Αγρια Δύση

...και όποιος κατάλαβε, κατάλαβε...

Περπατάει

Δε θ'αργήσει, να μιλήσει κιόλας :-)

No pasarán

Η πλανητική πλουτοκρατία, σφάζει την ιερή της αγελάδα, όταν δεν κάνει αρκετό γάλα όπως έχει πολύ επιτυχημένα ειπωθεί για παρόμοια περίσταση...
 Το'χουμε ξαναδεί το έργο, και παλιότερα, και πρόσφατα - και με την παλιά τεχνολογία των πραξικοπημάτων, με διαδηλώσεις κατσαρόλας και προδοσία του στρατού τη δεκαετία του 70, και με τη νέα "λεγκαλιστική " προβιά την πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα. Τούτη η απόπειρα, φαίνεται ένα υβρίδιο παραδοσιακών και μεταμοντερνων μορφών, με τις επίσημες ΗΠΑ να καταδικάζουν την απόπειρα συνταγματικής εκτροπής.
Την προηγούμενη φορά, με την Ονδούρα, χάσαμε χρόνο στην αποτίμηση των γεγονότων και την ταυτοποίηση των υποκινητών τους, για παιδαγωγικούς κυρίως λόγους. Όμως το δις εξαμαρτείν κτλ.., συνεπώς, από τώρα όλων το βλέμμα στρέφεται στα γνωστά λημέρια της Ουάσιγκτον.

Κάλυψη στα γεγονότα, εδώ 

UPDATE 1/10:
Δεν πέρασε

Γέλιο και χαρά

Αργά το βράδυ, σε παρέμβασή του ο βουλευτής Δ.Παπαδημούλης ανέφερε ότι το κόμμα έχει έλλειμμα αυτοπεποίθησης και αυτοσεβασμού και τόνισε την ανάγκη ολόπλευρης ανασυγκρότησης μετά τις εκλογές.

Είναι προφανές οτι εκεί στο λεγόμενο "Συνασπισμό" το διαρθρωτικό πρόβλημα επιδεινώθηκε με το μνημόνιο συνεργασίας με τον κ. Μητρόπουλο.
Αποτέλεσμα, τα νιάτα, οι πιό ζωντανές δυνάμεις, οδηγούνται στην ξενητιά...
;-)

Merci pour le chocolat

Claude Chabrol ,24/6/1930-12/9/2010

Φανταστικός τύπος. Έβγαινε καμμιά φορά στο καφέ της place Stalingrand, για κανένα κρασί. Καλτ φιλμ, ο χασάπης:

Κινεζικά (γνωμικά)

Ο κουρνιαχτός, σαν κατακάτσει, δε μπορεί να σχηματίσει ούτε αναχώματα ούτε λακούβες.
Αξίζει να τον σηκώσεις, για να προκαλέσεις βήχα και δύσπνοια;

灰燼

Τι λες μωρή κωλόμαυρη

...είναι μια επαρκής απάντηση με όρους των θεωριών που διακηρύττει η κ. Χίρσι Άλι, στα δικά της πονήματα του βρώμικου μεροκάματου...

Και ενδιαφέρουσα σχετική παλιά συζήτηση, εδώ.

UPDATE 31/8/2010



Εναλλακτικά, το ίδιο ποστ με άλλο υλικό θα μπορούσε να τιτλοφορείται

Φωτιά, φωτιά, στ'αγαρηνά σκυλιά

ασχoλούμενο με τις δημόσιες τοποθετήσεις του σοσιαλδημοκράτη τραπεζίτη κ. Sarrazin

UPDATE 4/9/2010



Εναλλακτικά πάλι, το ίδιο ποστ με άλλο υλικό θα μπορούσε να τιτλοφορείται

Ουστ, κοπρίτη

αναφερόμενο στην αντίδραση του υποσυνείδητου του Βρετανού αοιδού Morrissey στη φοβία του ιδίου, μή και ανήκει στο ίδιο είδος με ενάμισυ δισεκατομμύριο υπο-σινανθρώπων

...για λόγους πληρότητος παραθέτουμε την πρωταρχική βερσιόν του ποστ,

Έξω οι γύφτοι απ'τη Γαλλία

που αναφέρεται βέβαια στις πρόσφατες, απελπισμένες προσπάθειες του Γάλλου πρόεδρου, θυσιάζοντας ένα μέρος της φυλής στα (πεσμένα...) ρατσιστικά αντανακλαστικά του εκλογικού του σώματος, να παρατείνει την κατασκήνωση στο Ελυζέ, για μερικά φεγγάρια ακόμα, του αυτοθεωρούμενου ως πιό επιτυχημένου μέλους της

Καλές διακοπές!

...και κουράγιο, για όσους το χρειάζονται - όλα καλά θα πάνε ;-)

J'en avais marre de travailler
Et de perdre mon temps
A faire des boulots mal payés
Avec des gens très emmerdants,
Je cherchais la combine,
Et c'est pas facile,
De se tirer de l'usine
Pour partir dans les îles.

Je me creusais le ciboulot.
J'étais comme tous les gens,
Allergique au boulot,
Mais pas allergique à l'argent.
Je ne connais qu'une façon
De se tirer sous les tropiques
Quand on est petit, laid
Et qu'on a pas de fric.

ASSEDIC...
Je t'écrirai de temps en temps,
Toi tu m'enverras mon virement
Directement,
Tout là-bas, dans mon île

ASSEDIC
Avec ton amie RMI
Vous serez mes deux meilleurs amies
Ce sera dément.

L'Agence Nationale
Pour l'Emploi
M'écrit de France.
Ils veulent à peine au bout d'un mois
Me gâcher mes jolies vacances,
En m'envoyant chez "Prisunic"
Décharger des camions.
Avec ma copine ASSEDIC,
Evidemment on a dit non

Je veux que ça dure toute la vie,
Que chaque jour soit férié.
Un jour, je recevrai l'avis
De fin de droit dans mon courrier
Mais faudra me payer cher
Pour retourner au carnaval
Du R.E.R
Et du Leclerc de Bougival

ASSEDIC...
Je t'écrirai de temps en temps,
Toi tu m'enverras mon virement
Directement,
Tout là-bas, dans mon île

ASSEDIC
Enfin ma place au soleil,
A moi les ciels vermeils
Et les beaux voyages...
M'en priver ce serait dommage.

ASSEDIC
Tu seras ma petite maman,
La Maman de tous les gens
Qui n'ont pas d'argent.
(Pas beaucoup... pas beaucoup...)

Δε φτιάχνουνε πια τέτοια πράγματα

Άσκηση αγγλικών

Τι νόημα θα αποδίδατε στα ελληνικά στην παρακάτω φράση:

EU nations with separatist movements of their own - including Spain and Greece - have also not recognised Kosovo.

Το φόρουμ "Ντόρα" επισκέπτεται την ελληνική οικογένεια

-από τη βιντεοδιακήρυξη που απορρίψαν οι πιαριτζήδες

Φύσις ποιητική

1.  Βρέχει σκατά στον Άι παντέλονα της Λάνδης, Ντάξ.

2. [...], έκαναν αδιάκοπο αγώνα, [...] που τελείωνε κάθε φορά [...] με την από κοινού καταστροφή [...]

Α ρε Ντιεγκίτο...

επειδή έπαιζες εσύ και χωρίς προπονητή, δε σημαίνει οτι μπορούν το ίδιο και οι παίχτες σου...

Απογοητευτήκαμε κι εμείς κι εσύ, πάρε για παρηγοριά...

Ihr Kampf

Απαλή και αέρινη ισχύς - σαν τη φράντζα του Βαλενσουέλα.

Πάει και το Α...

...κάπου τον είχε πάρει το μάτι μου, πρόσφατα :-(
Владимир Игоревич Арнольд, 12/6/1937 - 3/6/2010

Μια συμβολή για τη διδασκαλία των μαθηματικών
ΚΑΜ

Της Κορέας

...περίεργοι αυτοί οι Νοτιοκορεάτες... Να τους λένε οτι βυθίσαν οι Βόρειοι το καράβι τους, με μια φωνή όλοι αυτοί που είχαν βρει τα όπλα μαζικής καταστροφής του Σαντάμ, κι αυτών να μην ιδρώνει το αυτί - για να μην πούμε οτι ακούνε και το Σατανά τον ίδιο...  παρά το φωτοσόπ που είχε πέσει να φαίνεται κάθιδρο...

Στη μέση του κόσμου

Louise Bourgeois, 25/12/1911 - 31/05/2010

Του ξέφυγε

"Meine Einschätzung ist aber, dass insgesamt wir auf dem Wege sind, doch auch in der Breite der Gesellschaft zu verstehen, dass ein Land unserer Größe mit dieser Außenhandelsorientierung und damit auch Außenhandelsabhängigkeit auch wissen muss, dass im Zweifel, im Notfall auch militärischer Einsatz notwendig ist, um unsere Interessen zu wahren, zum Beispiel freie Handelswege, zum Beispiel ganze regionale Instabilitäten zu verhindern, die mit Sicherheit dann auch auf unsere Chancen zurückschlagen negativ durch Handel, Arbeitsplätze und Einkommen. Alles das soll diskutiert werden und ich glaube, wir sind auf einem nicht so schlechten Weg."

Horst Köhler, πρόεδρος, Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, 22/05/2010. Ανάμεσα στις γνωστές παραμυθίες περί ευθύνης κτλ.

Μαύρισμα Μ.Π. στο "μια χώρα του δικού μας μεγέθους και με τέτοιον προσανατολισμό και άρα εξάρτηση από το εξωτερικό εμπόριο πρέπει να γνωρίζει οτι σε επείγουσες περιπτώσεις ή στην αβεβαιότητα, η στρατιωτική δράση είναι επίσης αναγκαία ώστε να υπερασπίσουμε τα συμφέροντά μας" (μτφ Μ.Π.).

UPDATE 31/5
...και παραιτήθηκε

Επιτόκια και επιδρομές

Από το Bloomberg, σύνοψη της "εκδοτικής δραστηριότητας" της προηγούμενης εβδομάδας. Τα στοιχεία είναι ατελή, αλλά ενδεικτικά

-Πορτογαλία
Ζητούσε: 1,8 δις € σε δεκαετές, με επιτόκιο 4,52%.
Έλαβε:   1    δις €

-Ισπανία
Ζητούσε: 8      δις € σε δεκαοκτάμηνο  και 7,16 δις € σε δεκαετές, με 4,05%
Έλαβε:   6,44 δις €  σε δεκαοκτάμηνο  και 3,52 δις € σε δεκαετές


-Ιρλανδία
Ζητούσε: 2,3   δις € σε δεκαετές
Έλαβε:   0,75 δις € σε τετραετές, με επιτόκιο 3,11% και
             0,75 δις € σε δεκαετές,  με επιτόκιο 4,72%

-Γερμανία
Ζητούσε: 6     δις € σε δεκαετές,  με επιτόκιο 2,75%
Έλαβε:   4,57δις €

-Γαλλία
Ζητούσε: 19,51 δις €.
Έλαβε:     7,96 δις € σε διετές και δεκαπενταετές, και
               2,73 δις € δε δωδεκαετές με μεταβλητό επιτόκιο

EDIT 28/5
Αν υποθέσουμε οτι επιχειρήθηκαν εκδόσεις μεγαλύτερου ύψους από το προβλεπόμενο του αρχικού προγραμματισμού, αυτό σημαίνει οτι οι κεντρικοί τραπεζίτες διαβλέπουν άνοδο των επιτοκίων.
Αν αποκλείσουμε την υπόθεση αυτή, συμπεραίνουμε οτι είναι η αγορά που προσδοκά αύξηση των επιτοκίων, ή άλλη αλλαγή. Η ΕΚΤ έχει βέβαια αναθεωρήσει τόν αρχικό της σχεδιασμό για έξοδο από τα έκτακτα μέτρα που πάρθηκαν από το 2008, ταυτόχρονα με τα "πακέτα". Και διαβουλεύεται τους τρόπους με τους οποίους θα χρησιμοποιήσει όλα τα διαθέσιμα όργανα παρέμβασης, στο πλαίσιο αφενός πιέσεων για μια βολονταριστική συνολική πολιτική, αφετέρου της ανάγκης συγκερασμού των αντιφατικών συμφερόντων του κεφάλαιου στην Ευρωζώνη, που εμποδίζουν την κατάστρωση αλλά και τον έλεγχο μιας τέτοιας πολιτικής.

Διευκρινίζει στα σχόλια ο φίλος καπετάνιος  ορθότατα οτι υπερκάλυψη στις προσφορές υπήρξε παντού - ωστόσο ήταν μειωμένη σε σχέση με την τυπική εικόνα, και είναι οι εκδότες που επέλεξαν να αντλήσουν μικρότερα ποσά, πράγμα που, πέρα από την προσδοκία αλλαγών από μέρους των αγορών,  μπορεί να ερμηνευτεί αφενός ως τακτική συγκράτησης των επιτοκίων (και ταυτόχρονα, ως δυναμικό ανοδικής πορείας τους), αφετέρου ως συσχέτιση της πολιτικής περικοπών με τη διαχείριση της κρατικής χρέωσης. Επιμένουμε λοιπόν οτι

Σε κάθε περίπτωση όμως, το διαγραφόμενο τοπίο στην κυκλοφορία του χρέους των (κάθε κατηγοριας) χωρών της ΕΕ, προδικάζει την επιτάχυνση και εκτράχυνση των προγραμμάτων επιδρομής στα λαϊκά εισοδήματα και δικαιώματα, είτε ως μηχανικό αποτέλεσμα της ανόδου των επιτοκίων, είτε ως τίμημα ώστε αυτά να διατηρηθούν χαμηλά.

Εξελίχθηκε σε working paper το μπιλιέτο :-) 

Προμη-θεϊκό ή Επι-μηθεϊκό;

Η ομάδα (του Βέντερ) που άνοιξε το κουτί της Πανδώρας:

Daniel G. Gibson, John I. Glass, Carole Lartigue, Vladimir N. Noskov, Ray-Yuan Chuang, Mikkel A Algire, Gwynedd A. Benders, Michael G. Montague, Li Ma, Monzia M. Moodie, Chuck Merryman, Sanjay Vashee, Radha Krishnakumar, Nacyra Assad-Garcia, Cynthia Andrews-Pfannkoch, Evgeniya A Denisova, Lei Young, Zhi-Qing Qi, Thomas H. Segall-Shapiro, Christopher H. Calvey, Prashanth P. Parmar, Clyde A. Hutchison III, Hamilton O. Smith, J. και ο ίδιος ο Craig Venter, που συνυπογράφει (για το τυπικό;) τη δημοσίευση που υποβλήθηκε στο Science 9/4.

Ωχ...

Ο νόμος της ζούγκλας

Γράφει λοιπόν ο αναλυτής, στο Zougla online:

Είναι γνωστό ότι εδώ και καιρό η Ουάσιγκτον ζητά από το Πεκίνο να υποτιμήσει το γουάν. Η Κίνα είναι η χώρα που έχει αγοράσει τα πιο πολλά χρέη των Αμερικανών και το σκληρό γουάν… δεν βολεύει.


Έτσι οι Αμερικανοί ρίχνουν το ευρώ. Η σχέση ισοτιμία ευρώ- γουάν-δολαρίου ενισχύει τα αμερικανικά σχέδια αλλά βοηθά και τα γερμανικά. Από τη μία η Ουάσιγκτον έχει ως πολιορκητικό κριό κατά του γουάν, το αδύναμο ευρώ και από την άλλη οι Γερμανοί έχουν ως αιχμή του δόρατος των εξαγωγών τους το αδύναμο ευρώ. Απλά πράγματα….

(Ανώνυμου, Σε ελεύθερη πτώση το ευρώ. Πρώτη καταχώρηση: Τετάρτη, 19 Μαΐου 2010, 14:10 Μαυρίσματα δικά μου)

Αποφαίνεται κανείς αμέσως οτι ο συντάκτης των παραπάνω γραμμών είναι αγράμματος και ηλίθιος, και οτι ο εκδότης τους είναι ανεύθυνος και επικίνδυνος. Σε δεύτερο βαθμό όμως, μπορεί κανείς να υποψιασθεί οτι οι αυθαιρεσίες αυτές δίνουν ένα σοφό μήνυμα: τη βαθύτατη αδιαφορία που οφείλει κανείς να επιδείξει για όλα αυτά τα μηχανήματα των ισοτιμιών και της Τροχαίας του κεφάλαιου. Ο συγγραφέας με τη σιτουασιονιστικής υφής μπουρδολογία αποτελεί υπόδειγμα προς τούτο - οι λίγο παλαιότεροι δε, θυμούνται το πόση ψυχραιμία και διακριτικότητα είχε επιδειχθεί κατά τη συντονισμένη από το ευρωπαϊκό και το αμερικανικό κεφάλαιο, πρώτη διολίσθηση του ευρώ στα 0,8 δολάρια, τις αρχές του αιώνα!

Η απλή, πικρή και γνωστή σε όλους τους κυρίαρχους αλήθεια είναι οτι ο καπιταλισμός δεν γνωρίζει πολλούς τρόπους να ξεπεράσει την κρίση του: ένας είναι η μεταφορά πόρων, σημερινών και μελλοντικών, από την εργασία στο κεφάλαιο. ( Ένας άλλος είναι η καταστροφή κεφαλαίων που ιστορικά έχει λάβει και τη μορφή αιματηρών πολέμων. Αλλά αυτό είναι προς το παρόν, άλλη υπόθεση).
Οτι η αλήθεια αυτή είναι γνωστή στους "ενδιαφερόμενους" συνάγεται άμεσα τόσο από το στήσιμο ενός γιγάντιας κλίμακας προπαγανδιστικού και κατασταλτικού έργου, με όλες τις πολυπλοκότητες της κοινωνικής μηχανικής, ώστε να επιτελεσθεί η μετάγγιση αυτή, όσο και από τις κυνικές ομολογίες διάφορων σκεπτόμενων κεφαλών του συστήματος για το φόβο κοινωνικής έκρηξης και τις στρατηγικές απενεργοποίησής της, συμπεριλαμβανομένων και των φασιστικών εναλλακτικών.

Αν αξίζει λοιπόν κάτι η ασχετίλα του ζωντόβολου της "Ζούγκλας", είναι γιατί εξευτελίζει τη "φτηνή υπερπαραγωγή", με αχρησιμοποίητο υλικό από τις ιστορίες των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, που μας προβάλλουν τη στιγμή που βάζουν (στους πολλούς) το χέρι στην τσέπη μας, συνεννοούμενοι για το τι είδους χειροπέδες θα μας φοράν στο μέλλον.

Για να τελειώνουμε: δεν είναι οτι οι ανταγωνισμοί αυτοί είναι κατ'απόλυτον αδιάφοροι. Απλά, αποκτούν το ενδιαφέρον τους στο βαθμό που έχουμε αναλάβει τις τύχες μας και εξετάζουμε πώς θα τους αξιοποιήσουμε.

Και την φοροδιαφυγήν θα πατάξωμεν

Δια χειρός Kokichi Sugihara

Inédit

Προετοιμαζόμενοι (ως μ.π.) ν'ανταποκριθούμε στη λαϊκή απαίτηση που μας μετέφερε ο οργισμένος παρατηρητής των εξελίξεων, Αλέκος Α. (βλ. προηγούμενο ποστ), αρχίσαμε τις διεθνείς επαφές  με ειδικούς συμβούλους, για το πώς θα επιβιώσουμε (όλοι) την προσεχή περίοδο.

Αλέκο, δεν είμαι ακόμα έτοιμος

Αξίζει να διαβαστεί

...πάνω απ'όλα, από τους μικρότερους. Η ζωντανή μαρτυρία μιας κορυφαίας πράξης αντίστασης στη χούντα των συνταγματαρχών. Τροφή για σκέψη για την ανάγκη και την οργάνωση κάθε πράξης ανυπακοής στο σημερινό καθεστώς που βάλλει κατά του ελληνικού λαού θεωρώντας απλούς τύπους τα δημοκρατικά θεμέλια της πολιτείας μας...

Συγγραφέας: Κωστής Γκορτζής, Ναύαρχος Π/Ν Ε/Α 
Εκδότης: Ν. & Σ. ΜΠΑΤΣΙΟΥΛΑΣ 
Ημερομηνία Έκδοσης: 4/2010 
Σελίδες: 296 
ISBN: 9789606813207

Merde

Φωτορεπορτάζ

Και πολύ μεγαλύτερα δεινά από αυτά που του υπόσχεται η "χαρτογραφημένη πορεία" στα νερά της περιορισμένης εθνικής κυριαρχίας, αντέχει ο ελληνικός λαός. Μόνο που το μοναδικό δυνατό αντιστάθμισμα για τη συναίνεσή του είναι η λαϊκή εξουσία. 

Επειδή οι περιστάσεις είναι ιστορικά κρίσιμες, επειδή καμμιά δύναμη - στήριγμα και φορέας προσδοκιών δεν έχει πλέον το δικαίωμα να δειχτεί κατώτερή τους, επειδή μια τυφλή εξέγερση θα είχε ολέθριες συνέπειες, επειδή οι τοξίνες της κοινωνικής αποσύνθεσης μπορεί να μας παραλύσουν, επειδή τα κοινωνικά στρώματα που έχουν (ή/και είναι) φωνή τρελαίνονται και θέλουν να τρελάνουν και τους υπόλοιπους πλην των απειροελάχιστων της μεγαλοκεφαλαιοκρατίας, επειδή τα "άλλα μέσα" στα οποία αναφερθήκαμε στο προηγούμενο μπιλιέτο περί σαδιστικής υστερίας παίρνουν σιγά-σιγά τη θέση τους,
ας περιοριστούμε εδώ (προς το παρόν) στην πλάκα. Τα μεγάλα θα κριθούν έξω, στον πραγματικό κόσμο.
Ιδού λοιπόν στιμιότυπα του τραγέλαφου που ανακάλυψε και κατέγραψε ο αρχαιολόγος του μέλλοντος:

Η Ευρωπαϊκή Ένωσις AG

Η αντιπροσωπεία του ΔΝΤ

προκειμένου να διασφαλίσουν την κερδοφορία του κεφάλαιου

χαράζουν τις νέες, πλην γνώριμες προοπτικές για τον ελληνικό εργαζόμενο λαό

Τη σειρά τους περιμένουν βέβαια κι άλλοι λαοί.

Τα ΜΜΕ θα φροντίσουν να μας εν(ξ)ημερώσουν για όλα τούτα

...διαρκώς και αδιαλείπτως!

Χρόνια Πολλά

...δε βαρεθήκατε να ζείτε χωρίς τέλος καρναβάλι με σαρακοστή;;;
Οργανωθείτε, να κάνουμε Ανάσταση!

Ορίστε και γερμανικά αυγά για σπάσιμο :-)

Προληπτικά

...Τιμή και δόξα στον αξιωματικό των ΟΥΚ που φώναξε για την πατρίδα, γκρουπ στο φέισμπουκ 7500 μέλη.
Ψήφοι Χρυσής Αυγής εκλογές Οκτ. 2009: 19636(?)  Προληπτικό ξύλο 30%, είναι μια ιδέα (κοινωνικώς) προς εξέτασιν...

Κυρτός συνδυασμός

Σημειώναμε σε αυτό το μπλογκ, στις 30-10-2008:

Έχει πλάκα να παρατηρήσει κανείς οτι μέχρι τώρα έχουν παρουσιαστεί τρεις ομάδες χωρών: αυτές όπου οι κυβερνήσεις ή/και το κράτος επιτελικά ή/και σε στενή αλληλοσχέση με το μεγάλο κεφάλαιο, παίρνουν μέτρα με ντε φάκτο ισχύ χωρίς να ρωτήσουν κανέναν άλλον.


Οι χώρες όπου το βασικό πρόβλημα είναι τι θα πει ένα όργανο που τις υπερκαθορίζει αλλά συμμετέχουν έστω και χωρίς σοβαρή επιρροή σε αυτό (είναι η περίπτωση της Ελλάδας με τους κοιναγορίτες κομμισάριους, αλλά και σειράς ομοειδών χωρών: πχ Πορτογαλία [...]

Τέλος, υπάρχουν οι χώρες που σύρονται στο ΔΝΤ ή εκλιπαρούν άλλες για βοήθεια (η ειδική περίπτωση της Ισλανδίας, το Πακιστάν, αλλά και μια σειρά χώρες της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης και η Ουκρανία, υπάγονται στην κατηγορία αυτή).

Ένα χρόνο, τέσσερεις μήνες και εικοσιτέσσερεις μέρες μετά, ο Τύπος κάνει λόγο για μια νέα κατηγορία χωρών που δε μπορούσαμε να φανταστούμε: αυτήν που προκύπτει από τον κυρτό συνδυασμό αυτών που σημειώνουμε με έντονα γράμματα παραπάνω - και όχι μόνο με τη μαθηματική έννοια...

Bonus:  Κρατικός δανεισμός και σπρεντ (midterm CDS over 10y bonds). Μια εικονογραφημένη ιστορία που δείχνει οτι η Ελλάδα όντως στοχοποιήθηκε (αλλά δε δείχνει βέβαια οτι αν δεν ήταν αυτή, θα ήταν κάποια άλλη χώρα στη θέση της). Ελπίζω σύντομα να βρεθεί ο χρόνος για να περάσουμε σε μια κριτική ανασκόπηση στοιχειωδώς σοβαρότερη από τους αλαλαγμούς των κριτικών της κρίσης της διαχείρισης (ΠΑΣΟΚ, τμήμα ΝΔ, ΛΑΟΣ) και των κριτικών της διαχείρισης της κρίσης (ΝΔ, τμήμα ΠΑΣΟΚ, ΛΑΟΣ), που λειτουργούν ως διαφημιστικό διάλειμμα μέχρι να καταποθούν τα κάθε φορά νέα μέτρα.

(Τα κράτη με τον κώδικα ISO - αρχικά. Η Ελλάδα είναι GR, η Γερμανία DE κτλ. Τα σπρεντ είναι νομίζω του τελευταίου 10ήμερου του Ιανουαρίου 2010 . Από το The future of public debt: prospects and implications, S.G Cecchetti  et al., in conf. “Challenges to Central Banking in the context of Financial Crisis,” Mumbai, India, 12-13/2/2010. Ανανεωμένη έκδοση ως working paper, Μάρτης 2010)

Bonus update (για τις ανάγκες άλλης συζήτησης) Χωρίς το αντίστοιχο ποστ (πάλι ο χρόνος...) ορισμένα ακόμη ενδιαφέροντα στοιχεία - παραπομπή στο προαναφερθέν κείμενο. Η γραμμή εδώ (προσοχή στην κλίση, οι κλίμακες των αξόνων είναι διαφορετικές) είναι αυτή της ισορροπίας του χρέους, δηλ. της μη αύξησής του ως ποσοστό του ΑΕΠ συν τω χρόνω. Το υπόλοιπο υπόμνημα ίδιο και συμπληρωμένο παρακάτω.

Η Ελλάδα ξεφεύγει όλο και περισσότερο, προς κάτω δεξιά...

Έξυπνη διαχείριση

Συνονόματος

Τι χρωστάμε;

Το τέλος του 2009 βρίσκει τη χώρα μας σε μια από τις τακτικές κορυφώσεις συλλογικής υστερίας - που αποτελεί πλέον το βασικό μηχανισμό χειρισμού της κοινής γνώμης από τους κυρίαρχους κύκλους.
Τώρα, είναι το χρέος και τα ελείμματα.

Είναι πλέον ζήτημα αξιοπρέπειας και αυτοεκτίμησης του καθενός από όσους θα κληθούν να πληρώσουν την καπιταλιστική κρίση -  όπως κλήθηκαν, οι ίδιοι, να πληρώσουν την καπιταλιστική ανάπτυξη - να ασχοληθεί με το θέμα κατά τον ακριβώς αντίθετο τρόπο από αυτόν που υπαγορεύει ο σαδισμός αυτού του θλιβερού παιχνιδιού.
Είναι ήδη χτυπητό σημάδι του φασισμού που έρχεται, οτι από τα απαγορευμένα στο παιχνίδι αυτό είναι οι κατά τα φαινόμενα απλές, ανώδυνες ερωτήσεις. Αλλά ας μην προτρέχουμε σε πολιτικά συμπεράσματα! Ας μείνουμε στα "βάσανα της αρετής":

-Πόσο χρέος έχει η Ελλάδα; Δηλαδή, πόσο το δημόσιο και οι τράπεζες, και πόσο ο (λοιπός) ιδιωτικός τομέας;  (και σχετικές, ειδικότερες εξελίξεις, όπως πχ οι χρονικές τάσεις του κάθε τύπου χρέους)
-Πόσα χρωστάνε στην Ελλάδα; Δηλαδή, πόσα στο δημόσιο και τις τράπεζες, και πόσα στον (λοιπό) ιδιωτικό τομέα;
-Σε ποιούς χρωστάει/ποιοί χρωστούν στους παραπάνω; (και σχετικές, ειδικότερες ερωτήσεις, όπως για το ύψος του εξωτερικού δημόσιου και μη χρέους, για το ύψος του χρέους ελληνικών καταστημάτων ξένων τραπεζών και καταστημάτων εξωτερικού ελληνικών τραπεζών...)
-Σε τι εκφράζεται (τι όργανα, τι προϊόντα) το έχειν "δούναι και λαβείν" των παραπάνω;  (και σχετικές, ειδικότερες ερωτήσεις, όπως για τη διάρθρωση του δημόσιου χρέους, σε  δάνεια/επιτόκια, για τις ερχόμενες πληρωμές, τις προβλεπόμενες απαιτήσεις νέου δανεισμού...)
-Ποιές οι δυνατότητες/υποχρεώσεις για τη σύναψη χρέους/χορήγηση πίστωσης των παραπάνω, που καθορίζονται από τα σύμφωνα που δεσμεύουν τη χώρα (και σχετικές, ειδικότερες ερωτήσεις, όπως τι προβλέπουν οι ισχύουσες συμφωνίες της ΟΝΕ...)
-Γιατί έχουν χρέος οι παραπάνω; (και σχετικές, ειδικότερες ερωτήσεις: πού πηγαίνουν τα κεφάλαια από κάθε τύπο χρέους, πού θα μπορούσαν, πού θα έπρεπε να πηγαίνουν, ποιές ανάγκες ορίζουν την  προτίμηση ενός τύπου οργάνου από κάποιο άλλο)

-Τι κάνουν οι άλλες χώρες (δημόσιο, τράπεζες, λοιπός ιδ. τομέας) με αυτά, τι αναμένεται να κάνουν στο εγγύς μέλλον, σε τι επηρρεάζονται οι προοπτικές του κάθε τύπου ελληνικού χρέους;
-Τελικά, τι είναι το χρέος όλων των παραπάνω τύπων και τι πρόκειται να είναι (και άλλες ειδικότερες ερωτήσεις, όπως πώς γεννάται και πώς εξαλείφεται το δημόσιο χρέος);

Είναι ολοφάνερος ο κίνδυνος που διατρέχει κανείς αν περιφέρεται  με τέτοιες ερωτήσεις, δηλαδή με μερικές από τις αθωότερες που μπορούν να τεθούν. Επιβάλλεται να κινηθεί στο σκοτάδι και τη σιωπή, με σβηστή την τηλεόραση, κλειστό το ραδιόφωνο, να μην προσέχει τον κάθε καραγκιόζη που λογυδριάζει στο Βήμα του τις Καθημερινές, να μαθαίνει τα Νέα μόνος του και να μη λησμονά το τι απάτη είναι η Ελευθεροτυπία στη χώρα μας. Να δει όλη την εικόνα, έχοντας στη διάθεσή του το πολύ σπασμένους καθρέφτες.

Δεν είναι λοιπόν οι ιδεολογικές προκαταβολές που ασφαλίζουν τη χειραγώγηση της κοινωνικής πλειοψηφίας. Είναι το απαγορευτικό ύψος της χρειαζούμενης πνευματικής και ψυχικής ενέργειας για την αντίσταση στην πρώτη. Για μια φορά, και κατά κάποιον τρόπο, έχουν δίκιο όσοι μιλούν για το "τέλος των ιδεολογιών": πράγματι, το λόγο έχει πλέον η πολιτική οικονομία του ψέμματος.

Δεν είναι επίσης οι κοινωνικές αντιδράσεις που θα λείψουν σε όσα θα γίνουν εν ονόματι των μέτρων κατά της "απειλής χρεωστασίου" (τις έχουμε ήδη). Είναι η μεταγραφή τους σε πολιτική σύγκρουση που παρεμποδίζεται, σήμερα με το σαδιστικό παιχνίδι της συλλογικής υστερίας, που καθιστά την αλήθεια πανάκριβη και την εναλλακτική λύση αδιανόητη, αύριο, αμα θα γίνει ανεξέλεγκτη η εξαθλίωση, με μεγαλύτερα μέσα.

Qui vivra, verra...

UPDATE Bonus:

Ευχαριστώ για την υπομονή σας! ;-)
(Προσοχή στις συγκρίσεις: το σχεδιάγραμμα εδώ περιλαμβάνει, στη σειρά σώρευσης από κάτω προς τα πάνω, χρέη νοικοκυριών και μη χρηματοπιστωτικών επιχειρήσεων, χρέη τραπεζών συμπεριλαμβανομένων καταθέσεων - σε ευρώ και σε συνάλλαγμα, και το λεγόμενο "γενικό κυβερνητικό χρέος", αυτό για το οποίο γίνεται λόγος. Η συνολική εικόνα είναι σαν της Ιαπωνίας με όλα τα μεγέθη διαιρεμένα δια δύο.  Το συνολικό τέτοιο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ είναι λίγο πάνω από αυτό της Ισπανίας, όπου όμως τα νοικοκυριά και οι μη τραπεζικές επιχειρήσεις είναι αναλογικά πολύ πιό χρεωμένα απ'ο,τι οι τράπεζες και το κράτος)

PIGS meddle

Eye in the sky

Eric Woolfson, 18/3/1945 - 2/12/2009

Τουλάχιστο η επιστήμη προχωρεί...

Ο σοφός Κλαύδιος

(Σχεδόν) ο,τι είπε είναι (σχεδόν) λάθος. Αλλά οι θεωρίες του σημάδεψαν την εξέλιξη της θεωρητικής σκέψης (σχεδόν) σε κάθε επιστημονικό πεδίο -καθώς και στη φιλοσοφία, την πολιτική...

Ο σοφός Claude Lévi-Strauss κλείνει αισίως τα εκατό.

- Πρώτη δημοσίευση, 28/11/08 08:07' UTC+1

                                                                                                          



UPDATE Έφυγε την προηγούμενη Παρασκευή 30/10/2009, πλήρης ημερών όπως είθισται να λένε. Να ξαναδούμε τον πυρήνα του έργου του, πηγή τόσης έμπνευσης!

Το τελευταίο κόλπο;

Ο διεθνής Τύπος κάνει λόγο για επικείμενη συμφωνία επαναφοράς του Σελάγια στα προεδρικά του καθήκοντα.
Πέρα από το διάβολο που κρύβεται συχνά στις λεπτομέρειες, πέρα από τη "μετατόπιση του πεδίου της πάλης" που έχει καταφέρει ο λαϊκός ξεσηκωμός στην πολύπαθη Ονδούρα, πρέπει να συνεκτιμηθεί η επιτυχία των Γοριλέτηδων να καθυστερήσουν το χρόνο, για τόσο μεγάλο διάστημα, να θέσουν αναχώματα στην ονδουριανή Δημοκρατία, θυσιαζόμενοι στην πρώτη γραμμή της διεθνούς αντίδρασης.

Προέχει λοιπόν, η επανεπιβεβαίωση/συνέχιση της στροφής της χώρας, η εξασφάλιση τίμιων εκλογών και εν συνεχεία η τιμωρία των πραξικοπηματιών και η ταχύτατη εξάρθρωση του δικτύου που τους στήριξε, από το στρατό ώς τους επικεφαλής της Δικαιοσύνης, των μεγάλων επιχειρήσεων και του Τύπου.

UPDATE 15/11/2009

Το κόλπο μάλλον δεν είναι το τελευταίο, κατέστη όμως σαφές: έχοντας καταφέρει να “σταματήσει ο χρόνος”, οι Γοριλέτηδες ή καλύτερα οι εντολοδόχοι τους, διοργανώνουν εκλογές και ποντάρουν στην επάρκεια αυτού του προσχήματος ώστε να επέλθει “λήθη” στη διεθνή κοινότητα, κυρίως τη Λατ. Αμ., και η νέα βάρδια των εκλογικώς αναβαπτισμένων υπαλλήλων να αναδειχθεί ως συνεχιστής μιας ομαλής δημοκρατικής διακυβέρνησης.


Μόνη ελπίδα να μην περάσουν όλα αυτά, το μαζικό κίνημα στη χώρα και τα γεγονότα που θα δημιουργήσει ώστε τα προσχήματα να αρθούν και η λατ. αμ. κοινότητα να μην τσιμπήσει στη μετάλλαξη της χούντας.

Ο αγώνας συνεχίζεται, είναι σκληρός, θα χρειαστεί – φοβάμαι – κι άλλο αίμα, μπαίνουν πολλά ζητήματα τακτικής (αν/πότε/πώς θα αυτονομηθεί από το Μελ) ενώ το κέρδος είναι η διάλυση των αυταπατών οτι μπορεί οι γιάνκηδες, έστω και συγκυριακά, να πάψουν να είναι το μεγάλο στήριγμα της μαύρης αντίδρασης στην ήπειρο!

Σαν σήμερα

Gracias!!!

Lucy

Beatles - Lucy In The Sky With Diamonds via Le Figaro
par 911prod

Πρωτοσέλιδα

Νεοδημοκράτες: με σχέδιο για την κρίση



Καταστροφικός ο τρόπος υπολογισμού των ισοζυγίων



Μας ρήμαξαν τα παράσιτα



Μετανάστευση: δραματικές συνέπειες στην οικονομία






...μόνη λύση: μην τσιμπάτε!

Cauterization

Είναι πλέον σίγουρο: τα αυθαίρετα είναι άφλεκτα.

Καλή όρεξη

...και καλές διακοπές στους όψιμους αδειούχους!




QUIZZ: Τι σχέση έχει αυτό το ποστ με το προηγούμενο;
Απάντηση: Δείτε εδώ

SA-506

Τα ιστορικά ορόσημα έχουν τη δική τους ιστορία, άλλα ξεχνιούνται, άλλα αναγνωρίζονται πολύ μετά από το συμβάν που τα ορίζει.

Υπάρχουν και κάποια των οποίων η αποδοχή είναι πανανθρώπινη και για τα οποία μπορεί κανείς να διακινδυνεύσει την πρόβλεψη οτι θα συνεχίσουν να θεωρούνται ως τέτοια κατά τις επόμενες φάσεις του ανθρώπινου πολιτισμού.

Σαν αυτό που θέτει η στιγμή της απώλειας επαφής του Απόλλο 11 με το έδαφος. Πριν από 40 χρόνια. (Εδώ ένα θαυμάσιο χρονικό όλης της γιγάντιας προγραμματισμένης προσπάθειας).

Αβάντε μαέστρο, έναν καλαματιανό!

Φοβερά και τρομερά πράγματα στην Ονδούρα... (Το κλιπάκι από εδώ. Η συζήτηση συνεχίζεται, εδώ)

Αντίστροφη μέτρηση (αναδημοσίευση)

Δεν νομίζω ότι έχει αποφύγει κανείς να παρακολουθήσει κάποια ταινία δράσης όπου οι «ήρωες» με αγωνία προσπαθούν να εξουδετερώσουν μία βόμβα. «Μην κόψεις το κόκκινο καλώδιο» είναι η ατάκα σήμα κατατεθέν των προσπαθειών των ηρώων να αφοπλίσουν την βόμβα ενόσω τα δευτερόλεπτα λιγοστεύουν, αποσυνδέοντας τα καλώδια με τη σωστή σειρά ώστε να αποφύγουν να ανατινάξουν ολόκληρη την πόλη…

Κάπως έτσι έχει διαμορφωθεί η κατάσταση σήμερα στην Ονδούρα καθώς οι ώρες ως την επιστροφή (;) του Μανουέλ Σελάγια λιγοστεύουν. Από την επιστροφή ή όχι θα κριθούν πολλά, όχι μόνο για την Ονδούρα και την Κεντρική Αμερική αλλά και για την ευρύτερη περιοχή.
Με βάση τα δεδομένα μέχρι στιγμής τέσσερις είναι οι πιθανές εκδοχές:

1. Ο Σελάγια τελικά αποφασίζει να μην επιστρέψει –προφανώς μετά από συμφωνία με το μεγάλο αφεντικό της περιοχής—, να γίνει ένας περιπλανώμενος πρόεδρος μέχρι τη λήξη της θητείας του, το Γενάρη του 2010, και μετά να βρει καταφύγιο σε κάποια άλλη χώρα και να είναι άλλος ένας εξόριστος, πρώην, ανατραπέντας πρόεδρος, όπως ο πρώην πρόέδρος της Αϊτής Ζαν Μπερτράντ Αριστίντ, μετά την «απαγωγή» του, το Φλεβάρη του 2004. Στην περίπτωση αυτή ουδείς θα νοιάζεται για τους «τίτλους» του Σελάγια, αλλά για το λουτρό αίματος που θα ακολουθήσει. Δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι, που σχεδόν μία εβδομάδα βρίσκονται στους δρόμους, διακινδυνεύοντας τη ζωή τους και υπερασπιζόμενοι τον νόμιμα εκλεγμένο πρόεδρο και κυρίως την διαδικασία που προσπάθησε να προωθήσει, θα γίνουν βορά των πραξικοπηματιών και κυρίως του Μπίλυ Χόγια και των ταγμάτων θανάτου του… Εκατομμύρια άλλοι, οι φτωχοδιάβολοι που ίσως δεν τόλμησαν μέχρι σήμερα να αντιδράσουν, να στηρίξουν ή να πιστέψουν απλώς θα απογοητευτούν και όλα θα φτάσουν πάλι στο σημείο μηδέν. Αυτά όσον αφορά στην ίδια την Ονδούρα. Εντούτοις, η συνθηκολόγηση αυτή θα σημάνει την νομιμοποίηση των Γκοριλέτι. Συνεπώς ανοίγει η «πόρτα» και για άλλες χώρες καθώς πλέον όλοι οι νόμιμα εκλεγμένοι πρόεδροι της Λατινικής Αμερικής που «ενοχλούν» τίθενται υπό αμφισβήτηση. Ηδη η αντιπολίτευση στη Βενεζουέλα προετοιμάζεται, το σκηνικό στήνεται και στη Νικαράγουα με τις «καταγγελίες» περί νοθείας του αποτελέσματος των δημοτικών εκλογών και στη Βολιβία τα μαχαίρια βγαίνουν για τα καλά αυτομάτως…

2. Ο Σελάγια επιστρέφει και συλλαμβάνεται. Η σύλληψη θα σημάνει ουσιαστικά εμφύλιο πόλεμο στην Ονδούρα. Στην περίπτωση δε που συνοδεύεται από αρχηγούς κρατών και επικεφαλείς Κοινοβουλίων, νομπελίστες κ.ά., όπως έχει ανακοινωθεί μέχρι σήμερα ώστε να σχηματιστεί ένας “κλοιός ασφαλείας”, η σύλληψη αυτή δεν πρόκειται να είναι «εύκολη», ενδεχομένως θα είναι και αιματηρή, ενώ θα σημάνει την εμπλοκή άλλων χωρών και μάλιστα νομίμως. Σύμφωνα με πληροφορίες η Ριγκομπέρτα Μεντσού είναι ήδη στην Ονδούρα ενώ και οι Γκοριλέτι «ετοιμάζουν» όπως δηλώνουν 25.000 κόσμο –προφανώς και ενόπλους—, εκτός του στρατού της αστυνομίας, ώστε οι εισαγγελείς να μπορέσουν να εκτελέσουν το ένταλμα. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Χοσέ Μιγκέλ Ινσούλσα έφτααε την Παρασκευή με αεροσκάφος της πολεμικής αεροπορίας της Βραζιλίας στην στρατιωτική βάση της Τεγκουσιγκάλπα Ερνάν Ακόστα Μεχία όπου τον περίμενε ειδική ομάδα της αστυνομίας και εισαγγελείς με το ένταλμα σύλληψης ανά χείρας για την περίπτωση που γυρνούσε και ο Σελάγια μαζί του…

3. Ο Σελάγια να επιστρέψει και να μην συλληφθεί. Για να γίνει αυτό θα πρέπει να υπάρξει «αιφνιδιασμός». Να επιστρέψει είτε από αέρος –εξαιρετικά δύσκολο— είτε να εισέλθει στη χώρα οδικώς, από κάποια γειτονική χώρα. Αναγκαιότητα για να μην συλληφθεί, η προστασία του από χιλιάδες διαδηλωτές –κάτι που μάλλον πρέπει να θεωρείται δεδομένο— και ενδεχομένως από κάποιες μονάδες του στρατού που θα δηλώσουν πίστη στον νόμιμα εκλεγμένο πρόεδρο. Ίσως, εάν υπάρξει μεγάλη λαϊκή στήριξη, θα υπάρξει η αναγκαία ανταρσία τις τάξεις των Ενόπλων Δυνάμεων. Στην περίπτωση που ο Σελάγια κατορθώσει να μην συλληφθεί τοτε οι ώρες των «πραξικοπηματιών» θα είναι λίγες και μάλλον αυτοί, πλέον, θα ψάχνουν να βρουν πού θα καταφύγουν. Οι συνήθεις προορισμοί: Μαϊάμι και εσχάτως Περού. Η ανατροπή του πραξικοπήματος με αυτόν τον τρόπο θα είναι σημείο καμπής, παρά το γεγονός ότι η κατάσταση στην Ονδούρα θα είναι πολύ δύσκολη εσωτερικά, καθώς θα πρόκειται για νίκη όλων των χωρών που προωτοστάτησαν σε διπλωματικό επίπεδο στην καταδίκη, στην απομόνωση και στην ανατροπή τελικά του πραξικοπήματος. Θα είναι σαφές μήνυμα προς όλες τις κατευθύνσεις ότι το σκοτεινό παρελθόν είναι οριστικά παρελθόν.

4. Οι Γκοριλέτι τελικά να αποφασίσουν την τελευταία στιγμή να εγκαταλείψουν την εξουσία. Δεν πρόκειται να το κάνουν εξ αιτίας των πιέσεων του ΟΑΕ, ούτε του ΟΗΕ, ούτε οποιουδήποτε άλλου, αλλά εάν υπάρξουν ανυπέρβλητες εσωτερικές έριδες και διαφωνίες, ειδικά εάν οι ΗΠΑ τελικά εξαναγκαστούν να κάνουν την κίνηση και προχωρήσουν τελικά σε διακοπή της βοήθειας. Κλειδί σε αυτή την περίπτωση είναι ο στρατός, που ναι μεν δηλώνει «πιστός στα ιδεώδη», όμως καθώς ουδένα από τα στελέχη του προέρχεται από οικονομικές ελίτ αλλά από τη μεγάλα μάζα των φτωχών της Ονδούρας τελικά θα «υπακούσει» σε αυτούς από τους οποίους εξαρτάται η επιβίωσή του: τις ΗΠΑ.

Σε κάθε περίπτωση η κυβέρνηση των ΗΠΑ θα είναι ο μεγάλος χαμένος, όπως είναι σήμερα η διάταξη των δυνάμεων στη σκακιέρα, καθώς εάν φανεί ότι στηρίζει τους πραξικοπηματίες αυτό θα σημάνει πλήρη απομόνωσή της από τη Λατινική Αμερική, χώρο εξαιρετικά ζωτικό για την επιβίωση της χώρας ως μεγάλης δύναμης. Οικονομικά και πολιτικά.
Εκτός εάν υπάρχει ένα ευρύτερο σχέδιο για όλη τη Λατινική Αμερική, ανάλογο με αυτό της δεκαετίας ’60-’70. Φυσικά κανείς δεν μπορεί να απορρίψει αυτό το ενδεχόμενο. Εάν όντως υπάρχει ένα τέτοιο σχέδιο τότε η Ονδούρα είναι απλώς το πρώτο επεισόδιο. Όπως ήταν η Γουατεμάλα το 1954.

Πάντως, όπως δείχνουν οι εξελίξεις η «ροζ παλίρροια της Λατινικής Αμερικής» όπως την αποκαλούν μετά το πρώτο 48ωρο του πραξικοπήματος προχωρά πολύ προσεκτικά με κινήσεις συντονισμένες ακόμη και σε «πολεμικό επίπεδο» γνωρίζοντας καλά τον αντίπαλο που προφανέστατα δεν είναι οι Γκοριλέτι. Εξ ου και οι λιγοστές και σχετικά χαμηλών τόνων παρεμβάσεις του προέδρου της Βενεζουέλας Ούγο Τσάβες, οι πολύ προσεκτικές κινήσεις του πρόεδρου Έβο Μοράλες και του προέδρου της Νικαράγουας Ντανιέλ Ορτέγκα. Αποτελεί προφανώς προϊόν σοβαρού σχεδιασμού και συντονισμού, όλων σχεδόν, το ποιοι και πώς θα συνοδεύσουν τον Σελάγια. Οι κινήσεις του “Μελ” μετά τον Παναμά, όπου παρέστη στην ορκωμοσία του νέου προέδρου Ρικάρδο Μαρτινέλι, δείχνουν να αποτελούν και αυτές μέρος συντονισμένου σχεδίου, καθώς δεν ανακοινώνει πού μεταβαίνει, απλώς κάνει δηλώσεις όταν πλέον έχει φτάσει, όπως έγινε με το Ελ Σαλβαδόρ.

Η αναμέτρηση και η έκβαση της είναι εξαιρετικά κρίσιμη, ειδικά εάν τίθενται σε εφαρμογή ευρύτεροι σχεδιασμοί.

Ανέβηκε στο εξαιρετικό Διαλείψεις & Παρεμβολές. (συντάκτης: mrsbishop)