χρησιμοποιεί για τη μεταφορά του, πέραν των ιδιωτικών μέσων (στο αστικό σύμπλεγμα):

-316 κύριες και 1070 δευτερεύουσες (έξω από την πόλη) λεωφορειακές  γραμμές.

-14 γραμμές μετρό (εκ των οποίων μία 100% αυτόματη ), 5 γραμμές εξπρες προαστιακού και 30 γραμμές (σε 8 «δέσμες») κανονικού προαστιακού  (χωρίς να μετράμε τις διακλαδώσεις έξω από το Παρίσι), καθώς και 4 γραμμές τραμ.

-20000 ποδήλατα στο δημοτικό σύστημα ενοικίασης στην πόλη (και τα κοντινά προάστια), διασπαρμένα σε 1200 αυτόματους σταθμούς ενοικίασης με κάρτα.

 -ποταμόπλοια θα είναι διαθέσιμα στο επιβατικό κοινό από το 2013.

ΜΑ ΠΩΣ ΕΙΣΤΕ ΤΟΣΟ ΑΚΡΙΒΗΣ;

Μέσα λοιπόν σε αυτό το σύστημα, που εξυπηρετεί συνολικά πάνω από 3,5 δισεκατομμύρια ατομικές διαδρομές ανά έτος, εντάσσονται  16623 ταξί (για την πόλη του Παρισιού – 51232 σε όλη τη Γαλλία).   Πραγματοποιούν περί τις 200000 κούρσες ημερησίως και σταθμεύουν σε 28 πιάτσες σε σημεία μεγάλης τουριστικής κίνησης, 90 πιάτσες σε βασικούς οδικούς άξονες της πόλης συν 316 πιάτσες σε δημόσια κτίρια με ιδιαίτερη ζήτηση μεταφοράς από το μέσον (σιδ. σταθμοί, νοσοκομεία, θέατρα...) ενώ υπάρχει και ένα ενιαίο τηλ. νούμερο κλήσης για όλη την πόλη (και βέβαια πολλά εταιριών). Μπορεί κανείς να σταματήσει ένα ελεύθερο ταξί στο δρόμο, φτάνει να μην εμποδίζει η επιβίβαση (κατά τον ΚΟΚ) και να βρίσκεται σε απόσταση άνω των 50 μέτρων από την πλησιέστερη πιάτσα.

Τα ταξί στο Παρίσι χρησιμοποιούν ένα αρκετά πολύπλοκο σύστημα χρέωσης με 3 ταρίφες (σημαία+σύνθετη χρέωση χρόνου-διανυόμενης απόστασης, με ελάχιστη χρέωση κουρσας) ανάλογα με την ώρα και την απόσταση από τα όρια της πόλης, ειδικές χρεώσεις για αποσκευές κτλ ενώ υπάρχει η νομική δυνατότητα για προσυμφωνημένο ποσό διαδρομής, με το ταξίμετρο όμως ανοικτό και τον πελάτη να μπορεί να επιλέξει την τιμή που γράφει, αν είναι συμφερότερη.  Όλο το πλαίσιο τιμών κάθε υπηρεσίας ταξί καθορίζεται από το κράτος.  Από 31/12 αυτόματη και υποχρεωτική η απόδειξη, ενώ μέχρι τώρα δίδεται μόνον αν ζητήσει ο πελάτης. Τα περισσότερα ταξί δέχονται πιστωτική κάρτα και τσεκ (συνήθως από 15€ και πάνω).   

Η έννοια της διπλής κούρσας δεν υπάρχει, δεν γνωρίζω αν είναι νόμιμη αλλά δεν έχω δει ποτέ να ζητάται από επιβάτη ή οδηγό. Η θέση του συνοδηγού είναι κενή αλλά μπορεί να χρησιμοποιηθεί αν δε φτάνουν οι υπόλοιπες θέσεις, με ένα συμπλήρωμα 2,5€ στην τιμή. Ταξί μπορεί να γίνει ένα όχημα με μέχρι 9 θέσεις.

Ελπίζω ο υπομονετικός αναγνώστης που έφτασε μέχρι εδώ να πείστηκε οτι υπάρχουν άπειρες λεπτομέρειες σε όλα αυτά.  Το υπονοούμενο της φλυαρίας εδώ είναι οτι ο κλάδος είναι αυστηρά και λεπτομερέστατα ρυθμισμένος. Από το κράτος. Με νόμους. Που  έχουν αλλάξει κάμποσες φορές από τις αρχές του 20^ου αιώνα. Το 1920 τα ταξί στο Παρίσι ήταν απελευθερωμένα. Το  2011 όχι, παρά τις κατά περιόδους εμμονικές πιέσεις των νεοφιλελεύθερων αγιατολλάχ.

ΓΑΛΛΙΑ  – ΤΙ ΙΣΧΥΕΙ ΤΩΡΑ

Η εφαρμοστική διάταξη   n°95-935 της  17 Αυγούστου 1995 για το νόμο n° 95-66 της 20 Ιανουαρίου  1995, όπως ισχύει μετά από σειρά τροποποιήσεων, μπορεί να βρεθεί εδώ

Συνοπτικά:

-αναγνωρίζονται δύο δραστηριότητες σε σχέση με τα ταξί: οδηγός και ιδιοκτήτης.

1) Για να είσαι οδηγός πρέπει να έχεις επαγγελματική κάρτα (πιστοποιητικό ικανότητας) που αποκτάται μετά από εξετάσεις που αποτελούνται από δύο μέρη,  εθνικό και νομαρχιακό και από θεωρητικό και πρακτικό τμήμα.  Η κάρτα ισχύει για την εξάσκηση του επαγγέλματος στο νομό που αποκτήθηκε –αν κάποιος θέλει να εξασκήσει σε άλλον νομό, οφείλει να ξαναπεράσει αυτό το μέρος της εξέτασης.  Οι εξεταστές είναι ορισμένοι από τον νομάρχη ή/και τον νομαρχιακό αστυνομικό διευθυντή,  και αποτελούνται από αντιπρόσωπό τους συν αντιπρόσωπο του τοπικού επαγγελματικού επιμελητηρίου, αντιπρόσωπο του εμπορικού επιμελητηρίου  συν δύο υπαλλήλους των σχετικών νομαρχιακών υπηρεσιών.  Απαιτείται χονδρικά λευκό ποινικό μητρώο και απουσία καταδίκης για παραβιάσεις του ΚΟΚ. Ο οδηγός υποχρεούται σε μετεκπαίδευση από εγκεκριμένη σχολή κάθε πενταετία, από την οποία λαμβάνει πιστοποιητικό 5ετούς ισχύος.

2) Για να είσαι ιδιοκτήτης απαιτείται να κατέχεις άδεια  στάθμευσης και κυκλοφορίας ταξί . Δεν υπάρχει περιορισμός στον αριθμό αδειών που μπορεί κάποιος να κατέχει. Πρέπει  όμως όλες να αντιστοιχούν σε αληθινή ομαλή και συνεχή λειτουργία ενός ταξί, είτε από τον ιδιοκτήτη αν αυτός είναι και οδηγός, είτε από μισθωτούς, είτε από ενοικιαστές οδηγούς σύμφωνα με το αντίστοιχο εγκεκριμένο μοντέλο συμβολαίου.  Ο ιδιοκτήτης μπορεί να είναι νομικό πρόσωπο.  Ο Δήμαρχος, μετά από εισήγηση του αντίστοιχου νομαρχιακού συμβούλιου, ορίζει τον αριθμό των αδειών που εκδίδονται με έδρα το Δήμο του.  Για τις άδειες γίνονται αιτήσεις ισχύος ενός έτους, ανανεώσιμες, που ικανοποιούνται σύμφωνα με λίστα αναμονής ή κλήρωση. Μετά από 5 (με νέες διατάξεις, 15) χρόνια ομαλούς και συνεχούς λειτουργίας ενός ταξί (που πιστοποιείται από το φορολογητέο εισόδημα και την απασχόληση οδηγών), ένας ιδιοκτήτης έχει το δικαίωμα να μεταβιβάσει την άδεια που έχει λάβει από το Δήμο του έναντι χρηματικού ποσού. Αν η άδεια έχει κτηθεί από μεταβίβαση, το χρονικό διάστημα ώσπου να γίνει εκ νέου μεταβιβάσιμη είναι 5 χρόνια. Η συναλλαγή καταχωρίζεται σε ειδικό  δημόσιας πρόσβασης κατάλογο. Η άδεια μπορεί να μεταβιβαστεί προ παρέλευσης του χρόνου μεταβιβασιμότητας,  για λόγους υγείας (κρίση από επιτροπή γιατρών) ή, αν ανήκει σε νομικό πρόσωπο, κατόπιν μερικής ή ολικής λήξης δρστηριοτήτων,  διάσπασης ή συγχώνευσης της επιχείρησης.  Η άδεια κληρονομείται και ισχύει για ένα χρόνο μετά το θάνατο του φυσικού προσώπου που την κατέχει.

Στο Παρίσι ένα τυπικό ποσόν μεταβίβασης αδείας στη δευτερογενή όπως λέμε αγορά, είναι 200000€. Η χορήγηση από τις Αρχές είναι πρακτικά δωρεάν (μείον κάποια έξοδα για παράβολα κτλ)

Μετά από συμφωνία κυβέρνησης κι επαγγελματικών εταίρων το 2008,  ο αριθμός των αδειών στο Παρίσι προτείνεται να αυξηθεί στις 20000 το 2012.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Ύστερα λοιπόν από όλα αυτά τα αρκούντως ρυθμισμένα και εξόχως καπιταλιστικά, που νομοθέτησαν και εφάρμοσαν  αμφότεροι οι δικομματικοί πυλώνες του καθεστώτος στη Γαλλία, που υπέγραψε και επίβλεψε η νέα διοικητής του ΔΝΤ κατά τη διάρκεια της κυβερνητικής της θητείας,  αναρωτιέται κανείς γιατί ωρύονται οι έλληνες τοποτηρητές της Ελλάδας του Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου;  Όταν τα ισχύοντα σε μια μοντέρνα καπιταλιστική χώρα, στη συνιστώσα των ταξί  ενός από τα μεγαλύτερα ολοκληρωμένα πολιτικά συστήματα μεταφοράς στον κόσμο μοιάζουν  κατά 95% με αυτά που ζητάει το συνδικάτο του οποίου προεδρεύει ο κ. Λυμπερόπουλος, πόσο πιο λίμπεραλ μπορεί να γίνει κανείς, και γιατί;  Όταν το μόνο που θα μπορούσε η καπιταλιστική λογική να προσθέσει στο παραπάνω καθεδρικό οικοδόμημα, είναι η θέση σε δημοπρασία των νέων αδειών αντί της κλήρωσης, γιατί έχει φαγωθεί ο κ. Ραγκούσης, δηλαδή ο Γιωργάκης, δηλαδή οι νεοθατσερικοί πειραματιστές της τρόικας, του ΟΟΣΑ, τύποι αστείοι σαν τον διασκεδαστή του Μιτεράν ή λιγότερο αστείοι σαν έναν παλαιότερο διοικητη του ΔΝΤ, να επιζητούν την «απελευθέρωση» των (έγκλειστων;) επαγγελμάτων στο ταξί;

Τείνω να πιστέψω οτι όλο αυτό λοιπόν, έχει νόημα μόνον σε σχέση με τέσσερεις παράγοντες:

1) Την ανάπτυξη του κλίματος διαίρεσης της κοινωνικής πλειοψηφίας ως εργαλείου για την επιτυχία του επόμενου μέρους της επίθεσης στο λαό και τον τόπο του

2) Την επίδειξη πυγμής προς καλλιέργεια της ηττοπάθειας και του πανικού των λαϊκών στρωμάτων, για τον ίδιο στόχο

3) Την απόδειξη της αποφασιστικότητας της κυβέρνησης στον εξωτερικὀ παράγοντα

4) Tην καλλιέργεια όσων αυταπατών επιτρέπει η συγκυρία, οτι  η άνευ τυπικών όρων πρόσβαση σε μια συρρικνωμένη αγορά θα οδηγήσει στην άνοδο της ευημερίας δια της αύξησης της απασχόλησης (και της βελτίωσης του παρεχομένου προϊόντος σε ποιότητα/τιμή) και όχι στην άνοδο της εκμετάλευσης δια της αύξησης της συγκέντρωσης και στην πτώση του επιπέδου ζωής δια της έκπτωσης κάθε εγγύησης παρεχόμενων υπηρεσιών (με ακατέβατες τιμές) και της περιβαλλοντικής υποβάθμισης.

ΚΑΙ ΤΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ;

Ας μην ξεκινήσουμε εδώ τη συζήτηση περί μιας άλλης μορφής κοινωνίας όπου και τα ταξί θα ήταν εντάξει κτλ. Είναι προφανές οτι απαιτείται μια άλλη εξουσία, από το λαό και για λογαριασμό του,  και οτι μόνο με τέτοια διακυβέρνηση θα μπορεί να αναπτυχθεί  το ουσιαστικό ζητούμενο, το  σύστημα μεταφορών προσώπων που λείπει από τις πόλεις και την ύπαιθρο. 62 χρόνια καπιταλιστικού θριάμβου που ετοίμασαν την τρέχουσα συντριβή από το χρέος  (μετράω από τη λήξη του εμφύλιου), μας έδωσαν στην Αθήνα τρεις γραμμές μετρό (συμπληρώστε τα υπόλοιπα) και στη Θεσσαλονίκη κάποιες τρύπες για μια μελλοντική γραμμή (ομοίως συμπληρώστε εδώ – δεν είναι πολλά...).  Ούτε πρόθυμο, ούτε ικανό ύπήρξε ποτέ λοιπόν το καθεστώς να μας κάνει «μοντέρνο καπιταλισμό»,  όσο κι αν το θέλουν κάποιοι οπαδοί του εκσυγχρονισμού του. Δεν εννοώ βέβαια την ούτως αυτοχαρακτηριζόμενη κυβέρνηση, αυτήν της ληστείας του λαού και του ξεπουλήματος σε ντόπιο και ξένο κεφάλαιο, ούτε βέβαια το άλλο μπατζάκι της καθεστωτικής βράκας,  αλλά τους αυθεντικούς οπαδούς του καπιταλιστικού εκσυγχρονισμού σαν τον κ. Λυμπερόπουλο ή το Συνασπισμό. 

 Όχι οτι δεν υπήρξε ανάπτυξη, και δε θα υπάρξει κι άλλη πιθανότατα (ελπίζω να μη φαίνεται κινέζικη αυτή η εκτίμηση).  Απλώς, ήταν τέτοια, που στο πνεύμα του επικρατούντος σαδιστικού παιγνίου της υστερίας μου δίνεται το δικαίωμα να κλείσω το μπιλιέτο αυτό με την εξής παρατήρηση:

αν συνυπολογίσει κανείς όλον τον κύκλο της αναπαραγόμενης αξίας από τα ταξί: εισαγωγές αυτοκινήτων και καυσίμου, οδική επέκταση που διευρύνει τις ίδιες εισαγωγές (αυτοκίνητα και καύσιμο) με αρνητική επίδραση στην υπόλοιπη παραγωγή (κυκλοφοριακό),  οδικά ατυχήματα και  ρύπανση, που επιβαρύνουν τη δημόσια υγεία και άρα τα ελλειματικά νοσοκομεία,  η παντελής κατάργησή τους με ταυτόχρονους περιορισμούς στα ΙΧ θα συνέβαλε στη μείωση των ελλειμάτων και άρα την αποκατάσταση της αξιοπιστίας μας προς τις αγορές.  

Άμα δεν τους αρέσει ούτε ο καινούργιος,

...έχει κι άλλους;

...Το μόνο σίγουρο, είναι οτι το σκότος και η παραπληροφόρηση για τον πόλεμο της Κυρηναϊκής έχει αγγίξει απάτητες μέχρι τώρα κορυφές...

UPDATE 08/08/2011:   Ο Αμπντελτζαλίλ διαλύει την "κυβἐρνηση" του CNT. Έχουν βγει, εδώ και καιρό, τα μεγάλα μαχαίρια - σε βαθμό που να αμφιβάλει κανείς για το καταπόσο ευωδώνονται τα σχέδια των εμπλεκόμενων ιμπεριαλιστών...


UPDATE 10/08/2011:  Εν τῳ μεταξύ, το "Βήμα" μας πληροφορεί οτι ο νεκρός γιός του Καντάφι επισκέπτεται νοσοκομείο του ΝΑΤΟ (στο σώμα του κειμένου διαβάζουμε το αναμενόμενο από τον τίτλο, οτι ο Χαμίς εμφανίστηκε ζωντανός στην τηλεόραση, και το αναπάντεχο, οτι το νοσοκομείο φιλοξενεί θύματα από τις επιδρομές του ΝΑΤΟ και έχει μετωνυμικώς αποκληθεί νοσοκομείο της τρομοκρατικής συμμαχίας...)

Makati θυμίζει...

"ώς εδώ", ώς εκεί!

Έξοδος, εμπρός δεξιά

→

...όπως έλεγαν παλιά στους κινηματογράφους. Ο τακτικός επισκέπτης θα έχει παρατηρήσει οτι προς τα κει, όπως αντικρύζει τη σελίδα, έχει σχολιασθεί πάνε ήδη λίγες βδομάδες, η με δημοψήφισμα επιζητούμενη λαϊκή έγκριση του προδιαγεγραμμένου φετηδόν ξεπουλήματος της πατρίδας, κομμένης με το ίδιο μαχαίρι που παραλίγο να στομώσει από το σφαγιασμό των λαϊκών εισοδημάτων. Σιχαίνομαι να τα κάνω λιανά, αλλά ας σημειώσω οτι όχι τυχαία, η εικόνα έρχεται από την Ισλανδία.

Το σχέδιο λοιπόν, για όσους αγχώνονται να το βρουν και να το διαβάσουν, ανακοινώθηκε. σε μορφή... πεντάχρονου, για να γελοιοποιηθούν και οι τελευταίοι αφελείς οπαδοί της "ελεύθερης αγοράς" (για την οποία γίνονται όλα αυτά και μέλλονται πολλά χειρότερα).

Οι ανερμάτιστοι που αντιπαρέβαλαν το να διεκδικήσει ο λαός εκλογές στο να ρίξει ο λαός την κυβέρνηση, ελπίζω οτι κατανοούν οτι καμμία προσφυγή στις κάλπες δεν επιδιώκει τώρα το πολιτικό καθεστώς και ειδικά η κυβέρνηση, και οτι το πρώτο είναι απλώς το δεύτερο εμβαπτισμένο σωστά στη συγκυρία.

Το κυβερνητικό σχήμα έχει στόχο σε αυτή τη φάση:

• να δρομολογήσει πρακτικά το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και οποιουδήποτε θραύσματος έχει απομείνει από υπηρεσία κοινής ωφέλειας όπως λέγονταν κάποτε αυτά, σε ένα μοντάζ ξένου (γαλλογερμανικού, αλλά και ρωσικού-κινεζικού και πετρο- εμιρατικού ) και ντόπιου κεφάλαιου. Η αποκάλυψη των ιδιαίτερων συσχετισμών και διαπλοκών μπροστά σε αυτό το διαμελισμό, αποτελεί πολιτικό καθήκον πρώτης τάξης σε σχέση με τη σταχτοβολή στα μάτια του εργαζόμενου που συνιστά ο "λογιστικός έλεγχος" του (παλαιού, γιατί αλλάζει χέρια με κάθε δόση και "νέα βοήθεια") χρέους.
  

• να κατοχυρώσει την εκχώρηση φυσικού πλούτου και γεωπολιτικού ελέγχου πρώτ'απ'όλα στα "μεγάλα αφεντικά της περιοχής"

• να εξωραΐσει, όσο είναι δυνατόν, την καινούργια επιδρομή σε μισθούς, συντάξεις, συμβασιακά καθεστώτα, με μικροδιευθετήσεις και "ορεκτικά" θεάματα καταπολέμησης των φοροφυγάδων

• να καταστείλει άγρια το λαϊκό αναβρασμό, στην πρώτη κάμψη που μπορεί να σημειώσει η δυναμική του

• να βάλει τις βάσεις της μετάλλαξης του πολιτικού συστήματος σε σταθερότερη μορφή, όπου τα βάρη θα κατανέμονται πιό ισότιμα στις συνιστώσες του και ο ταξικός του αντίπαλος θα είναι αποτελεσματικότερα περιχαρακωμένος

• να συνοδεύσει τη διαπραγμάτευση σε ευρωπαϊκό επίπεδο της συμφερότερης για το (κυρίως γαλλογερμανικό, αλλά όχι μόνο) χρηματιστηριακό κεφάλαιο μορφής ελεγχόμενης χρεωκοπίας, καθαρίζοντας το πεδίο για την επερχόμενη έκρηξη.

Η άσκηση είναι δύσκολη, γιατί αυτή τη φορά θίγονται κοινωνικά στρώματα που αποτέλεσαν πυλώνες της κοινωνικής συναίνεσης του συστήματος - η αναζήτηση μορφών επιβίωσής της είναι άλλωστε ο πραγματικός πόνος των Βρυξελλών, που είναι διατεθειμένη ακόμα και να χρηματοδοτήσει τη δυνατότητα να μην καταρρεύσει αυτή συνολικά, ομοιόμορφα και απότομα.

Αλλά και από την άλλη μεριά του μετώπου του ταξικού πολέμου, τα καθήκοντα είναι εξαιρετικά δύσκολα, με δυσκολότερο όλων, κατά τη γνώμη του γράφοντος, τη διατήρηση μαχητικής ενότητας του εργαζόμενου λαού και του πυρήνα του, της εργατικής τάξης. Οι προχωρημένες θέσεις δεν πρέπει να εγκαταλειφθούν, ή, αν χρειάζεται, να γίνει αυτό συντεταγμένα και με κέρδος την άνοδο της ποιότητας της οργάνωσης και της ποσότητας της στράτευσης.

Έκτακτο διάγγελμα

Σοβαρά, άλλη ώρα

Justice action and transcation

[...] a legal claim as distinct from a moral claim appears not in the form of an “inner voice”, but as an external demand proceeding from a concrete subject who, as a rule, is at-the same time the bearer of a corresponding material interest. Therefore-, the fulfilment of a legal obligation takes on an external and almost material form of satisfaction of demand and is finally divorced from all subjective elements on the part of the obligee. The very concept of legal obligation therefore becomes most problematic. If we are fully consistent, it is necessary to say, as Binder does, that an obligation which corresponds to a right has nothing in common with “duty” (Pflicht), but exists juridically only as responsibility (Haftung); “obliged” means no more than “answers with his property (or in criminal law also with his person) by means of the judicial process and the compulsory execution of the verdict”. Binder’s conclusions are paradoxical for the majority of jurists, and are expressed in the short formula: Das Recht verpflichtet rechtlich zu nichts (law legally does not impose any duty). In fact this represents only the consequence of following the conceptual dichotomy already established by Kant. But it is precisely this clarity in the demarcation of the moral and legal spheres, which provides the source of the most insoluble contradictions for the bourgeois philosophy of law. If legal obligation has nothing in common with an “inner” moral duty, then subordination to law cannot be distinguished from subordination to force per se. If, on the other hand, one accepts that an essential characteristic of law is the element of obligation, of even the weakest subjective kind, then the meaning of law as a socially necessary minimum slowly loses its meaning. Bourgeois philosophy of law exhausts itself in this basic contradiction, in this endless struggle with its own assumptions.

Евгений Б Пашуканис, Общая теория права и марксизм (in Selected Writings on Marxism and Law (eds. P. Beirne & R. Sharlet), London & New York 1980) ch. VI: Law and Morality.


Ο διάσημος αμερικανός ποινικολόγος Alan Dershowitz σχολιάζει την υπερασπιστική γραμμή του Ντε Ες Κα (Συνέντευξη - κείμενο της Adèle Smith, δημοσιευμένο στη Figaro 9/6/2011, ανακτημένο από την
ηλεκτρονική έκδοση - πρόχειρη μετάφραση: ΜΠ)


LE FIGARO. -  Μιλάτε για "στρατηγική παραπλανητικής εικόνας" για να χαρακτηρίσετε την υπεράσπιση του DSK. Τι εννοείτε με αυτό;
Alan DERSHOWITZ.- Η υπεράσπιση προσπαθεί να κάνει πιστευτό οτι ο φάκελός της είναι ακλόνητα στέρεος και δηλώνει πράγματα που δεν θα είναι ποτέ σε θέση ν'αποδείξει, ως αληθή, ενώ εν γνώσει της θα τεθούν υπό σφοδρή αμφισβήτηση. Υποστηρίζει για παράδειγμα οτι όντως εκείνο το γεύμα έλαβε χώρα στο εστιατόριο τη στιγμή των συμβάντων και οτι το αντίστοιχο χρονικό της αστυνομίας είναι ψευδές. Οι συνήγοροι υπεράσπισης το κάνουν πάντα αυτό.
Πρόκειται για αέρα κοπανιστό, υπεβολή περισσότερο παρά μπλόφα. Άλλο παράδειγμα: στις υποθέσεις βιασμού, το ισχύον δίκαιο στη Νέα Υόρκη απαγορεύει την επίκληση στο δικαστήριο της σεξουαλικής ζωής της μηνύτριας. ε λοιπόν, η υπεράσπιση θα το κάνει στον Τύπο για να της δώσει να καταλάβει οτι  είναι σε θέση να καταστρέψει το όνομά της. Πρέπει κανείς να αναμένει πολλές μανούβρες του είδους. Ο στόχος είναι να ωριμάσει η ιδέα οτι μια συμφωνία που να βασίζεται στην πληρωμή ενός χοντρού χρηματικού ποσού είναι προτιμητέα από μια δίκη.
Αυτό ακριβώς: θα φτάσουν ώς τη δίκη;
Θα στοιχημάτιζα οτι θα υπάρξει συμφωνία πριν τη δίκη, γιατί είναι προς το συμφέρον των δύο μερών - υπερἀσπισης και μηνύτριας - να μη φτάσουν ως εκεί. Αν ο δικηγόρος της μηνύτριας εκκινήσει μια δἰωξη σε αστικά δικαστήρια, το κατηγορητήριο θα πρέπει να στοχεύσει προσωπικά το DSK. Ωστόσο είναι κυρίως η σύζυγος του τέως διευθυντή του ΔΝΤ που κατέχει το χρήμα και [ο δικηγόρος] γνωρίζει πολύ καλά οτι και πολλά χρόνια μετά [την εκδίκαση], θα κυνηγά ακόμα το ποσό που απαιτεί.Όντως ο  DSK, μπορεί κάλλιστα να δηλώσει πτωχευμένος. Αν όμως καταλήξουν σε συμφωνία, η μηνύτρια θα λάβει 2 ή 3 εκ. δολάρια αμέσως. Στην υπόθεση O. J. Simpson, η οικογένεια της [νεκρής από δολοφονία για την οποία κατηγορήθηκε] συζύγου του δεν έχει λάβει ούτε σεντ, ούτε και πρόκειται ποτέ. Δεν γνωρίζουμε τους οικονομικούς διακανονισμούς του ζεύγους Strauss-Kahn - Sinclair [η τρέχουσα σύζυγος], αλλά είναι θρυλικά δύσκολο να καταφέρει κανείς να λάβει χρήματα έχοντας κερδίσει ένα αστικό δικαστήριο. Ποιός ξέρει, για παράδειγμα, αν το ζεύγος δεν θ'αποφασίσει να χωρίζει; Η Anne Sinclair θα μπορούσε έτσι να κρατήσει όλην της την περιουσία και οι δικηγόροι της μηνύτριας δε θα μπορέσουν ποτέ να ανακτήσουν το χρήμα τους. Ούτε ο συνήγορος υπεράσπισης δεν έχει κανένα συμφέρον να πάει ως τη δίκη, γιατί θα ήταν εξίσου φρικτό για τον DSK όπως και για τη μηνύτρια και τα στοιχεία του εισαγγελέα φαίνονται σοβαρά. Έχει λοιπόν κάθε συμφέρον ώστε το θύμα να καταλήξει να μην επιθυμεί να προσέλθει ως μάρτυς στη δίκη. Αν αρνηθεί, τελείωσε η υπόθεση. Σε αυτήν την τριγωνική σχέση, ο εισαγγελέας είναι ο παρείσακτος. Τα δύο λοιπά μέρη έχουν κοιά συμφέροντα μεταξύ τους, αλλά όχι με αυτόν. Μένει να δούμε αν θα αποδειχθούν ικανά να καταλήξουν σε συμφωνία χωρίς να βρεθούν κατηγορούμενα για παρακώλυση του έργου της δικαιοσύνης.
Συγκεκριμένα, πώς μπορεί να επιτευχθεί μια τέτοια συμφωνία χωρίς να παρακωλυθεί η δικαιοσύνη;
Είναι δυνατόν με τη μεσολάβηση ενός συγγενούς που δεν υπάγεται στο νεοϋορκέζικο δίκαιο. Για παράδειγμα, τα μέλη της οικογενείας του DSK στο Παρίσι πλρούν τον όρο αυτό. Αν προσπαθήσουν να έλθουν σε συμφωνία με το νεοϋρορκέζο δικηγόρο, αυτός μπορεί να κατηγορηθεί για παρακώλυση. Μπορούν όμως να διαπραγματευθούν απευθείας με την οικογένεια της μηνύτριας εκτός της πολιτείας της Νέας Υόρκης, ή στη Γουινέα. Πρόκειται για εξαιρετικά λεπτή άσκηση. Στην υπόθεση Kobe Bryant (παίκτης του μπάσκετ που εκπροσωπήθηκε το 2004 από το δικηγόρο του DSK, Ben Brafman, ΣΤΣ), αυτό επετεύχθη διότι η συμφωνία ετελέσθη πριν την απαγγελία κατηγορίας από το "μεγάλο σώμα" των ενόρκων.
Έχετε ποτέ έλθει σε συμφωνία με δικηγόρο μηνύτριας πριν τη δίκη;
Όχι, εγώ είμαι δικηγόρος-αγορητής [trial lawyer]. Δεν κλείνω συμφωνίες, πάω σε δίκη.
Πώς μπορεί ο εισαγγελέας να εμποδίσει μια τέτοια συμφωνία;
Δεν μπορεί να εμποδίσει την οικογένεια να καταλήξει σε συμφωνία. Αυτό που μπορεί να κάνει, είναι να απειλήσει τη διενέργεια έρευνας για παρακώλυση έργου της απόδοσης δικαιοσύνης. Μπορεί να πει: "αν ακούσω ποτέ για ρητή ή άδηλη συμφωνία στη βάση χρηματικής συναλλαγής ώστε να εξαγοραστεί η σιωπή του θύματος, θα πάτε φυλακή". Ο καθένας τους διακινδυνεύει τότε μέχρι 5 χρόνια φυλακή. Είναι πάντως δύσκολο για τον εισαγγελέα να εμποδίσει μια τέτοια συμφωνία. Σε αυτήν την υπόθεση, πρέπει να αναγνωρίσουμε οτι πέτυχε υποδειγματικά [il a réussi un coup de maître] απαγγέλοντας ταχύτατα κατηγορίες στο DSK. Αυτό είναι ασύνηθες. Στν υπόθεση Kobe Bryant, η απαγγελία κατηγοριών από το "μεγάλο σώμα ενόρκων" είχε πάρει χρόνο, κι εν τω μεταξύ, τα δύο μέρη έφτασαν σε χρηματική συμφωνία.
Συνεπώς το συμφέρον του δικηγόρου της μηνύτριας δεν είναι ν'αποδοθεί δικαιοσύνη, ούτε να συνεργαστεί με τον εισαγγελέα, παρά τις διαβεβαιώσεις του της [περασμένης] Δευτέρας;
Μπορεί να επιθυμεί την απόδοση δικαιοσύνης, αλλά σε τελική ανάλυση, το χρήμα είναι σημαντικότερο. Όταν αυτός δήλωσε οτι θα συνεργαστεί με τον εισαγγελέα, έστειλε απλώς ένα μήνυμα στην υπεράσπιση που τους επισημαίνει οτι αναμένει μια προσφορά. Αν πραγματικά συνεργαζόταν, δεν θα έκρινε χρήσιμο να το διευκρινίσει. Προς το παρόν, αντιλαμβάνεται κανείς πολλά μηνύματα που στέλνονται από τη μιά και την άλλη πλευρά. Για να θυμηθούμε και το Σαίξπηρ, "[πρόκειται για] μια ιστορία γεμάτη θόρυβο και μανία που δε σημαίνει τίποτα" με όρους αποδείξεων. Από την άποψη του θύματος, είναι προτιμότερο να βρεθεί με 2 ή 3 εκ. δολάρια στον τραπεζικό της λογαριασμό από το να διακινδυνεύσει να χάσει τα πάντα.
Στην αίτησή της αποκάλυψης των τεκμηρίων ενοχής προς τον εισαγγελέα, η υπεράσπιση ζήτησε να μάθει αν ενδέχεται ν'απαγγελθούν και άλλες κατηγορίες εναντίον του DSK. Έχει λόγους ν'ανησυχεί;
Όντως σε μερικές περιπτώσεις ενδέχεται να ληφθεί υπόψιν το σεξουαλικό παελθόν του κατηγορούμενου. Είναι δυνατόν για παράδειγμα να χρησιμοποιηθεί η υπόθεση [κατηγορίας για απόπειρα βιασμού της] Tristane Banon. Η ίδια δε χρειάζεται καν να έλθει στη Νέα Υόρκη. Αρκεί ο DSK να κληθεί ως μάρτυς στη δική του δίκη για να θέσει ο εισαγελέας μια ερώτηση για την υπόθεση αυτή, ή για οποιαδήποτε άλλη. Αν συμβεί αυτό, δεν έχει καμμία τύχη ν'απαλλαχθεί. Ωστόσο θα υποχρεωθεί πιθανότατα να καταθέσει γιατί δεν μπορεί να ελπίζει οτι θα κερδίσει μια δίκη όπου διαβεβαιώνει οτι το άλλο πρόσωπο συναίνεσε [στην πράξη], αν δεν εκθέσει τη δική του εκδοχή για τα γεγονότα.
Η υπεράσπιση ζητά επίσης να μη χρησιμοποιηθούν ως υλικό στο δικαστήριο οι συνομιλίες και μηνύματα μετά τη σύλληψη σε κινητά, iPad και υπολογιστές. Ποιά θα είναι η στάση του δικαστή;
Οι διάλογοι με το δικηγόρο του δε θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν, αλλά όλες οι άλλες συνομιλίες ναί. Εκτός ίσως από αυτές με τη σύζυγό του, αν απολάβει  μιας "εξαίρεσης". Τα δυό μεγάλα ζητήματα στην υπόθεση αυτή είναι να μάθουμε αν το θύμα θα καταθέσει ή όχι, και τι είδους επιβαρυντικά στοιχεία σχετικά με τη σεξουαλική επιθετικότητα του DSK κατά το παρελθον  θα μπορέσει να αποφέρει ο εισαγγελέας.

(Πάρτε) Θέσεις τον Ιούνη...

Όταν (ξαναματα-)έγραφα εδώ, πριν από 43 μέρες, οτι

[στο ερώτημα] "πείτε μας, τι να κάναμε". [...] μόνο μιαν απάντηση υπάρχει, αυτή που έχει γραφτεί και εδώ, από το 2009 κιόλας: "να φύγετε και ν'αφήσετε και τα κλειδιά, εσείς και οι εντολοδόχοι σας. Θ'αφήσετε μια χώρα σε ερείπια. Θα ματώσουμε για να την ανα-στήσουμε. Άμα εμείς, ο εργαζόμενος λαός, πάρουμε τις τύχες μας στα χέρια μας, μπροστά στο σκοπό να ζήσουμε με ελευθερία και δικαιοσύνη, αυτεξούσιοι, θα δεχτούμε και θα κάνουμε πολλές θυσίες. Όλες, ακόμα και όσες έχουν την ίδια απόλυτη τιμή, θα έχουν αντίθετο πρόσημο, από αυτό που τους δίνετε εσείς, δηλαδή το πώς θα διαιωνιστεί η κυριαρχία σας, ώστε να επαναληφθεί, με ασύγκριτα χειρότερους όρους, μια ίδια μελλοντική κρίση, εφόσον αυτός είναι ο μοναδικός γνωστός τρόπος με τον οποίον υπάρχει η κυριαρχία αυτή."

...δεν είχα την παραμικρή ιδέα για την ταχύτητα με την οποία αυτή η απάντηση μπορεί να κερδίζει το λαό. Το ζήτημα όμως δεν είναι οι αυτοπαραπομπές, αλλά οτι πλέον, απαιτείται να πάμε παρακάτω, και γρήγορα. Η δύναμη, η δυναμική, και το πολυδύναμον της κατάστασης βγάζουν μάτι...

Ο Καραμάνος για την πλατεία Συντάγματος

...όχι ο Χρήστος της ΚΟΕ, αλλά ο αγνός Μιχαήλ της "Σιαγών"-ος στο B.I.O.S. και Πολιτεία:



(η τελική παρέμβαση στο 03:32'. Απολαύστε όλη την ταινία, όσοι δεν την έχετε δει - αξίζει!)

Το μανιφέστο αναφοράς
UPDATE 28/5 Μπαίνει κι ένα νέο ζήτημα: μιλάμε για την άνω ή την κάτω πλατεία Συντάγματος;...

Lafontaine y la Puerta del Sol

...όχι ο Όσκαρ, αλλά ο σοφός πρόγονος Ιωάννης!
(πρόχειρη μετάφραση ΜΠ - χάνονται και οι ομοιοκαταληξίες...)

Ο σκύλος που αφήνει τη λεία του για μια σκιά

Ο καθείς πλανάται εδωχάμου,
Βλέπουμε πίσω από τις σκιές να τρέχουν
Τόσοι παλαβοί,  ούτε πόσοι είναι
 Δεν μπορούμε να μετρήσουμε, τις περισσότερες φορές
Στο σκυλί του Αισώπου πρέπει να τους παραπέμψουμε[1].
 Εκείνο το σκυλί, βλέποντας τη λεία του στα νερά να καθρεφτίζεται,
Την παράτησε για την εικόνα, και κόντεψε να πνιγεί·
Μεμιάς το ποτάμι ταράχθηκε.
Μόλις που πρόφτασε να βγει στην όχθη,
Και δεν κράταγε πια ούτε σκιά, ούτε κρέας.

Le Chien qui lâche sa proie pour l'ombre (fable 17, Livre VI)
Chacun se trompe ici-bas.
On voit courir après l'ombre
Tant de fous, qu'on n'en sait pas
La plupart du temps le nombre.
Au Chien dont parle Esope il faut les renvoyer.
Ce Chien, voyant sa proie en l'eau représentée,
La quitta pour l'image, et pensa se noyer ;
La rivière devint tout d'un coup agitée.
A toute peine il regagna les bords,
Et n'eut ni l'ombre ni le corps.

[1] Κρέας ἁρπάσας τις κύων, παρ' αὐτὴν διῄει τὴν ὄχθην τινὸς ποταμοῦ καὶ θεωρῶν τὴν σκιὰν διπλασίαν τοῖς νάμασιν, ὃ μὲν εἶχεν, ἀφῆκεν: πειρώμενος δὲ λαβεῖν τὸ μεῖζον, συνδιαμαρτάνει μετὰ τοῦ μετρίου τοῦ πλείονος

Τι δηλοί ο μύθος;  Μήπως οτι όποιος λησμονεί το ψαχνό που με κόπο αποσπάται, για να ξερογλύφεται για την ευκαιρία που μόνο βλέπει σε μια φευγαλέα μεγεθυμένη εικόνα του, κινδυνεύει να πνιγεί από το φορέα της εικόνας;

(Με αφορμή τη σχετική κουβέντα εδώ)

Μην ξεχνιόμαστε

...καλοί και κακοί, μάστορες και καλφάδες του συστήματος, είστε όλοι αναλώσιμοι.


Οι κατηγορίες


Η (κατά τις θεωρίες του Μπουρντιέ) βαθεία φωνή του κατεστημένου, δια στόματος Μπερνάρ Ντεμπρέ, εκφωνεί  την εξής επι(γ)ραμματική ετυμηγορία (πρόχειρη μετάφραση ΜΠ):

[Κ. Στρως Καν] ήσαστε γενικός διευθυντής του ΔΝΤ. [Κατείχατε] μια θεμελιώδη θέση για τη σημερινή κατάσταση του βρισκόμενου σε οικονομική κρίση κόσμου.

Φερόσαστε υποψήφιος για την προεδρεία της γαλλικής Δημοκρατίας και οι δημοσκοπήσεις σας έφερναν στην πρωτιά.

 Αλλά ήδη εδώ και κάποιον καιρό, η συμπεριφορά σας ως προς το χρήμα προκαλούσε τη δυσφορία στον κόσμο: ρυάντ [σεράγια] στο Μαρόκο, παρισινά διαμερίσματα στις πιό σικ γειτονιές: αυτή η "λουσάτη" συμπεριφορά αμαύρωνε την εικόνα σας.

Ήταν σε πολλούς γνωστό οτι επιδεικνύατε αχαλίνωτη/ανεξέλεγκτη σεξουαλική συμπεριφορά, στη Γαλλία, στο Βέλγιο. Καθώς τα περιστατικά ήταν γνωστά, οι συμμέτοχοι σε τέτοια "φίνου γούστου" παιχνίδια καυχιόνταν για τη συμμετοχή τους, όμως η Γαλλία είναι ανεκτική, υπερβολικά ανεκτική. Πολλοί από τους φίλους σας σας είχαν πει, απ'ὀ,τι φαίνεται, οτι έπρεπε να ηρεμήσετε και ορισμένοι νομίζανε οτι είχατε τελικά κατανοήσει. Μια "προειδοποιητική βολή" στις ΗΠΑ σας είχε σχεδόν οδηγήσει στον αποκλεισμό, ακόμη κι αν η σύζυγός σας σας είχε συγχωρήσει για να συγκινηθεί το πόπολο.

Και να τώρα που συλληφθήκατε στις ΗΠΑ για σεξουαλική κακοποίηση - η ντροπή. Γνωρίζατε οτι η Γαλλία ήταν ανεκτική και, αδίκως, άφηνε την ιδιωτική ζωή εκτός πολιτικής. Ο Μιτεράν και οι δύο του σύζυγοι, η διπλή του ζωή το καταμαρτυρά αυτό. Αν και το κράτος πλήρωσε πολλά για την παράνομη οικογένεια για 14 ολόκληρα χρόνια, με χιλιάδες ευρώ που ξοδεύτηκαν για τη στέγαση και τη διατροφή της.

Το παρακάνατε όμως, ταπεινώσατε τη Γαλλία. Τη γελοιοποιήσατε.

Οι σοσιαλιστές που σας εμπιστεύονταν πρέπει να είναι κόκκινοι από ντροπή και οργή.
Θα καταδικαστείτε ίσως σε ποινή φυλάκισης. Μπράβο! Ίσως θα πρέπει να πληρώσετε εγγύηση, χρήματα έχετε αρκετά.

Όταν θα βγείτε από τη φυλακή, εξαφανιστείτε στο ρυάντ [σεράι] σας, μην επιχειρήσετε να δικαιολογηθείτε, μην πείτε τίποτα. Ήσαστε μια κάλπικη αξία, ένας σεξομανής, ένος διανοητικός απατεώνας. Σπιλώσατε τη χώρα σας.

Αυτό που σας εύχοναι τώρα είναι να υποβληθειτε σε θεραπεία, υπάρχουν φάρμακα για τους αυτουργούς σεξουαλικών εγκλημάτων.

Ντρέπομαι γιατί τα καμώματά σας γεννούν ξανά τον κίνδυνο να δυναμώσει η φωνή των άκρων.

Εξαφανιστείτε και γρήγορα.

UPDATE: Προς το παρόν Στο εξής και μέχρι νεωτέρας, διαμένει σε ένα από τα καταστήματα της νήσου Ρίκερς στους 65 δρόμους λένε, Μπρόντγουεη 71 Τραϊμπίκα, Φραγκλίνου 153 με εγγύηση 1 εκ. μετρητά συν 5 εκ. ακίνητο, καμμιά κατοστάρα το μήνα σεκιούριτυ, και μπρασελέ...

test

test (υπάρχει ένα πρόβλημα με το μπλόγκερ - "εξαφάνισε" το τελευταίο μπιλιέτο της 11/5)

Σχέδιο ωρίων

...έχουμε;;

Χρέος τύπου Β

Υπήρξαν και  υπάρχουν άνθρωποι δικοί μας στους οποίους πραγματικά χρωστάμε όλοι, τα σημαντικότερα. Είναι αυτοί που δεν θα περάσουν ποτέ να μας ζητήσουν τίποτα από τα χρωστούμενα...

Διεκδικούν και λαβαίνουν μόνο τη μνήμη μας.

Α. Β. Βέγγος, 29/5/1927 - 3/5/2011

Συνονόματος 2

...αυτή τη φορά μ'έναν περιεκτικό, διορατικό (προ έτους) σχολιασμό των επερχόμενων ανακοινώσεων (της 15/4/2011)

Ανωτάτη φιδεμπορική

Παρέδωσε, λέει, το πόρισμά της η επιτροπή σοφών (9 μέλη, αλλά έκαναν διακοπές στην Ελλάδα μόνο 5... ) που (παρα)κάλεσε ο Γιωργάκης να μας φωτίσει για τις αλλαγές που πρέπει να γίνουν στα ελληνικά ΑΕΙ. Είναι η δεύτερη τουλάχιστο φορά που σοφοί ασχολούνται με τα ελληνικά πανεπιστήμια, μια προηγούμενη ήταν το 2006.

Τι λένε λοιπόν τούτοι οι σοφοί, εκ των οποίων ένας υπήρξε και υπουργός και παρά τω ΟΟΣΑ κτλ κτλ;
Στο 13-σέλιδο (19-σέλιδο με τα βιογραφικά τους), με τον ολοσέλιδο τίτλο, τις επαναλαμβανόμενες παραγράφους να τρώγεται χώρος, τις δύο αυτοπαραπομπές του ολλανδού υπουργού/ακαδημαϊκού/διανοούμενου, μέσα από κάμποσους σολοικισμούς, μεταφραστικές ατυχίες και απλά τυπογραφικά λάθη, ανάμεσα στο παχύ στρώμα ανοησιών, τετριμμένων, αλλαζονικών μπουρδολογημάτων για τους έλληνες και τις ικανότητές τους και το ελάχιστο υπόλειμμα κοινής λογικής, ξεχωρίσαμε και τα εξής δύο σημεία (με τη μέθοδο της τυχαίας δειγματολειψίας - διαλέξαμε τη σελίδα 8):

1.

Η πολιτικοποίηση των πανεπιστημίων - και ειδικότερα η πολιτικοποίηση των φοιτητών - αντιπροσωπεύει μια πέραν της λογικής συμμετοχή στην πολιτική διαδικασία.

(υπογράμμιση ΜΠ). Δυστυχώς το νέο κόνσεπτ "δημοκρατία-με-λογική-όμως-συμμετοχή" δεν αναπτύσσεται περισσότερο.

2.

Ανάμεσα σε όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ και σε μερικές άλλες χώρες (Αυστραλία, Ισραήλ, Ιαπωνία, Κορέα, Μεξικό), η Ελλάδα παρουσιάζει τις υψηλότερες δαπάνες ανά φοιτητή και την μεγαλύτερη αύξηση στις δαπάνες αυτές μεταξύ 1995 και 2005.

(και πάλι υπογράμμιση ΜΠ). Βεβαίως στη σελ. 5, η βαθυστόχαστη φράση
Έχει υποστηριχθεί ευρέως ότι η αποστολή του δημόσιου πανεπιστήμιου να παρέχει πρόσβαση στην αριστεία δεν μπορεί να υλοποιηθεί χωρίς : επαρκείς πόρους, αυτονομία και λογοδοσία, υπεύθυνη και πεφωτισμένη πανεπιστημιακή ηγεσία
κρίνεται αναγκαίο να αποδοθεί στο πόνημα του κ. υπουργού "A Chance for European Universities". Όταν όμως ρίχνουμε τα στοιχεία που θα πουν το βράδυ τα κανάλια και την επόμενη οι φυλλάδες, οι παραπομπές δεν είναι απαραίτητες.

Δεν πειράζει.Ο μοχθών και μοχθηρός συντάκτης του μπιλιέτου, εντόπισε τη σχετική παραπομπή κάπου στα στατιστικά για την εκπαίδευση που εξέδωσε ο  ΟΟΣΑ το 2008 και είναι οι πιό πρόσφατες που βρήκε για την Ελλάδα: σε δαπάνες για ΑΕΙ ανά φοιτητή και σε διορθωμένα ποσά (σταθερά και συγκρίσιμα δολάρια) η Ελλάδα βρίσκεται στη 17η θέση ανάμεσα σε 18 χώρες της ΕΕ που παρουσιάζονται στη στατιστική, και το Μεξικό την ξεπερνάει.

Να το εμπεδώσουμε; Οι τύποι λένε, ή μάλλον υπογράφουν, ψέμματα.  Ο φορολογούμενος πλήρωσε τα εισιτήρια (τουλάχιστο) σε 5 από αυτούς για να τους ενημερώσει η κυβέρνησις, και να μας στείλουν μετά από λίγους μήνες ανταμοιβή τα σκουπίδια των γραφείων τους  (αν θέλει κανείς να επιβαρύνει παραπέρα τη θέση τους, μπορεί να ανατρέξει στα αντίστοιχα στατιστικά του ΟΟΣΑ που δόθηκαν το 2009 και όπου η Ελλάδα φέρεται να είναι από τις πρώτες σε δαπάνη/αύξηση δημοσίων δαπανών τριτοβάθμιας ως ποσοστό του ΑΕΠ).

-Θλίψη...

Με νόημα

Ο πρώην πρωθυπουργός κ. Σημίτης δε φημίζεται για τη ρητορική του δεινότητα. Ωστόσο η υπερβολικά διακωμωδημένη  δυστοκία του στα προφορικά συγκαλύπτει την πληρότητα του γραπτού του λόγου, όπου μέσω ενός μάλλον περιορισμένου λεξιλογίου επιτυγχάνει αναμφισβήτητα την ακριβολογία.

Στην τελευταία του παρέμβαση, που δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή, μετρήσαμε 9 "όμως" και 8 "αλλά".  Αν αυτός είναι ο τρόπος της αναγγελίας των επερχόμενων εξελίξεων, η ανακοίνωσή τους συνοψίζεται στη φράση

Μακροπρόθεσμες λύσεις ακόμη και λύσεις που σήμερα φαίνονται απίθανες ή απορριπτέες πρέπει να εξετάζονται συνεχώς. 

Για να μην αδικούμε το κείμενο, που θεωρούμε το μοναδικό έγκυρο που έχει κυκλοφορήσει στον "ευρέως προσβάσιμο" δημόσιο χώρο από καθεστωτική πηγή τους τελευταίους μήνες, να συμπληρώσουμε οτι κάθε του φράση έχει και νόημα και βάρος: πχ η εκτίμηση οτι

Ο ρυθμός ανάπτυξης στην Ευρωζώνη δεν πρόκειται ν’ αυξηθεί θεαματικά τα επόμενα χρόνια. Η επερχόμενη αύξηση των επιτοκίων, η συνεχιζόμενη περιοριστική δημοσιονομική πολιτική και η χαμηλή κατανάλωση στις ΗΠΑ, την Κίνα και τη Γερμανία θα τον επηρεάσουν αρνητικά.

είναι απλώς η αλήθεια που αποκρύφθηκε πίσω από τις μασκαράτες περί ξεπεράσματος της (διεθνούς) κρίσης που διαχύθηκαν από τα καθεστωτικά ΜΜΕ το Δεκέμβριο, βάσει στοιχείων πραγματοποιημένης δραστηριότητας την ίδια στιγμή που στις ίδιες ανακοινώσεις των στατιστικών υπηρεσιών καταγράφονταν οι μειώσεις παραγγελιών ενδιάμεσων και κεφαλαιουχικών αγαθών και ασφαλής συσχέτιση με τη μείωση της ανάπτυξης για το επόμενο διάστημα, που ζούμε τώρα.

Καλή ανάγνωση λοιπόν, και μη σταθεί κανείς στο δευτερεύον της υπόθεσης, την ανειλικρίνεια του πρώην πρωθυπουργού, που βγαίνει τώρα και μιλάει πανικόβλητος, καθώς και την απίστευτης μαχητικότητας στράτευσή του στη διάσωση του ελληνικού καπιταλισμού και της άρχουσας τάξης του, όταν συνειδητοποιεί οτι η επιχείρηση αυτή κινδυνεύει να καταλήξει στην ολοκληρωτική καταστροφή του λαού και του τόπου.

Φουκουσίμα

Τι έγινε (διαφάνειες στα αγγλικά)

Le document d'Areva sur Fukushima

Πρελούδιο

Ο πόλεμος της Κυρηναϊκής αρχίζει ίσως τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές.
Η αποφασισμένη από την κυβέρνηση ανάμειξη της Ελλάδας συνιστά έγκλημα σε βάρος του ελληνικού, αλλά και του λιβυκού λαού.
Είναι το μόνο που αξίζει ν'αναφερθεί αυτή τη στιγμή - εκκρεμεί όμως μια μεγάλη συζήτηση γύρω από τη φύση και τα μέτωπα των αντιμαχόμενων δυνάμεων στη Λιβύη, τις επιδιώξεις της κάθε ιμπεριαλιστικής δύναμης στην ευρύτερη περιοχή της Βόρειας Αφρικής/Σαχέλ/Μέσης Ανατολής και τις τακτικές κινήσεις τους μπροστά στις εξεγέρσεις του αραβικού κόσμου...

The Lockhart - Reilly assassination plot...

...and some still sealed UK archives. Ακούστε το!

Εξαιρετική σχετική ανάρτηση (ελληνικά), στο lenin reloaded

Festival nazionale del circo

compagnia Alafuso...

e spettacolo Resti...

Михаил Симонов

19/10/1929-25/02/2011

Ο γητευτής...

الفكر العام

Δυστυχώς δε σκαμπάζω γρυ από αραβικά. Ο τίτλος του μπιλιέτου, είναι μετάφραση (αυτόματη...) ενός θαυμάσιου όρου, που έλκει την καταγωγή του στο Μαρξ, και περιγράφει κατά τη γνώμη μου αυτό που πρωτοπορεί στον ξεσηκωμό που γενικεύεται στον αραβικό κόσμο: general intellect.

Τα μεταλλαγμένα "αραβοσοσιαλιστικά καθεστώτα" - ονομάζω έτσι τα μετααποικιακά καθεστώτα στον αραβικό κόσμο - με την εξαίρεση του Μαρόκου, της Ιορδανίας, των πετρο-μοναρχιών και του Λιβάνου, και του κατεχόμενου Ιράκ - βρίσκονται εκ νέου σε βαθύτατη πολυδιάστατη κρίση.

Η κατάλυση της αποικιοκρατίας είχε σαν επακόλουθο τη βαθμιαία επικράτηση μιας (λίγο πολύ) "εθνικής", "φωτισμένης γραφειοκρατίας",  με πυρήνα τη ντόπια ελίτ που στρατεύτηκε στον αντιαποικιακό αγώνα και επίκεντρό της το στρατό. Αυτή έφερε μια σειρά προοδευτικά επιτεύγματα στις υποδομές, την υγεία, τη μόφωση, τη θέση της γυναίκας, το δίκαιο κτλ.

Από τη δεκαετία του 70, ο προοδευτικός αυτός χαρακτήρας αδυνατίζει και τελικά ακυρώνεται ολότελα, με την ολοκλήρωση ενός διπλού και αντιφατικού προτσές: τη συγκρότηση της άρχουσας ελίτ σε κλασσική αστική τάξη, και την επικράτηση σε αυτήν δομικών αρχαϊκών χαρακτηριστικών (φάρες, σόγια...)  Πρώτοι πρώτοι και από νωρίς την πληρώσαν βέβαια οι κομμουνιστές, που το "πήγαιναν αλλού".

Η πρώτη κρίση ανάπτυξης στα καθεστώτα αυτά, σε συνδυασμό με την εκρηκτική πληθυσμιακή δυναμική που μεταμόρφωσε εντελώς το προφίλ των αντίστοιχων κοινωνιών
και με την "ιστορική μαγιά" των θρησκευτικών ελίτ, έφερε τους ισλαμιστές στο προσκήνιο ως νέα πολιτική δύναμη.

Τότε, κάπου στη δεκαετία του 80 ή του 90, η άρχουσα τάξη στις χώρες αυτές (γενίκευση που δε μπορεί να αναλυθεί σε όλες της τις διαφορετικές πτυχές στα πλαίσια ενός μπιλιέτου...) έπαιξε ένα ρόλο επιτήδειου μεσολαβητή: εξασφάλισε τη στήριξή της από τους παλιούς αποικιοκράτες και γενικά τη Δύση  (ολοκληρώνοντας την προδοσία των στόχων των παλιών εθνικοαπελευθερωτικών κινημάτων που τη γέννησαν...), έναντι ενός ψευτοκοινοβουλευτικού λίφτιγκ και ενεργού κατεδαφίσεως όλων των θεσμών του πυρήνα της εθνικοποιημένης οικονομίας. Ταυτόχρονα, υιοθέτησε επιλεκτικές πλευρές του ισλαμιστικού σκοταδισμού (πράγμα που εκφράστηκε συγκεκριμενα με πισωγυρίσματα στο δίκαιο, τη θέση της γυναίκας κτλ), αλλά και παροχέτευσε τα "λυσασμένα σκυλιά" του μουσουλμανικού φανατισμού σε κάθε βρώμικη επιχείρηση του "μεγάλου παίγνιου" των δυτικών, με αποκορύφωμα το Αφγανιστάν.  Όποιος δε δεν συμμορφώθηκε με αυτή τη γραμμή και θέλησε να προσθέσει τις δικές του "πινελιές", πνίγηκε στο αίμα του λαού του...

Η σημερινή κρίση βρίσκει αυτά τα καθεστώτα σε δεινή θέση: έχοντας δημιουργήσει το "νεκροθάφτη" τους, τις στρατιές νέων κυρίως ανθρώπων, χωρίς αύριο, με ασύγκριτα μεγαλύτερη μόρφωση από τις προηγούμενες γενιές και πολύ μεγαλύτερες απαιτήσεις, αδυνατούν να καλύψουν τις στοιχειώδες προσδοκίες τους για ευημερία, δικαιοσύνη και δημοκρατία.

Είναι αυτοί οι άνθρωποι που πρωτοστατούν στον αναβρασμό, στην εξέγερση που ξήλωσε το Μπεν Αλί και σε αυτή που έστειλε το σόι του Μουμπάρακ στο Λονδίνο.
Το τι θα επακολουθήσει, προφανώς δεν έχει διόλου κριθεί.
Να σημειώσουμε όμως ορισμένα πρώτα συμπεράσματα:
-αρκούν λίγες μέρες για να κονιορτοποιηθούν τα στερεότυπα περί "φανατισμένων", "εκ φύσεως ανεπίδεκτων στη δημοκρατία", "καθυστερημένων" αράβων.
-η πολιτική "καμμένης γης" που εφάρμοσαν για 40 χρόνια τα καθεστώτα αυτά, εξοντώνοντας κάθε πολιτική έκφραση του εργαζόμενου λαού, καταδικάζει και τα ίδια τα καθεστώτα και τις προοπικές προοδευτικών εξελίξεων.
-οι δυτικοί αν και τρέχουν με αμηχανία πίσω από τις εξελίξεις, κατανοούν οτι το παιχνίδι που παίζεται είναι τεράστιο και θα διαθέσουν τα αναγκαία μέσα, στο βαθμό που τους το επιτρέπει η εξασθένισή τους βέβαια, για να ελέγξουν την κατάσταση.
-οι ίδιοι φαίνεται πόσο πιο ανακουφισμένοι είναι με τα αρχαϊκά μοναρχικά καθεστώτα. Το τι δυναμική μπορεί να αναπτυχθεί εκεί, παραμένει άγνωστο. Οψόμεθα...
-στην Αίγυπτο, φαίνεται οτι ο Μουμπάρακ έχει εμπλακεί σε ένα χοντρό παζάρι με τον εξωτερικό παράγοντα καταρχήν, παζάρι που περιέχει ουκ ολίγους εκβιασμούς. Φαίνεται μια βραχυπρόθεσμη τακτική του να κάνει μπάχαλο τη χώρα, με κοινούς εγκληματίες, ώστε να ωριμάσει η αναγκαιότητα επιβολής της "τάξεως" από το μηχανισμό του. Τα μηνύματα συγκλίνουν οτι προς το παρόν, ο στρατός δεν έχει εκδηλώσει ανυπακοή, αλλά η κατάσταση παραμένει αμφίρροπη - ίσως στη βάση του στρατού τα πράγματα να μην είναι τόσο ενιαία (αναλυτές υποστηρίζουν οτι οι ένοπλες δυνάμεις αν διαταχθούν να συγκρουστούν με τα πλήθος, θα συνταχθούν μαζί του). Τουλάχιστο όμως, προσπαθεί να κερδίσει χρόνο, προετοιμάζοντας και τα νώτα του σε περίπτωση εσπευσμένης παράδοσης σε "διάδοχη λύση". Αποφασιστικό του πλεονέκτημα, είναι η απουσία πολιτικής καθοδήγησης στο κίνημα του εξεγερμένου αιγυπτιακού λαού.
-η θεωρία του "αδύναμου κρίκου" αποδεικνύει για άλλη μια φορά τη γενικότητά της. Από αλλού αναμενόταν, από αλλού ήρθε η μεγάλη αναταραχή... που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί, με όλη τη μη-καθαρότητά της, ως η εμφάνιση στο προσκήνιο του αραβικού κόσμου, του general intellect, των προσδοκιών και των διεκδικήσεών του.
UPDATE 31/1
Εν αναμονή των πανεθνικών/πανεργατικών κινητοποιήσεων που έχουν εξαγγελθεί για αύριο, η μοίρα του Μουμπάρακ φαίνεται καταδικασμένη: επιβεβαιώνοντας την εκτίμηση που μεταφέρουμε πιό πάνω, ο εκπρόσωπος Τύπου του στρατού δηλώνει με κάθε επισημότητα οτι οι ένοπλες δυνάμεις δεν προτίθενται να χτυπήσουν τα πλήθη, παντοειδείς εκπρόσωποι του παλαιού κατεστημένου πετάγονται για ένα ταξιδάκι σε πιό ήσυχα μέρη, ενώ οι προετοιμασίες για "διάδοχη λύση" προχωρούν πυρετωδώς...
UPDATE 2/2
Στην Αίγυπτο, εντείνεται το σχεδιασμένο μπάχαλο για το οποίο μιλούσαμε, με το καινούργιο στοιχείο της φυσικής σύγκρουσης με το λαό. Όλοι οι σμπίροι, οι ασφαλίτες του καθεστώτος μαζί με άλλα καλά στοιχεία, κλέφτες/μαχαιροβγάλτες κτλ ρίχτηκαν στο κλαρί. Ας σημειωθεί με την ευκαιρία οτι το πώς θα αντιδράσει/αλληλεπιδράσει με τον εξεγερμένο λαό η κοινωνική βάση που στηρίχθηκε στο καθεστώς για να πλουτίσει, ή να επιβιώσει είναι μια πολύ δύσκολη παράμετρος των εξελίξεων.
Η καταφανής τακτική Ονδουρας, από μεριάς  της αυτοκρατορίας (μεταφέρω εδώ και υιοθετώ αυτόν τον πετυχημένο χαρακτηρισμό), εκτιμάται οτι όχι απλώς δεν θα κρατήσει το Μουμπάρακ, αλλά εγκυμονεί τη μερική απώλεια ελέγχου της κατάστασης σε μέρος του αραβικού κόσμου. Ανέβηκαν τα στοιχήματα και αυτή θα μπορούσε να είναι κάλλιστα η τελευταία επιχείρηση αυτού του εμβλήματος της σαπίλας των αραβικών καθεστώτων, ενώ το συμμάζεμά της, η πρώτη της διάδοχης λύσης που λέγεται οτι ψήνεται στα κογκλάβια της στρατιωτικής ηγεσίας της χώρας...

UPDATE 11/2
Την κάνουμε σιγά-σιγά... Η σύνταξη του βραδυνού δελτίου του ΜΕΓΚΑ θα είναι πονοκέφαλος :-)

ALBA 1 - USA -1

Το περασμένο Σάββατο το απόγευμα (Κυριακή στην Ευρώπη),  το Île de Batz ξεκίνησε την πόντιση υποβρύχιας οπτικής ίνας, συνολικού μήκους 1538 km (route length - περί τα 1630 πραγματικού μήκους) που θα συνδέσει την Κούβα με την αμερικανική ήπειρο.

Η πόντιση ξεκίνησε από το Camurí Chico (Vargas) στα παράλια της La Guaira, κοντά στο αεροδρόμιο Maiquetía του Καράκας και το καλώδιο θα φτάσει στην Playa de Siboney, στα παράλια του Santiago de Cuba (σε απόσταση 18km). Μια δεύτερη σύνδεση 221km (περί τα 245 πραγματικού μήκους) θα ξεκινά από κει (Aguadores) για να καταλήξει στη Τζαμάικα (στο Golden Sands Beach Cottages, Ocho Ríos, Middlesex), όπου θα συνδεθεί στο δίκτυο της LIME Jamaica. Σχέδια υπάρχουν και για σύνδεση της Αϊτής και της Δομινικανής Δημ και αργότερα, με άλλη επέκταση, νησιών στις μικρές Αντίλλες. Το συνολικό εύρος ζώνης του καλώδιου θα είναι 640Gbytes/s, από δύο ζεύγη οπτικών ινών χωρ. 320Gbytes/s  (το δεύτερο ζεύγος θα χρησιμοποιηθεί για τις μελλοντικές επεκτάσεις της σύνδεσης). Αν οι υπολογισμοί μου είναι σωστοί, το προσφερόμενο εύρος ζώνης σε Κούβα και Τζαμάικα αντιστοιχεί σε περίπου 40 με 80 εκατομμύρια ταυτόχρονες τηλεφωνικές συνδέσεις χαμηλής ποιότητας, ανάλογα με τον τύπο συμπίεσης [*]. Το λινκ θα διαχειρίζεται η μικτή Βενεζουελανο-κουβανική Telecommunications Gran Caribe S.A (καταχ. 3/9/2008: Telecom Venezuela 60% - Telco Transbit 40% - λεπτομέρειες στο διάταγμα Nº 5.635, Gaceta Oficial N° 38.791 της Βενεζουέλας), ενώ το πρότζεκτ που πλαισιώνεται από την ALBA έχει αναλάβει η γαλλο-κινεζική Alcatel Shanghai Bell Company με τη γαλλική θυγατρική Alcatel Submarine Networks (σημειώνεται οτι στην επιλογή του αναδόχου μέτρησε καθοριστικά η ανάγκη να μη χρησιμοποιηθούν υποκατασκευαστές που υπόκεινται στο εμπάργκο των ΗΠΑ). Το πλοίο αναμένεται να φτάσει στις 8 Φεβρουαρίου 2011 στην Κούβα, απ'όπου πρόκειται, σύμφωνα με το πρόγραμμα, ν'αναχωρήσει στις 11, για να καταλήξει  στις 14  στην Τζαμάικα.

Το σχέδιο μεταξύ CVG Telecom (Βεν.) και ETECSA (Transbit, Κουβ.) υπογράφθηκε τον Οκτώβριο του 2006 και ανακοινώθηκε το 2007 μαζί με δεκάδες άλλες διακρατικές συμφωνίες της Κούβας με τη Βενεζουέλα.

Η έναρξη εργασιών είχε ανακοινωθεί πριν δεκατέσσερεις μήνες.

Πάνω από τα 3/4 τν επίγειων υποδομών απόληξης του καλωδίου, συμπεριλαμβανομένων των ακίνητων, είναι έτοιμο, ενώ η εκπαίδευση του προσωπικού προχωρά.

Ο αρχικός προϋπολογισμός 55 εκ $ (35 εκ. για το υποθαλάσσιο και 20 εκ. για τη διασύνδεση με τα τηλεπικοινωνιακά δίκτυα της Κούβας και της Βενεζουέλας αντίστοιχα) έχει αναθεωρηθεί στα 70 εκ $

(επίσημοι αριθμοί: 63,2 εκ $) δεκατέσσερεις μήνες μετά τη ανακοινωμένη έναρξη των εργασιών, τρία και χρόνια μετά την αρχική δημοσιοποίηση του σχεδίου που συμφωνήθηκε το 2006:

Το Île de Batz ξεκίνησε στις αρχές τις χρονιάς από το Calais και αφίχθηκε στη Βενεζουέλα 16 Ιανουαρίου. (Σημειώνεται οτι, σύμφωνα με τη νομοθεσία των ΗΠΑ, με βάση την προβλεπόμενη ημερομηνία προσέγγισης της κουβανικής επικρατείας, θα του απαγορεύεται να προσεγγίσει τις ακτές της αυτοκρατορίας για το επόμενο 6μηνο...)

Η σύνδεση αναμένεται να λειτουργήσει μετά το καλοκαίρι του 2011, σηματοδοτώντας το άδοξο τέλος της τηλεπικοινωνιακής διάστασης του άθλιου 48ετούς εμπάργκο των γιάνκηδων. Μια εκτίμηση του μέτρου της αθλιότητας, προσφέρει η κάθετη άρνηση της αμερικανικής κυβέρνησης να διασυνδεθεί η Κούβα με την οπτική ίνα Cancún (Mexico) - Miami του δακτύλιου ARCOS, που περνά... 30km από την παραλία Malecón της Αβάνας. Μέτρο επίσης της διαστροφής μιας πιό "έξυπνης" πολιτικής, είναι οτι η συγκεκριμένη άρνηση διατηρείται, ενώ παράλληλα από τις 12/1/2010 ανακοινώνεται από την U.S. Federal Communications Commission οτι το ΥΠΕΞ επιτρέπει πλέον τις επιχειρηματικές δραστηριότητες που έχουν να κάνουν με την τοποθέτηση νέων υποβρύχιων συνδέσεων ΗΠΑ-Κούβας, φωτογραφίζοντας συγκεκριμένη επιχείρηση του Μαϊάμι. Πίσω της βέβαια, τα μεγαθήρια της Verizon  και  AT&T, που κλαίνε για τις "χαμένες δουλειές" και ψελλίζουν περί ανεπαρκούς χαλάρωσης των επιχειρηματικών περιορισμών (OFAC/CAC κτλ) και χαμηλής ελαστικότητας στη διαπραγμάτευση των τιμολογίων. (Να υποθέσουμε οτι θα ενώσουν και την επιρροή τους για να σταματήσει η  διαρκής εκ των ΗΠΑ παρενόχληση του φάσματος στην Κούβα;...)   

Οι τεχνικές προδιαγραφές του έργου καλύπτουν 25 χρόνια λειτουργίας.

Η σύνδεση ALBA 1, εκτός από τον πολλαπλασιασμό της συνολικής χωρητικότητας σύνδεσης της Κούβας με το διαδίκτυο επί 2 με 3000, θα μειώσει κατά 25% και το κόστος των δορυφορικών της συνδέσεων,  που προσφέρουν συνολικά μόνο 65Mb/s uplink - 124Mb/s downlink για την επικοινωνία του νησιού με τον υπόλοιπο πλανήτη (στοιχεία 2008 - από επίσημες πηγές το 2010 τα μεγέθη είναι περίπου τριπλάσια -209Mb/s uplink -  379 Mb/s downlink).

Πρέπει τέλος να σημειωθεί οτι παρά την προχωρημένη, τα τελευταία χρόνια, ψηφιοποίηση του τηλεπικοινωνιακού δικτύου, σχεδόν όλη η ενσύρματη σύνδεση είναι με χαλκό και η τεχνική κατάσταση εκτιμάται οτι θα επιτρέπει ονομαστικές ταχύτητες γύρω στα 2Mb/s. (Το backbone οπτικής ίνας που σχεδιάζεται να επεκτείνει το υπάρχον, θα πρέπει να συμπληρωθεί με εκσυγχρονισμό του "παραδοσιακού" μέρους - ομοαξονικό, μικροκυματικές ζεύξεις - αλλά κυρίως με ανάπτυξη νέου τμήματος του δικτύου, ειδικά στο μέρος του τοπικού βρόχου. Απ'ο,τι φαίνεται, η κινητή τηλεφωνία κοστίζει λιγότερο να προχωρήσει. Ένα κρίσιμο ζήτημα είναι η εγκατάσταση νέων τεχνολογιών σταθερής ασύρματης πρόσβασης για ίντερνετ υψηλής ταχύτητας: ποιές, πότε, πώς;)     


Το έργο εντάσσεται σαφώς σε ένα πιό φιλόδοξο στρατηγικό πλαίσιο τηλεπικοινωνιακής απεξάρτησης της Λατινικής από τη Βόρεια Αμερική. Πλευρές του πλαισίου αυτού είναι η λειτουργούσα απευθείας καλωδιακή σύνδεση Βραζιλίας-Ευρώπης (η μόνη μεγάλης χωρητικότητας-υπάρχουν και μικρότερες όπως πχ η παλιά, από τη δεκαετία του 70, Βενεζουέλας-Καναρίων νήσων...), αλλά και η από χρόνια σχεδιαζόμενη εγκατάσταση (αλλά διαρκώς καθυστερούμενη...) NAP στη Βενεζουέλα, που θα λύσει πολλά προβλήματα με τη δρομολόγηση ιντερνετικής κίνησης σε τοπικό επίπεδο, παρακάμπτοντας το Μαϊάμι. Ταυτόχρονα, η συγκεκριμένη σύνδεση πιθανολογείται οτι θα προκαλέσει νέα επενδυτική κινητικότητα στις κουβανικές τηλεπικοινωνίες.

Ηδη η Telecom Italia που κατέχει το 27% της  ETECSA και έχει από το 2008 δημοσιοποιήσει την πρόθεση να πουλήσει το μερίδιό της, ελπίζει να εισπράξει αξιόλογη υπεραξία. Στους ενδιαφερόμενους (που κρύβουν άλλλυς, όπως πχ η περίπτωση της Cobian Intl,...), προστίθεται σύμφωνα με δημοσιεύματα η βρετανική Cable & Wireless Communications που δραστηριοποιείται στην Καραϊβική και κατέχει τη LIME Jamaica που θα εκμεταλλεύεται τη σύνδεση της χώρας με την ALBA 1 με το δικό της δίκτυο στο νησί (πρόσφατα ολοκλήρωσε το στήσιμο υποβρύχιας οπτικής ίνας -επένδυση ύψους 35 εκ $ - που ακολουθεί την ακτογραμμή και συνδέεται με ν. Καϋμάν, Ισπανιόλα και Παρθένες νήσους)...

- Προς το παρόν, έχει δημοσιευτεί στην κουβανική εφημερίδα της Κυβερνήσεως (4/1/2011, τ.2, σελ.3) η επαναγορά του 27% από κουβανικές κρατικές επιχειρήσεις (για 706 εκ $, 500 που πληρώθηκαν αμέσως συν 206 σε ισόποσες 36 μηνιαίες δόσεις). Η συμφωνία είχε καταληχθεί από το Δεκέμβριο του 2010 (εγκρίθηκε 16/12) και η μεταβίβαση φέρεται οτι επιτελέσθηκε 31/1. Πιό συγκεκριμένα, το μετοχικό κεφάλαιο της ETECSA, συνίσταται τώρα στη συμμετοχή 6 επιχειρήσεων:
Telefónica Antillana S.A. (TELAN), 51,006% (προνομιούχες μετ.)
Rafin 27,003% (το μερίδιο των Ιταλών που εξαγοράστηκε - η εταιρεία ανήκει στο Grupo de Administración Empresarial S.A. των κουβανικών ενόπλων δυνάμεων),
Universal Trade & Management Corporation S.A. (UTISA: έδρα στον Παναμά, ελέγχεται από το κουβανικό υπουργείο Επικοινωνιών): 11,086%
και: 6,157% η Banco Financiero Internacional, 3,825%  η Negocios en Telecomunicaciones (που αντιπροσωπεύει την Κούβα στην Empresa Gran Nacional de Telecomunicaciones del ALBA -ALBATEL η οποία συνενώνει τηλεπικοινωνιακές εταιρείες Κούβας, Βενεζουέλας και Βολιβίας) και τέλος 0,923% η Βanco Internacional de Comercio.
Ο κύριος μέτοχος, η  Telefónica Antillana, είναι ανώνυμη εταιρεία με ονομαστικές μετοχές κουβανικού κεφαλαίου ενώ οι δύο τράπεζες αποτελούν μέρος του εθνικού τραπεζικού συστήματος.

UPDATE
-2/2: τοποθέτηση σημείου διακλάδωσης, στα 817km από το Camuri της Βενεζουέλας. Το σημείο θα επιτρέψει τη μελλοντική σύνδεση και άλλων νησιών της περιοχής (κυρίως, της Ισπανιόλα - Αϊτή/Δομ. Δημοκρ.).
-8/2: το Île de Batz κατέπλευσε στην Κούβα
-15/2: το έργο της πόντισης ολοκληρώθηκε, με την άφιξη του πλοίου στην προβλεπόμενη θέση στο  Ocho Ríos

___
* Σύμφωνα με τη μεταφορά επίσημων δηλώσεων των ανθρώπων της Gran Caribe στον Τύπο. Προσωπικά, διατηρώ τις εξής δύο επιφυλάξεις: 
1) Είμαι συνηθισμένος να βρίσκω χωρητικότητες τηλεπικοινωνιακών καναλιών σε Χb/s κι όχι σε Χbytes/s. Οι υπολογισμοί έγιναν σύμφωνα με τα δημοσιεύματα. Τα ίδια όμως έκαναν λόγο για το ισοδύναμο 10 εκ. ταυτόχρονων τηλεφωνικών συνδιαλέξεων, κάτι που ενισχύει την εκδοχή οτι πρόκειται για 2x320 Gb/s, οπότε και τα υπολογισμένα μου πρέπει να διαιρεθούν δια του 8, δίνοντας τελικά κατά μέσο όρο ισοδύναμο 7,5 εκ. ταυτόχρονων συνδ. 
2) Οι τύποι των καλωδίων που θα χρησιμοποιηθούν, συγκεκριμένα το OAL-C5, (διαφόρων οπλισμών) για το τμήμα Βενεζουέλα-Κούβα (με επαναλήπτες) και το URC-2 (επίσης διαφόρων οπλισμών) για το χωρίς επαναλήπτες Κούβα-Τζαμάικα, μπορεί αν κατάλαβα καλά να περιέχουν περισσότερα των δύο ζευγών, εκ των οποίων το ένα στο μέλλον θα αφιερωθεί φυσικά στις γεωγραφικές επεκτάσεις του συστήματος. Επίσης, συχνά ποντίζονται περισσότερα του ενός καλωδίων στα πλαίσια του ίδιου έργου... Ταυτόχρονα, στην Καραϊβική υπάρχουν γύρω στα 25 μεγάλα υποβρύχια καλωδιακά συστήματα, εκ των οποίων δέκα είναι πραγματικά μεγάλα. Μήπως λοιπόν δεν έχουν ανακοινωθεί/αναδειχθεί οι πραγματικές διαστάσεις του έργου; Ιδιαίτερα, τι δυνατότητες αναβάθμισης του εύρους ζώνης θα υπάρχουν αξιοποιώντας το εγκαταστημένο καλώδιο; Το γουέμπ βέβαια δε θα δώσει την απάντηση - ίσως κάποιοι εγγράμματοι και ορεξάτοι δημοσιογράφοι να το κάνουν!

China watch

When a war becomes a phase of history, the course of the war emerges little by little, like the gradual cooling of molten steel. From the earliest small-scale local fights, to campaigns consisting of interrelated battles on all sides, to wars consisting of a few or even several campaigns, and finally to the possibility that a war could spread and become a great intercontinental or worldwide war; in this way a war proceeds tier by tier up invisible steps.

Possibly it might also go back down. On each level are strewn moaning casualties and the bodies of the dead, the muzzles of the victor's guns raised high and the rifles of the defeated lying abandoned, as well as many plans and stratagems, either wise or stupid.

Qiao Liang, Wang Xiangsui: Unrestricted Warfare, 1st chinese edition: PLA Literature and Arts Publishing House, Beijing, 1999

Ανεβάζω εδώ κάποιες κάποιες προπαρασκευαστικές σημειώσεις, γραμμένες πριν λίγους μήνες, που περιμένουν να εξελιχθούν σε κανονικό μπιλιέτο, με την ελπίδα η δημοσίευση να δημιουργήσει την αναγκαία πίεση. (Εν τω μεταξύ, πληθώρα ειδήσεων έρχεται να επιβεβαιώσει και να εμπλουτίσει καθημερινά τις αποσπασματικές και πρωτόλειες παρατηρήσεις).

Ιδού:

1. Η Κίνα κλείνει συμφωνίες, με Ρωσσία, Βραζιλία, Ευρώπη. Κοινό χαρακτηριστικό των συμφωνιών αυτών, η «περικύκλωση» του δολλαρίου.

2. Η Κίνα παρουσιάζει νέο οπλοστάσιο, κι εκσυγχρονισμό της δομής του στρατού της. Στόχος είναι η περαιτέρω άνοδος του κόστου της αμερικανικής ηγεμονίας στον Ειρηνικό, σε συνδυασμό με την σταδιακή απόσπαση ολόκληρων γεωπολιτικών πεδίων από το άρμα των ΗΠΑ: Αυστραλία, Ταϊβάν είναι χαρακτηριστικά παραδείγματα. Καυτός ανταγωνισμός στην Κορέα αλλά και τις Φιλιππίνες.

3. Η Κίνα προετοιμάζεται για τον έλεγχο μιας κρίσης υπερσυσσώρευσης. Είναι όμως ενδιαφέρον να δει κανείς οτι να την υποστεί θα είναι μεγαλύτερο κακό για τους ανταγωνιστές της, απ’ό,τι να την αντιμετωπίσει! Η κινέζικη οικονομία έχει αδύνατα σημεία τα οποία όλοι εντατικά μελετούν. Το πρόβλημα όμως είναι οτι στη συγκυρία μπορεί να τα αξιοποιήσει και ως πλεονεκτήματα στους συσχετισμούς των πόλων δύναμης.

4. Η Κίνα ανακοινώνει τεχνολογικά επιτεύγματα και στρατηγικής σημασίας καινοτομίες. Έχει δειχτεί πειστικά, με όρους μοντέλου, οτι ένας συνδυασμός «εφεύρεσης» και αναπτυξιακής πολιτικής της Κίνας μπορεί να καταστήσει την «κρίσιμη μάζα» παράγοντα αναπόφευκτης επικράτησης, είτε με ελευθερία συναλλαγών είτε με προστατευτισμό. Μπορεί ο αντίπαλός της να αντιτάξει σε αυτό, ένα τακτικό μίγμα ελευθερίας συναλλαγών και προστατευτισμού ώστε να ακυρώσει αυτήν την επικράτηση; Κάτι ανάλογο σε επίπεδο μοντέλων πάντα, θα ήταν ορισμένα μαρκοβιανά παίγνια που συνδυάζουν κατάλληλα δύο υποπαίγνια με προοπτική ήττας απέναντι στη «φύση», σε ένα νικηφόρο.

Grunt people sing

Don Van Vliet, 15/01/1941 - 17/12/2010

Wiki sacks

Ενώ έχει ανάψει η μπούγκα-μπούγκα ;-) που χορεύουν τον Ομπάμα οι πόλοι με αντίπαλη στρατηγική για να ξεκολλήσει η ιμπεριαλιστική ναυαρχίδα από την κρίση, βρίσκει κανείς αρκούντως ενδιαφέροντα πράγματα στα σκουπίδια...
Άραγε θα τα ψάξει κανείς ενδελεχώς;

Το συνδικάτο

Πυρετός διασκέψεων: ΝΑΤΟ, Ευρωπαϊκή ΄Ενωσις...

Η ανθρωπότητα έχει φτάσει στο σημείο να (οφείλει να) ελπίζει οτι θα διατηρηθεί ο έλεγχος...

Αγρια Δύση

...και όποιος κατάλαβε, κατάλαβε...

Περπατάει

Δε θ'αργήσει, να μιλήσει κιόλας :-)

No pasarán

Η πλανητική πλουτοκρατία, σφάζει την ιερή της αγελάδα, όταν δεν κάνει αρκετό γάλα όπως έχει πολύ επιτυχημένα ειπωθεί για παρόμοια περίσταση...
 Το'χουμε ξαναδεί το έργο, και παλιότερα, και πρόσφατα - και με την παλιά τεχνολογία των πραξικοπημάτων, με διαδηλώσεις κατσαρόλας και προδοσία του στρατού τη δεκαετία του 70, και με τη νέα "λεγκαλιστική " προβιά την πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα. Τούτη η απόπειρα, φαίνεται ένα υβρίδιο παραδοσιακών και μεταμοντερνων μορφών, με τις επίσημες ΗΠΑ να καταδικάζουν την απόπειρα συνταγματικής εκτροπής.
Την προηγούμενη φορά, με την Ονδούρα, χάσαμε χρόνο στην αποτίμηση των γεγονότων και την ταυτοποίηση των υποκινητών τους, για παιδαγωγικούς κυρίως λόγους. Όμως το δις εξαμαρτείν κτλ.., συνεπώς, από τώρα όλων το βλέμμα στρέφεται στα γνωστά λημέρια της Ουάσιγκτον.

Κάλυψη στα γεγονότα, εδώ 

UPDATE 1/10:
Δεν πέρασε

Γέλιο και χαρά

Αργά το βράδυ, σε παρέμβασή του ο βουλευτής Δ.Παπαδημούλης ανέφερε ότι το κόμμα έχει έλλειμμα αυτοπεποίθησης και αυτοσεβασμού και τόνισε την ανάγκη ολόπλευρης ανασυγκρότησης μετά τις εκλογές.

Είναι προφανές οτι εκεί στο λεγόμενο "Συνασπισμό" το διαρθρωτικό πρόβλημα επιδεινώθηκε με το μνημόνιο συνεργασίας με τον κ. Μητρόπουλο.
Αποτέλεσμα, τα νιάτα, οι πιό ζωντανές δυνάμεις, οδηγούνται στην ξενητιά...
;-)

Merci pour le chocolat

Claude Chabrol ,24/6/1930-12/9/2010

Φανταστικός τύπος. Έβγαινε καμμιά φορά στο καφέ της place Stalingrand, για κανένα κρασί. Καλτ φιλμ, ο χασάπης:

Κινεζικά (γνωμικά)

Ο κουρνιαχτός, σαν κατακάτσει, δε μπορεί να σχηματίσει ούτε αναχώματα ούτε λακούβες.
Αξίζει να τον σηκώσεις, για να προκαλέσεις βήχα και δύσπνοια;

灰燼

Τι λες μωρή κωλόμαυρη

...είναι μια επαρκής απάντηση με όρους των θεωριών που διακηρύττει η κ. Χίρσι Άλι, στα δικά της πονήματα του βρώμικου μεροκάματου...

Και ενδιαφέρουσα σχετική παλιά συζήτηση, εδώ.

UPDATE 31/8/2010



Εναλλακτικά, το ίδιο ποστ με άλλο υλικό θα μπορούσε να τιτλοφορείται

Φωτιά, φωτιά, στ'αγαρηνά σκυλιά

ασχoλούμενο με τις δημόσιες τοποθετήσεις του σοσιαλδημοκράτη τραπεζίτη κ. Sarrazin

UPDATE 4/9/2010



Εναλλακτικά πάλι, το ίδιο ποστ με άλλο υλικό θα μπορούσε να τιτλοφορείται

Ουστ, κοπρίτη

αναφερόμενο στην αντίδραση του υποσυνείδητου του Βρετανού αοιδού Morrissey στη φοβία του ιδίου, μή και ανήκει στο ίδιο είδος με ενάμισυ δισεκατομμύριο υπο-σινανθρώπων

...για λόγους πληρότητος παραθέτουμε την πρωταρχική βερσιόν του ποστ,

Έξω οι γύφτοι απ'τη Γαλλία

που αναφέρεται βέβαια στις πρόσφατες, απελπισμένες προσπάθειες του Γάλλου πρόεδρου, θυσιάζοντας ένα μέρος της φυλής στα (πεσμένα...) ρατσιστικά αντανακλαστικά του εκλογικού του σώματος, να παρατείνει την κατασκήνωση στο Ελυζέ, για μερικά φεγγάρια ακόμα, του αυτοθεωρούμενου ως πιό επιτυχημένου μέλους της

Καλές διακοπές!

...και κουράγιο, για όσους το χρειάζονται - όλα καλά θα πάνε ;-)

J'en avais marre de travailler
Et de perdre mon temps
A faire des boulots mal payés
Avec des gens très emmerdants,
Je cherchais la combine,
Et c'est pas facile,
De se tirer de l'usine
Pour partir dans les îles.

Je me creusais le ciboulot.
J'étais comme tous les gens,
Allergique au boulot,
Mais pas allergique à l'argent.
Je ne connais qu'une façon
De se tirer sous les tropiques
Quand on est petit, laid
Et qu'on a pas de fric.

ASSEDIC...
Je t'écrirai de temps en temps,
Toi tu m'enverras mon virement
Directement,
Tout là-bas, dans mon île

ASSEDIC
Avec ton amie RMI
Vous serez mes deux meilleurs amies
Ce sera dément.

L'Agence Nationale
Pour l'Emploi
M'écrit de France.
Ils veulent à peine au bout d'un mois
Me gâcher mes jolies vacances,
En m'envoyant chez "Prisunic"
Décharger des camions.
Avec ma copine ASSEDIC,
Evidemment on a dit non

Je veux que ça dure toute la vie,
Que chaque jour soit férié.
Un jour, je recevrai l'avis
De fin de droit dans mon courrier
Mais faudra me payer cher
Pour retourner au carnaval
Du R.E.R
Et du Leclerc de Bougival

ASSEDIC...
Je t'écrirai de temps en temps,
Toi tu m'enverras mon virement
Directement,
Tout là-bas, dans mon île

ASSEDIC
Enfin ma place au soleil,
A moi les ciels vermeils
Et les beaux voyages...
M'en priver ce serait dommage.

ASSEDIC
Tu seras ma petite maman,
La Maman de tous les gens
Qui n'ont pas d'argent.
(Pas beaucoup... pas beaucoup...)

Δε φτιάχνουνε πια τέτοια πράγματα

Άσκηση αγγλικών

Τι νόημα θα αποδίδατε στα ελληνικά στην παρακάτω φράση:

EU nations with separatist movements of their own - including Spain and Greece - have also not recognised Kosovo.

Το φόρουμ "Ντόρα" επισκέπτεται την ελληνική οικογένεια

-από τη βιντεοδιακήρυξη που απορρίψαν οι πιαριτζήδες

Φύσις ποιητική

1.  Βρέχει σκατά στον Άι παντέλονα της Λάνδης, Ντάξ.

2. [...], έκαναν αδιάκοπο αγώνα, [...] που τελείωνε κάθε φορά [...] με την από κοινού καταστροφή [...]

Α ρε Ντιεγκίτο...

επειδή έπαιζες εσύ και χωρίς προπονητή, δε σημαίνει οτι μπορούν το ίδιο και οι παίχτες σου...

Απογοητευτήκαμε κι εμείς κι εσύ, πάρε για παρηγοριά...